บทที่ 873 ส่งคืน

เจียงอวี่เฉิงจำต้องกลืนคำพูดที่เหลือลงคอไปทันทีจนเกือบสำลักตาย ใบหน้าหล่อเหลาแปรเปลี่ยนเป็นตกใจ!

เมื่อคนรอบข้างเห็นฉากนี้ ปฏิกิริยาของพวกเขาไม่ได้ต่างไปจากเจียงอวี่เฉิงเลยสักนิด พวกเขาทั้งหมดล้วนตกตะลึง!

นี่มัน เกิดอันใดขึ้นกันแน่!?

คทาอาญาสิทธิ์เทียนลิ่งนั้นเป็นดั่งกฤษฎีกาอันสูงส่งจากสวรรค์ และมิอาจลบหลู่ได้มิใช่หรือ?

และมันถูกบัญญัติขึ้นไว้แล้วว่า เฉพาะผู้ที่ถือคทาอาญาสิทธิ์เทียนลิ่งเท่านั้น ที่จะสามารถครอบครองอำนาจของราชวงศ์ได้ แล้วขึ้นสู่จุดสูงสุดได้มิใช่หรือ?

แต่แล้วเหตุใดจู่ๆ มันถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะ!?

เมื่อครู่ก่อนคทาอาญาสิทธิ์เทียนลิ่งนั้นดุร้ายมาก มันระเบิดพลังใส่องค์หญิงสามจนนางกระเด็นลอยออกไปอย่างแรง ทว่าต่อมา มันกลับพุ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉู่หลิวเยว่…

แปลกเกินไปแล้ว!

ทั่วทั้งบริเวณเงียบสงัด สายตานับไม่ถ้วนจับจ้องไปยังฉู่หลิวเยว่ด้วยสีหน้าที่แตกต่างกัน

ฉู่หลิวเยว่เองก็ตกใจมาก

เมื่อนางเห็นคทาพุ่งมาหาตนเมื่อครู่ นางก็พอจะเดาอันใดบางอย่างได้แล้ว แต่แค่คิดไม่ถึงว่ามันจะปฏิบัติต่อนางอย่างสนิทสนมเช่นนี้

ใช่แล้ว สนิทสนมมากเลยล่ะ

ตอนที่มันพุ่งเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าและค่อยๆ เคลื่อนเข้ามาแตะใบหน้าของนาง ความคิดแรกที่เข้ามาในหัวของฉู่หลิวเยว่ก็คือ มันเหมือนว่าคทาอาญาสิทธิ์เทียนลิ่งสนิทสนมและโปรดปรานนาง

นางไม่สามารถอธิบายความรู้สึกนี้ แต่มันคือเรื่องจริง

ฉู่หลิวเยว่กะพริบตาปริบๆ และมองไปยังคทาอาญาสิทธิ์เทียนลิ่งตรงหน้า

ในขณะนี้ ทั้งตัวของมันยังคงปกคลุมไปด้วยกลุ่มแสงจางๆ

และเพราะว่าอยู่ใกล้กันมาก นางจึงสามารถมองเห็นรูปร่างของมันได้พอสมควร

มันคือคทาทรงกระบอกสีดำ ที่ด้านบนจะกว้างและค่อยๆ แคบลงเมื่อใกล้ส่วนปลาย และมีความยาวประมาณสามไม้บรรทัด

ส่วนหัวของมันถูกแกะสลักเป็นรูปหัวมังกร ส่วนปลายด้ามที่ดูแหลมคมนั้นถูกลงอักขระบางอย่างไว้

แม้ว่ามันจะยับยั้งลมปราณบางส่วนรอบๆ ตัวไว้แล้ว แต่นางก็ยังสัมผัสได้ถึงแรงกดอันยิ่งใหญ่และทรงพลังนั่น ราวกับว่ามันคือพลังจากบรรพกาล!

ฉู่หลิวเยว่รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า คทาอาญาสิทธิ์เทียนลิ่งด้ามนี้เลือกนาง!

ชั่วขณะหนึ่ง นางใจเต้นระรัวด้วยคลื่นอารมณ์บางอย่างที่พวยพุ่งออกมา และกำลังจะเอื้อมมือออกไปคว้ามันไว้!

