ตอนที่ 17 ใจแกร่งดั่งพยัคฆ์ (2)

ตอนที่ 1 7 ใจแกร่งดั่งพยัคฆ์ ( 2 )

และก็เป็นดังเช่นฉีเล่ยคิดจริงๆ เฉินอวี้หลัวไม่ได้อยู่ในรถมินิแวนคันนั้น ..

ทันทีที่ประตูรถมินิแวนเปิดออก ก็มีท่อนแขนแข็งแกร่งกำยำคู่หนึ่งพุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว และลากร่างของฉีเล่ยเข้าไปในรถทันที จากนั้น โจรลักพาตัวทั้งสี่คนด้านล่าง ก็รีบผลักร่างของฉีเล่ยไปตรงกลาง ในขณะเดียวกัน พวกมันก็รีบตามขึ้นไป พร้อมกับปิดประตูรถทันที

“นี่พวกแกทำอะไรกัน ? พวกแกคิดจะทำอะไรกันแน่ ? ”

ฉีเล่ยแกล้งทำเป็นร้องตะโกนออกไปด้วยความตระหนกตกใจ แต่ความจริงแล้ว ภายในใจของเขานั้นกลับสงบนิ่งอย่างที่สุด ในขณะที่ภายนอกแสดงสีหน้าท่าทางหวาดผวา แต่ภายในกลับนึกเย้ยหยัน

หลังจากขึ้นไปบนรถแล้ว ฉีเล่ยจึงได้เห็นว่า โจรลักพาตัวมีอยู่ทั้งหมดหกคน และทุกคนล้วนแล้วแต่สวมผ้าปิดบังใบหน้าที่แท้จริงไว้ แต่ด้วยความสามารถพิเศษในการรับรู้ของชายหนุ่ม ทำให้เขาสามารถมองเห็นใบหน้าที่อยู่ภายใต้ผ้ากำบังได้อย่างชัดเจน

แต่น่าแปลก ที่ทั้งหกคนนั้น กลับไม่มีหลิวไห่หยางอยู่ด้วย ..

ฉีเล่ยยังคงเชื่อว่า เรื่องนี้น่าจะเป็นแผนการของหลิวไห่ผิง และเขาน่าจะเป็นคนที่อยู่กับเฉินอวี้หลัวในตอนนี้

หลังจากที่ฉีเล่ยถูกลากเข้าไปในรถแล้ว หนึ่งในนั้นก็ได้ใช้เชือกป่านมัดมือของชายหนุ่มไพล่หลังไว้ ในระหว่างนั้น ฉีเล่ยก็แกล้งทำเป็นดิ้นรนไม่หยุด จนกระทั่งรู้สึกเย็นวาบที่ลำคอขึ้นมา และเวลานี้ ปลายมีดสั้นเล่มหนึ่งก็กำลังจี้อยู่ที่ลำคอของเขา

ฉีเล่ยจึงได้หยุดดิ้นทันที ทำให้โจรที่อยู่ด้านหลังสามารถมัดแขนของเขาได้ง่ายขึ้น หลังจากที่ผูกมือของฉีเล่ยเรียบร้อยแล้ว โจรที่อยู่ด้านหน้า ก็ได้คว้าซองเช็คออกมาจากกระเป๋าเสื้อของชายหนุ่ม แล้วหยิบเอาเช็คด้านในออกมาดู

เช็คฉบับนี้เป็นเช็คจริง และมีตราประทับของธนาคารจริง มิหนำซ้ำด้านล่างยังมีลายเซ็นของฉีเล่ยอีกด้วย

แต่ถึงอย่างนั้น เช็คที่มีตราประทับของทางธนาคาร และมีลายเซ็นของเจ้าของบัญชี ก็เป็นเรื่องที่ทำได้ไม่ยากอะไร จะกรอกตัวเลขลงไปสักเท่าไหร่ก็ได้ ..

เพียงแต่ว่า .. ท้ายที่สุดจะสามารถนำไปขึ้นเงินได้หรือไม่เท่านั้นเอง ขึ้นอยู่กับว่าในบัญชีนั้น มีจำนวนเงินมากพอที่จะจ่ายให้ตามจำนวนเงินในเช็คหรือไม่ก็อีกเรื่อง

โจรคนนั้นก้มลงมองเช็คในมืออีกครั้ง ก่อนจะถามขึ้นว่า “แล้วพวกเราจะมั่นใจได้ยังไงว่า เช็คนี่จะไม่เด้ง ..”

