ตอนที่ 19 ใจแกร่งดั่งพยัคฆ์ (4)

ตอนที่ 19 ใจแกร่งดั่งพยัคฆ์ (4)

โจรลักพาตัวนอนชักกระตุกอยู่กับพื้น ค่อยๆใช้มือคลำลำคอของตัวเองดู ปรากฏว่า มีดคมนั้นได้ตัดเข้าที่ลำคอของเขาจนขาดออกเกือบครึ่ง ก่อนจะขาดใจตายในที่สุด เรียกได้ว่า ลำคอเพียงครึ่งหนึ่งเท่านั้น ที่ยังคงติดอยู่กับร่าง

ในระหว่างที่พูดคุยกับเฉินอวี้หลัวก่อนหน้านี้ ฉีเล่ยได้ใช้เข็มทองหางหงส์ตัดเชือกที่ผูกมือตนเองอยู่ราวครึ่งนาที หลังจากที่เป็นอิสระ เขาก็ได้พุ่งเข้าไปแย่งมีดจากมือของโจรผู้นั้น แล้วรีบจัดการสังหารมันตายในทันที

ทุกอย่างเกิดขึ้นด้วยความรวดเร็วอย่างมาก และกว่าที่โจรผู้นั้นจะรู้ตัว มันก็ได้สิ้นใจตายเสียแล้ว!

เฉินอวี้หลัวจ้องมองผู้เป็นสามีด้วยดวงตาเบิกกว้าง และได้แต่อ้าปากค้างด้วยความตระหนกตกใจ จนไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้เลยแม้แต่คำเดียว!

ฉีเล่ยเดินไปทางด้านหลังของหญิงสาว พร้อมกับย่อตัวลงใช้มีดสั้นในมือตัดเชือกที่มัดให้ ก่อนจะค่อยๆ ใช้นิ้วทั้งสิบนวดคลึงข้อมือ และไหล่ทั้งสองข้างให้เธอ เพื่อผ่อนคลายความเจ็บปวดหลังจากที่ถูกจับมัดไว้เป็นเวลานาน

จากนั้นจึงได้อุ้มร่างของหญิงสาวไปนั่งบนเก้าอี้ พร้อมกับใช้นิ้วชี้แตะริมฝีปากของเธอเบาๆ พร้อมกับกระซิบบอกว่า

“ชวู่! อย่าส่งเสียงดัง แล้วก็ตกใจไป! เพราะหลังจากนี้ สามีของคุณกำลังจะฆ่าพวกมันทุกคน!”

แม้ว่าจะเป็นคำพูดที่ฟังดูน่าสะพรึงกลัว แต่หลังจากได้ฟัง ความสงบนิ่งกลับแผ่ซ่านไปทั่วร่างของเฉินอวี้หลัว หญิงสาวรับรู้ได้ถึงความปลอดภัย และเป็นความรู้สึกปลอดภัยอย่างมากด้วย..

เฉินอวี้หลัวพยักหน้าเบาๆ พร้อมกับจ้องมองฉีเล่ย ที่ถือกำลังถือมีดสั้นเดินตรงไปทางประตูห้องอย่างเงียบๆ

มีดที่ปักลงไปในลำคอของโจรเมื่อครู่นั้น ได้ตัดเข้าที่หลอดลมของมันในทันที ทำให้มันไม่มีโอกาสแม้แต่จะกรีดร้องออกมา หรือดิ้นรนหนีตาย และเวลานี้มันก็ได้กลายเป็นร่างไร้วิญญาณนอนอยู่กับพื้นห้องที่เย็นเฉียบ

ฉีเล่ยแอบอยู่หน้าประตูห้อง พร้อมกับเปิดสัมผัสพิเศษของตนเอง ออกสำรวจการเคลื่อนไหวภายในห้องครัว