แต่นางก็ยังตระหนักได้ทันว่า ตอนนี้นางกำลังอยู่ที่ใดและตกเป็นเป้าสายตาของผู้คนมากมายแค่ไหน!

ทว่าในขณะที่นางกำลังระงับความต้องการในใจ กลับมีเสียงแหลมบาดแก้วหูที่เต็มไปด้วยโทสะ ตวาดโพล่งขึ้นมาเสียก่อน

“ฉู่หลิวเยว่! เจ้ากล้าดีอย่างใด!”

เสียงตะโกนนั้นรุนแรงเสียดหูอย่างมาก จนหลายๆ คนถึงกับสะดุ้งโหยง

ฉู่หลิวเยว่เงยหน้ามองทันที

คนที่พูดคือ ซั่งกวนหว่าน

ในขณะนี้ นางกำลังจ้องฉู่หลิวเยว่อย่างโกรธเคือง ดวงตากลมคู่นั้นเบิกกว้างแทบถลน ใบหน้างามบิดเบี้ยวราวแค้นเคือง

“คทาอาญาสิทธิ์เทียนลิ่งเป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์ ที่ราชวงศ์เทียนลิ่งประดิษฐานไว้เป็นเวลาหลายพันปี และเป็นสัญลักษณ์ทางอำนาจของจักรพรรดิ! เจ้ากล้าดีอย่างใดถึงทำให้มันเกิดมลทินเช่นนี้!”

สีหน้าของฝูงชนเปลี่ยนไปทันตา

หากมิได้ตาบอด ก็จะมองเห็นได้ชัดเจนว่าเมื่อครู่นั้น คทาอาญาสิทธิ์เทียนลิ่งพุ่งไปหาฉู่หลิวเยว่เอง และเป็นมันเองที่คิดเข้าไปสัมผัสฉู่หลิวเยว่อย่างพินอบพิเทา

ตั้งแต่เริ่มจนถึงตอนนี้ ฉู่หลิวเยว่แค่ยืนอยู่เฉยๆ ตรงนั้น และไม่ได้ทำอันใดเลย

ซึ่งการที่ซั่งกวนหว่านกล่าวหาว่านางทำให้คทาเป็นมลทินนั้น…

ช่างเป็นคำพูดที่ไร้หลักการเสียจริง…

ฉู่หลิวเยว่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย พลันเผยยิ้มให้อีกฝ่ายแทนที่จะโมโห แล้วตอบว่า

“องค์หญิงสามเจ้าคะ ท่านหมายความว่า ข้าเป็นผู้อัญเชิญให้คทาอาญาสิทธิ์เทียนลิ่งบินมาหา และควบคุมให้มันทำสิ่งต่างๆ เมื่อครู่หรือเจ้าคะ?”

ซั่งกวนหว่านถึงกับสะอึก

ถ้านางตอบว่าใช่ นั่นก็ยอมรับว่าคทาเลือกฉู่หลิวเยว่เลยมิใช่หรือ? นี่นางคิดจะทำให้ราชวงศ์ขายหน้าหรืออย่างใด?!

แต่ถ้าตอบว่าไม่ใช่… เช่นนั้นเพราะเหตุใดจู่ๆ คทาอาญาสิทธิ์เทียนลิ่งถึงแผลงฤทธิ์ออกมาเล่า?

มันปฏิเสธไม่ให้นางเข้าใกล้และทำร้ายนาง แต่เพียงพริบตามันกลับไปทำตัวออดอ้อนอยู่ตรงหน้าฉู่หลิวเยว่!

แม้แต่ในประวัติศาสตร์พันปีของราชวงศ์เทียนลิ่ง ก็ยังไม่เคยมีเรื่องแบบนี้มาก่อน!

และสิ่งที่น่าอายที่สุดคือในขณะนี้ก็คือ คทาอาญาสิทธิ์เทียนลิ่งด้ามนั้นยังคงลอยอยู่ข้างกายฉู่หลิวเยว่เงียบๆ ราวกับว่ามันเลือกแล้วว่ามันจะไม่กลับมา