บทที่ 956 น่าเสียดาย

อู่เหยาวาดแผนที่ของพระราชวังเอาไว้ จากนั้นก็ชี้ตำแหน่งของตำหนักตะวันออกอย่างละเอียด

ฉู่หลิวเยว่มองมันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเลือกเส้นทางเข้าไปในวัง

เดิมทีอู่เหยาต้องการจะไปกับนางด้วย แต่ว่าฉู่หลิวเยว่ปฏิเสธ ขอแค่รอรับที่ด้านนอกก็พอแล้ว

ถ้าไปสองคนมันจะกลายเป็นเป้าขนาดใหญ่ ดังนั้นไปแค่คนเดียวก็พอแล้ว

อู่เหยารู้สึกเป็นห่วงอย่างมาก แต่ว่าฉู่หลิวเยว่ตัดสินใจแล้ว ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงตอบตกลง

หลังจากที่ทั้งสองคนปรึกษากันแล้ว ยามราตรีก็เริ่มคืบคลาน

ทั้งสองคนเปลี่ยนเป็นชุดคลุมสีดำ อีกทั้งมีหมวกปิดบังใบหน้ามิดชิด

จากนั้นพวกเขาก็มุ่งหน้าไปที่พระราชวังเป่ยหมิง!

…

กลางดึก เมืองหลินโจวตกอยู่ท่ามกลางความเงียบ

ได้ยินเพียงเสียงพัดผ่านของสายลมเท่านั้น

ฉู่หลิวเยว่และอู่เหยาเคลื่อนไหวด้วยความเงียบ มุ่งหน้าตรงไปที่พระราชวังอย่างราบรื่นไม่มีอุปสรรค

แน่นอนว่าพวกเขาไม่สามารถเดินทางผ่านประตูใหญ่ได้ ดังนั้นหลังจากที่ปรึกษากันมาแล้ว พวกเขาจึงเลือกปีนกำแพงจุดที่ใกล้กับตำหนักตะวันออกมากที่สุด

“เจ้ารอข้าอยู่ที่นี่ คอยเป็นกำลังหนุนอยู่ตลอดเวลา”

ฉู่หลิวเยว่พูดเสียงต่ำ

อู่เหยาพยักหน้า ในแววตาของเขามีความจริงจังอยู่หลายส่วน

“ฝ่าบาทระวังตัวด้วยพ่ะย่ะค่ะ!”

ฉู่หลิวเยว่กลับหลังหัน แล้วมองไปที่กำแพงพระราชวังสูงใหญ่

พระราชวังเป่ยหมิงมีขนาดกว้างมาก แค่ความยาวของกำแพงเมืองก็ทำให้คนตกใจอย่างมาก

หากพวกเขาใช้ทหารรักษาการณ์เฝ้าอยู่ทุกจุด จะต้องเป็นการสิ้นเปลืองทรัพยากรคนเป็นอย่างมาก

ดังนั้นราชวงศ์เป่ยหมิงจึงไม่ได้ทำเช่นนั้น

พวกเขาทำเพียงแค่จัดเวรยามกลุ่มเล็กๆ มาคอยสับเปลี่ยนลาดตระเวน

ดูผิวเผินแล้ว เหมือนจะเป็นการป้องกันที่หละหลวม แต่ความจริงแล้ว ที่พวกเขากล้าทำเช่นนั้น ก็มีเหตุผล

…บนกำแพงของพระราชวังนั้น มีม่านพลังที่แข็งแกร่งปกคลุมอยู่หนึ่งชั้น!

อาศัยเพียงแค่สิ่งนี้ ก็สามารถสกัดกั้นผู้บำเพ็ญเพียรจำนวนไม่น้อยออกไปแล้ว!

ต้องบอกก่อนว่า ม่านพลังที่ว่านี้ คือค่ายกลระดับเก้า หากเป็นผู้แข็งแกร่งทะลวงเข้ามาได้ เช่นนั้นทหารลาดตระเวนที่รับผิดชอบเฝ้ายามก็ไม่ได้เป็นคู่ต่อสู้ของเขาแล้ว

ดังนั้นการป้องกันส่วนใหญ่ของพระราชวังเป่ยหมิงล้วนอาศัยม่านพลังส่วนนี้!