ฉีเล่ยที่ตอนนี้ถูกจับมัดมือไพล่หลังแน่นจนรู้สึกเจ็บแปลบที่ไหล่ทั้งสองข้าง ทำให้เขาไม่กล้าแม้แต่จะขยับเนื้อขยับตัว จึงได้แต่ตอบกลับไปนิ่งๆ

“พรุ่งนี้ธนาคารเปิด พวกแกก็เอาเช็คนี้ไปขึ้นเงินดูสิ จะได้รู้ว่ามันเด้ง หรือไม่เด้ง ?”

โจรคนนั้นพยักหน้าเห็นด้วยกับคำแนะนำของฉีเล่ย ..

ท่ามกลางความเป็นความตายเช่นนี้ ใครกันจะกล้าล้อเล่นกับชีวิตของตัวเอง เพราะต่อให้มีเงินทองมากมายแค่ไหน แต่หากไร้ซึ่งชีวิต เงินทองเหล่านั้นก็เปล่าประโยชน์ และถ้าพรุ่งนี้ไม่สามารถนำเช็คไปขึ้นเงินได้ แน่นอนว่า ผู้ชายคนนี้ก็จะต้องตายด้วยเช่นกัน !

แต่ถึงแม้เช็คฉบับนี้จะขึ้นเงินได้ ชายหนุ่มก็ยังต้องตายอยู่ดี !

ฉีเล่ยขยับเนื้อขยับตัวให้อยู่ในท่าที่เจ็บปวดไหล่ และแขนทั้งสองข้างน้อยกว่าเดิม จากนั้น จึงพูดกับโจรในรถว่า

“นี่ .. พวกแกทำแบบนี้ทำไมกัน ? ในเมื่อฉันยอมจ่ายเงินเรียกค่าไถ่ให้แล้ว ทำไมยังต้องจับตัวฉันมาด้วย ? รู้มั๊ยว่าฉันเป็นหัวหน้าครอบครัว แล้วก็เป็นคนเดียวในบ้านที่หาเงินเลี้ยงดูทุกคน ..”

“หุบปากได้แล้ว ! ”

โจรที่ถือมีดจี้คอฉีเล่ยเมื่อครู่ ชกเข้าที่ใบหน้าของเขา พร้อมกับตวาดเสียงดัง “พวกฉันกำลังจะพาแกไปพบภรรยา แกควรต้องขอบคุณพวกฉันถึงจะถูก !”

หลังจากหมอนั่นพูดจบ ภาพที่ฉีเล่ยเห็นก็พลันเหลือเพียงแค่ความมืดมิด นั่นเพราะเวลานี้ ศรีษะของเขาถูกคลุมไว้ด้วยถุงผ้าสีดำ ..

จากนั้น เสียงสตาร์ทรถก็ดังขึ้น แล้วรถมินิแวนก็ค่อยๆ เคลื่อนตัวออกไปในทันที ..

หลังจากถูกต่อยหน้าเข้าไปหนึ่งหมัด ฉีเล่ยก็เริ่มรู้สึกว่า ใบหน้าของเขาชาไปครึ่งซีก และดูเหมือนตามไรฟันของเขา จะมีเลือดไหลออกมาด้วย

แต่นับว่าโชคดี เพราะนี่เป็นบาดแผลเพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น เพียงแค่ประเดี๋ยวเดียว เลือดก็หยุดไหลแล้ว เพียงแต่ เขารู้สึกเหน็ดเหนื่อย เพราะต้องคอยทำตัวสั่นอยู่ตลอดเวลา

ความจริงแล้ว หากอาการสั่นสะท้านของร่างกาย เกิดจากความหนาว หรือว่าความกลัวนั้น ก็คงจะไม่ได้สร้างความเหน็ดเหนื่อยอะไรให้กับคนผู้นั้นมากนัก แต่การที่ต้องแกล้งทำเป็นสั่นนั้น กลับทำให้ร่างกายเหน็ดเหนื่อยมากกว่า

และเวลานี้ ฉีเล่ยก็กำลังเหน็ดเหนื่อยเพราะสิ่งนั้น !