ตอนที่ 977
บทที่ 978 บันทึกหมื่นเซียน
October 22, 2026
มู่หงอวี่รออยู่ครู่หนึ่ง กระนั้นเจี่ยนเฟิงฉือก็ยังไร้การเคลื่อนไหว นางจึงเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความฉงนใจ
“เป็นกระไรหรือ?”
ดวงตาเรียวสวยสีอ่อนของเด็กสาวตรงหน้าทอประกายวิบวับ ใบหน้านวลสวยนั้นบอบบางนุ่มนวล ครั้นนางหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเขาในระยะประชิด ก็สามารถมองเห็นแพขนตายาวงอนได้อย่างชัดเจน
เจี่ยนเฟิงฉือจ้องมองนางพร้อมหัวใจเต้นระส่ำอย่างควบคุมไม่ได้
ก่อนจะมองไปทางอื่นด้วยความยากลำบาก
“การกอดมัน… ดูไม่เหมาะสมเท่าไร…”
หากเป็นคนอื่นมาได้ยิน พวกเขาคงขำกันยกใหญ่!
จู่ๆ เจี่ยนเฟิงฉือผู้แพรวพราวเจ้าสำราญ ก็พูดว่า “ไม่เหมาะสม” กับสตรีนางหนึ่ง นี่มันช่างมหัศจรรย์บรรลือโลกยิ่งนัก!
แต่ถึงแม้ว่ามู่หงอวี่จะเคยได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับเจี่ยนเฟิงฉือมาบ้าง แต่เขาก็ไม่ใช่ชาวซีหลิงโดยกำเนิด เขาใช้เวลาอยู่ในซีหลิงแค่ในช่วงสองสามเดือนที่ผ่านมาเท่านั้น และส่วนใหญ่ก็จะขึ้นไปอยู่บนภูเขาเขี้ยวมังกรเสียมากกว่า
แล้วภูเขาเขี้ยวมังกรคือที่ใดน่ะหรือ?
ก็บ้านของเจี่ยนเฟิงฉืออย่างใดเล่า!
เช่นนี้แล้วใครมันจะกล้าพูดให้ร้ายนายน้อยของตระกูลกัน?
ดังนั้นนางจึงไม่ค่อยรู้เกี่ยวกับอีกด้านหนึ่งของเจี่ยนเฟิงฉือมากเท่าใด
มู่หงอวี่กะพริบตาปริบๆ
“ไม่เหมาะสมอันใด? เมื่อก่อนเจ้าก็เคยช่วยข้าไว้! การที่ข้าอยากช่วยเจ้าออกไปบ้าง มันไม่เหมาะสมอย่างนั้นหรือ?”
เราทุกคนเป็นเพื่อนกัน แน่นอนว่าเราต้องช่วยเหลือซึ่งกันและกัน!
เมื่อนึกถึงคราที่ฉู่หลิวเยว่เคยช่วยพวกเขาไว้ แม้ต้องเสี่ยงชีวิตเช่นไรนางก็ไม่สน แล้วเช่นนี้ยังจะถือเรื่องความเหมาะสมอีกหรือ?
เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ นางก็ก้าวเท้าไปข้างหน้า
ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองสั้นลง
ความร้อนและกลิ่นหอมกรุ่นจากกายของนางพวยพุ่งออกมา แล้วปกคลุมไปทั่วเรือนกายบางในทันที
เจี่ยนเฟิงฉืออ้าปาก แต่กลับไม่รู้จะพูดอะไร ร่างกายของเขาพลันแข็งทื่อไปหมด
ทว่ามู่หงอวี่ไม่ได้สังเกตเห็นความผิดปกติของเขา พลันจับมือของเขามาวางไว้ที่เอวของตน
สัมผัสของเอวบางนุ่มนิ่มนั้นร้อนผ่าวราวถูกไฟเผา
ทันทีที่สัมผัสมัน ฝ่ามือหนาก็พลันร้อนฉ่า
คลื่นความร้อนพุ่งสูงขึ้น ใบหน้าเนียนเกลี้ยงเกลาราวหยกเนื้อดีของเจี่ยนเฟิงฉือขึ้นสีแดงเรื่อ! แม้แต่ติ่งหูเองก็ร้อนผ่าวเสมือนถูกแผดเผา!
เขาหน้าแดงก่ำ พลันกระชับกอดเอวนางแน่นโดยไม่รู้ตัว
แต่เขาก็ไม่กล้าเข้าใกล้มากกว่านี้
เพราะกลัวตัวเองจะไหม้ไปทั้งร่างเสียก่อน
“เกาะแน่นๆ!”
มู่หงอวี่เตือนเขาแล้วหลับตา
จากนั้นพลังปราณของห้วงมิติรอบตัวนาง ก็พลันพุ่งทะยานออกไปด้านนอก!
เจี่ยนเฟิงฉือรู้สึกได้ชัดเจนว่าคลื่นพลังที่เคยกดพวกเขาไว้ก่อนหน้านี้ กำลังเคลื่อนตัวออกไปอย่างรวดเร็ว!
ต่อมาก็มีแสงสีดำสว่างวาบขึ้นตรงหน้า แล้วพวกเขาก็หายวับไปจากที่แห่งนั้น!
…
เปรี้ยง!
กระบี่หลงหยวนฟาดฟันลงมาอย่างดุเดือด และตกลงบนม่านพลังสีดำ! พร้อมเสียงคำรามกึกก้อง!
พลังทั้งสองปะทะกันอย่างดุดัน จนทำให้เกิดคลื่นความผันผวนของพลังปราณที่น่ากลัวและบ้าคลั่ง!
คลื่นความผันผวนที่มองไม่เห็นรอบๆ ตัวปั่นป่วนอย่างรุนแรง!
พวกมันตวัดกวัดแกว่งไปทั่วทุกพื้นที่ เสมือนใบมีดคมที่พร้อมกรีดเนื้อให้เป็นชิ้นๆ!
ชิ้ง!
หนึ่งในนั้นพุ่งตรงไปที่ลำคอของฉู่หลิวเยว่!
แต่ในขณะเดียวกัน ร่างของฉู่หลิวเยว่ก็มีพลังเปล่งแสงเจิดจรัส!
เกราะศักดิ์สิทธิ์ทองแดงปรากฏขึ้นอีกครั้ง!
เคร้ง!
“เคร้ง เคร้ง เคร้ง”!
ตามมาด้วยเสียงกระแทกดังขึ้นไม่หยุด!
แต่โชคดีที่การโจมตีเหล่านี้แทบไม่เกิดผลกระทบต่อนาง เนื่องจากการป้องกันชั้นเยี่ยมของชุดเกราะศักดิ์สิทธิ์ทองแดง
ทว่าที่น่าเสียดายก็คือ ยามที่กระบี่หลงหยวนฟันลงไป แม้ม่านพลังสีดำนี่จะถูกกระแทกเพียงใด แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่แตกออกเลย
ในขณะนั้นเอง เสียงขององค์ไท่จู่ก็ดังขึ้น