ตอนที่ 898
บทที่ 899 ไสหัวไป
October 22, 2026
ฉู่หลิวเยว่เลิกคิ้วขึ้น พร้อมยกกระบี่หลงหยวนที่อยู่ในมือขึ้นมา คทาอาญาสิทธิ์เทียนลิ่งที่อยู่ด้านข้างก็บินออกไปทันที!
ฟิ้ว!
ได้ยินแค่เสียงลมที่หวีดแหลมดังขึ้น ทันใดนั้นใบมีดสีดำนั้นก็ได้ปะทะเข้ากับคทาอาญาสิทธิ์เทียน
ลิ่งอย่างแรง!
ก่อนที่พวกมันจะได้สัมผัสตัวกัน พลังของทั้งสองฝ่ายก็ได้ปะทะกันแล้ว!
พื้นที่โดยรอบถูกฉีกออกเป็นหลุมดำ ความโกลาหลกระจายออกไปทั่วทุกหนทุกแห่ง!
ใบมีดสีดำเย็นยะเยือก แต่ท้ายที่สุดแล้วก็ไม่สามารถต้านทานพลังของคทาอาญาสิทธิ์เทียนลิ่ง สุดท้ายแล้วก็มีเสียงมังกรคำรามลั่น
ซั่งกวนหว่านฉวยโอกาสนี้รีบลุกขึ้นยืนทันที นางแหวกอากาศ แล้วก็หนีไปในที่สุด!
ในขณะเดียวกันนั้นเอง ฉู่หลิวเยว่ก็ขยับข้อมือแล้วส่งกระบี่หลงหยวนออกไป! มันพุ่งตรงไปที่ซั่งกวนหว่านอย่างรวดเร็ว!
ลมที่ดูอันตราย พาดพัดมาจากทางด้านหลังศีรษะ ซั่งกวนหว่านขนลุกชูชันขึ้นทั้งร่างกาย และนางกำลังจะหนีออกไปทันที!
นางเคลื่อนที่ได้เร็ว แต่กระบี่หลงหยวนนั้นเร็วกว่า!
ปราณกระบี่ที่น่าหวาดกลัวได้ปกคลุมทั่วทั้งร่างของนางทันที!
นางถูกบังคับจนไร้หนทางสู้ ซั่งกวนหว่านหมุนตัวกลับ สองมือประสานขึ้น!
ทันใดนั้นอักขระยันต์สีดำก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของนาง!
พรึ่บ!
ทันทีที่ปลายแหลมของกระบี่หลงหยวนสัมผัสกับอักขระยันต์นั้นมันก็ระเบิดขึ้นเสียงดัง!
ระลอกคลื่นกระจายตัวออกไปอย่างรุนแรง!
แกร๊ก!
บนพื้นมีรอยแตกร้าวปรากฏขึ้นทันที!
“นั่นไม่ใช่พลังของซั่งกวนหว่าน!”
ไม่รู้ว่าใครในกลุ่มคนได้ตะโกนโพล่งขึ้นมา
ในตอนนั้นเองทุกคนก็สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน ว่าพลังที่ซั่งกวนหว่านได้ปลดปล่อยออกมานั้น ไม่ใช่พลังของนางเอง!
ในตอนนี้นางนับได้ว่าเป็นจอมยุทธ์ขั้นเจ็ด หากเมื่อเทียบกับคนอื่นแล้วถือว่าไม่เลวเลย แต่เมื่ออยู่ต่อหน้ากระบี่หลงหยวน มันย่อมไม่เพียงพออย่างแน่นอน
ต้องบอกก่อนว่า แม้กระทั่งจอมยุทธ์ระดับเจ็ดขั้นสูงอย่างเจียงอวี่เฉิง เมื่อครู่นี้เขายังไม่สามารถทนรับแรงกดดันของกระบี่เล่มนั้นได้เลย! จนทำให้ต้องสูญเสียแขนข้างหนึ่งไป!
ยิ่งไปกว่านั้นในตอนนี้ซั่งกวนหว่านที่บาดเจ็บสาหัสล่ะ?
ในขณะเดียวกัน ปราณที่แผ่ออกมาจากร่างกายของนางนั้นก็กำลังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง!