หากยืนดูใกล้ๆ นอกจากกำแพงวังแล้วเปล่าๆ แล้ว ก็เหมือนว่าจะไม่มีอันใด ม่านพลังหนึ่งชั้นที่ว่านั้นก็ไร้รูปไร้รอย

แต่ฉู่หลิวเยว่รู้ดีว่ามันอยู่ตรงหน้านี่เอง!

นางกลั้นหายใจ และยกนิ้วขึ้นมาเล็กน้อย

พลังดั้งเดิมพวยพุ่งออกมาจากปลายนิ้วเรียวขาว

พลังดั้งเดิมสีเงินแตกกระจายออกมาเป็นหลายเส้นอย่างรวดเร็ว อีกทั้งหลังจากนั้นมันก็เริ่มมาผสมผสานกัน จนกลายเป็นสัญลักษณ์รูปร่างแปลกตาขนาดเท่าฝ่ามือ

อู่เหยามองไปใกล้ๆ จากนั้นก็พบว่าสัญลักษณ์ขนาดเล็กนั้น มีรูปร่างคุ้นตาอย่างมาก

ฉู่หลิวเยว่ขยับนิ้วเล็กน้อย สัญลักษณ์ที่สองก็ปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่อง

หลังจากนั้นนางก็เอาสัญลักษณ์ทั้งสองมารวมกัน

อู่เหยามองอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เหมือนว่าเขาจะนึกอันใดบางอย่างได้ ในแววตาเต็มไปด้วยความตกใจ!

นี่ นี่มันเหมือนกับ…

ราวกับว่าต้องการยืนยันการคาดเดาของเขา ทันใดนั้นระลอกคลื่นระลอกหนึ่ง ก็ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันตรงความว่างเปล่าด้านหน้าพวกเขาทั้งสอง!

พรึ่บ!

ม่านพลังโปร่งแสงม่านหนึ่ง ปรากฏขึ้นตรงหน้าของพวกเขาทั้งสองอย่างช้าๆ!

บนม่านพลังนี้ มีแสงสีเงินส่องสว่างขึ้นมาจางๆ หากมองจากที่ไกลๆ มันมีลักษณะคล้ายกับใยแมงมุม

แต่ถ้ามองอย่างละเอียด จะพบว่านี่เป็นค่ายกลที่สลับซับซ้อนอย่างมาก!

พลังพวยพุ่ง ลำแสงสีเงินปลิวว่อนและถักทอรวมกัน!

ตรงหน้าของฉู่หลิวเยว่มีค่ายกลลักษณะทรงกลมค่อยๆ ปรากฏขึ้นมา

อู่เหยาสามารถแยกแยะได้อย่างชัดเจน ว่าค่ายกลในตอนนี้กับค่ายกลที่ฉู่หลิวเยว่กำลังสร้างในตอนนี้ มันเหมือนกันแทบจะทั้งหมด!

เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว ของฉู่หลิวเยว่นั้นจะมีขนาดเล็กกว่ามาก อีกทั้งพลังและแรงกดดันก็มีไม่เท่า

แต่ข้อดีคือลวดลายที่อยู่บนนั้นสอดคล้องกันอย่างสมบูรณ์ ดังนั้นมันจึงเป็นค่ายกลที่ประณีตครบถ้วนอย่างมาก!

หลังจากนั้น ด้านข้างของนางก็มีค่ายกลอันที่สองปรากฏขึ้นอีกครั้ง! และมันก็เชื่อมต่อกับอันแรก!

เมื่อเป็นเช่นนี้ นับได้ว่านี่เป็นการแสดงที่สำเร็จสมบูรณ์ของฉู่หลิวเยว่!

หากไม่ใช่เพราะความแตกต่างของขนาด อู่เหยาจะคิดว่าตรงกลางมีกระจกวางอยู่ และมันกำลังสะท้อนกับค่ายกลที่อยู่บนกำแพงนั้น!