เวลานี้ โจรทั้งห้าคนรวมทั้งหลิวไห่หยาง กำลังนั่งล้อมวงกินบะหมี่อยู่รอบโต๊ะกลมเล็กๆตัวหนึ่ง

จากบทสนทนาของพวกมันเวลานี้ ทำให้ฉีเล่ยได้รู้ว่า โจรกลุ่มนี้เป็นอาชญากรที่ร่วมกันก่อคดีฆ่าคนในเมืองอื่น และได้หลบหนีการจับกุมของเจ้าหน้าที่ตำรวจ มาซ่อนตัวอยู่ในเมืองหนานหยาง

และหนึ่งในหกของกลุ่มโจรนี้ ก็เป็นเพื่อนกับคนไข้คนหนึ่งของหลิวไห่หยาง ซึ่งมารักษากับเขาจนเกิดความสนิทสนมกัน แต่หลิวไห่หยางเองก็ไม่ได้รู้ว่าชายคนนี้มีอาชีพอะไร

แต่จะว่าไปก็เป็นเรื่องที่บังเอิญมากจริงๆ เพราะหลังจากที่หลิวไห่หยางถูกทางโรงพยาบาลไล่ออก ด้วยความโกรธแค้นใจ เขาจึงคิดที่จะหาทางแก้แค้นฉีเล่ยกับเฉินอวี้หลัว ซึ่งแน่นอนว่า เรื่องใหญ่โตแบบนี้ เขาไม่สามารถลงมือเพียงลำพังได้

ท้ายที่สุดเขาก็ได้ไปปรึกษาเรื่องนี้กับคนไข้ที่สนิทสนมกัน และคนไข้ของเขาคนนี้ ก็ได้พาเขาไปพบกับโจรทั้งหกคนที่กำลังหนีการจับกุมของตำรวจอยู่

ฝ่ายหนึ่งต้องการแก้แค้น แต่อีกฝ่ายหนึ่งต้องการเงิน ความร่วมมือจึงได้เกิดขึ้น!

เวลานี้ หลิวไห่หยางกับโจรทั้งหกได้ลงเรืองลำเดียวกันแล้ว พวกเขาตกลงกันไว้ว่า หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจนี้ ทั้งหมดจะหนีเข้ามาเก๊า ก่อนจะเดินทางไปซ่อนตัวที่ประเทศเม็กซิโกต่อไป

และทุกอย่างก็ดำเนินไปตามแผนอย่างไร้ปัญหา!

ไม่ว่าจะเป็นแผนการ ไปจนถึงการลงมือปฏิบัติ ทุกอย่างดำเนินไปอย่างเรียบร้อย อีกทั้งยังสามารถที่ซ่อนตัวได้อย่างมิดชิด จนยากที่จะมีใครมาพบเห็นได้

และแน่นอนว่า เหยื่อทั้งสองคนจะต้องถูกทรมาน และต้องตายอย่างน่าอนาถอยู่บนเรือลำนี้ อย่างยากที่จะหลีกเลี่งได้..

แต่นับว่าโชคร้ายที่หนึ่งในเหยื่อเป็นฉีเล่ย!

และที่เขาไม่ต้องการแจ้งตำรวจเรื่องนี้ตั้งแต่แรก ก็เพราะรอคอยเวลานี้ต่างหากเล่า..

หากเขาปล่อยให้เจ้าหน้าที่ตำรวจเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้ อย่างมาก พวกมันก็ถูกจับกุมตัวไปสอบสวน จากนั้นจึงจะดำเนินคดีกับพวกมันต่อไป ซึ่งขั้นตอนต่างๆ จะดำเนินไปค่อนข้างล่าช้า..

แล้วพวกมันจะได้รับโทษตายเมื่อไหร่ ก็ไม่มีใครรู้ได้?

ไม่.. ฉีเล่ยไม่ต้องการให้เป็นเช่นนั้น เพราะนั่นเป็นโทษที่สบายเกินไปสำหรับพวกมัน!