หากจะหลุดออกจากแรงกดดันนั้นได้ อย่างน้อยต้องเป็นจอมยุทธ์ระดับแปดเท่านั้น!
ฉู่หลิวเยว่หรี่ตาลงครึ่งหนึ่ง
ก่อนหน้านี้นางเคยสงสัยความผิดปกติภายในร่างกายของซั่งกวนหว่าน ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นเช่นนั้นจริงๆ!
นางสาวเท้าขึ้นไปด้านหน้า แต่กลับถูกองค์ปฐมกษัตริย์ขวางเอาไว้
“เยว่เอ๋อ ช้าก่อน!”
ฉู่หลิวเยว่ชะงักฝีเท้าครั้งหนึ่ง และเมื่อมองกลับไปยังองค์ปฐมกษัตริย์ ก็เห็นว่าเขากำลังจ้องซั่งกวนหว่านตาเขม็ง สีหน้าดูเคร่งเครียดขึ้นหลายส่วน
“องค์ไท่จู่ ท่านมองเห็นอันใดหรือ?”
ราวกับว่าองค์ปฐมกษัตริย์มีเรื่องประหลาดใจเล็กน้อย เขาบ่นพึมพำว่า
“อักขระยันต์นั้นหรือว่า…แต่มันจะเป็นไปได้อย่างใด….”
หัวใจของฉู่หลิวเยว่สั่นสะท้านเล็กน้อย
เหมือนว่าองค์ปฐมกษัตริย์จะรู้ที่มาที่ไปของอักขระยันต์สีดำนั้นแล้ว!
แต่ไม่ต้องรอให้นางถาม องค์ปฐมกษัตริย์ก็ขยับตัวแล้วพุ่งไปด้านหน้าทันที!
เขาสะบัดแขนเสื้อหนึ่งครั้ง ทันใดนั้นก็มีม่านพลังขนาดใหญ่ล้อมรอบตัวของซั่งกวนหว่านเอาไว้ทั้งสี่ด้าน!
ในที่สุดปราณที่บ้าคลั่งก็ถูกปิดกั้น ทุกคนล้วนถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
ภาพการโจมตีที่น่าตกใจเช่นนี้ ไม่ใช่ว่าใครก็ตามจะสามารถต้านทานได้อย่างง่ายดาย!
ดวงตาของซั่งกวนหว่านกลายเป็นสีดำสนิท เจือความบ้าคลั่งเล็กน้อยด้วย
สีหน้าของนางในตอนนี้แข็งทื่อและแปลกประหลาดไปเล็กน้อยด้วย เห็นได้ชัดว่านางกำลังถูกใครบางคนควบคุมอยู่
องค์ปฐมกษัตริย์ยืนอยู่กลางอากาศ พร้อมจ้องมาทางข้างหน้าตาเขม็ง พร้อมถามเสียงต่ำว่า
“เจ้าคือคนของถ้ำปีศาจทมิฬใช่หรือไม่!?”
เมื่อฉู่หลิวเยว่ได้ยินดังนั้น ก็ขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย
ถ้ำปีศาจทมิฬ มันคืออันใดกัน?
เมื่อซั่งกวนหว่านได้ยินดังนั้น นางก็ผลักมือออก!
คาดไม่ถึงว่าอักขระยันต์สีดำนั้นจะเผาไหม้ไปในทันที!
นางมององค์ปฐมกษัตริย์ด้วยความเย็นชา ริมฝีปากยกยิ้มขึ้น
“นับว่าเจ้ายังมีความรู้อยู่หลายส่วน”
เสียงนั้นทั้งแหบพร่าและแฝงด้วยความเกียจคร้าน เห็นได้ชัดว่านั้นไม่ใช่เสียงของซั่งกวนหว่าน!
“น้ำบ่อไม่ยุ่งกับน้ำคลอง ถ้ำปีศาจทมิฬนั้นอยู่ห่างจากเทียนลิ่งของข้าไปหลายหมื่นลี้ ที่เจ้าทำเช่นนี้ เจ้าต้องการจะทำอันใดกันแน่?”
ในตอนนั้นเองอักขระยันต์สีดำก็ถูกเผาทิ้งไปจนหมดแล้ว! ตอนนั้นเองประกายสีดำแสงสุดท้ายก็ระเบิดขึ้นทันที!
ตู้ม!