ตอนที่148 บุคคลอันตราย

ตอนที่148 บุคคลอันตราย

ฉีเล่ยทราบดีว่า แม้หลินชูวโม่จะไม่ใช่คนดีอะไรขนาดนั้น แต่เธอก็ยังพอมีความน่าเชื่อถืออยู่บ้าง ดังนั้นเขาจึงไม่ถามอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ต่ออีก แต่ตั้งคำถามใหม่ขึ้นแทนว่า

“แล้วเรื่องการตลาดล่ะ จะเอายังไง?”

หลินชูวโม่ตอบกลับด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้นกว่าเดิมมาก

“ที่ฉันโทรเรียกนายมาก็เพราะเรื่องนี้นี่แหละ ไม่กี่วันก่อนฉันเพิ่งจดทะเบียนก่อตั้งบริษัท ชูวโม่เซียงเทียน ไบโอโลจี้ จำกัด ขึ้นมา ซึ่งจะใช้ที่นี่เป็นสำนักงานใหญ่ของเรา และถ้าหากมีผลิตภัณฑ์อื่นๆเกิดขึ้นมาในอนาคต ทุกอย่างจะถูกจดเบียนทางการค้าภายใต้ชื่อบริษัทนี้ทั้งหมด”

หลินชูวโม่กล่าวต่อว่า

“ฉันจ้างให้ทนายมาจัดการเรื่องสัญญาการโอนหุ้นเรียบร้อยแล้ว ถ้านายสนใจจะมาร่วมมือด้วยจริงๆก็ไม่มีปัญหานะ เดี๋ยวฉันจะให้นายขึ้นมาเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัทนี้เลย”

ขณะที่หลินชูวโม่กล่าวออกไปแบบนั้น เธอก็หันหลังไปหยิบหนังสือสัญญาฉบับหนึ่งออกมาส่งให้ฉีเล่ย

หญิงสาวคนนี้สวยงามทุกอากัปกิริยาจริงๆ เพียงแค่อาศัยจุดแข็งนี้ของเธอ เวลานี้มันก็ได้สร้างแรงกดดันอย่างมากให้ฉีเล่ยแล้ว

เขาเอ่ยปากขอรับหนังสือสัญญากลับไปศึกษาอย่างละเอียดถี่ถ้วนก่อนอีกที ไม่ใช่เพราะเขาหวาดระแวงกลัวว่าหลินชูวโม่จะแทงข้างหลัง แต่นี่ก็เพื่อความปลอดภัยของตัวเขาเองที่อาจจะมีปัญหาเกิดขึ้นได้ในอนาคต

หลินชูวโม่เองก็ไม่ได้พูดอะไรมากเช่นกัน เพราะทั้งสองเข้าใจกันดี ไม่จำเป็นต้องเอ่ยปากอธิบายอะไรกันมากมาย

“มีอีกเรื่องที่ฉันต้องการขอคำแนะนำจากนายหน่อย ในเมื่อจุดแข็งของผลิตภัณฑ์ตัวนี้ค่อนข้างโดดเด่น คิดว่าจะตั้งราคาเท่าไหร่ดี?”

“ตั้งราคาเหรอ?”

ฉีเล่ยครุ่นคิดอยู่สักพักหนึ่ง ก่อนจะกล่าวขึ้นว่า

“เรื่องนี้ค่อนข้างตัดสินใจยากนะ ลองคำนวณจากราคาต้นทุนแล้วบวกอัตรากำไรที่ต้องการไปสิ”

หลินชูวโม่กล่าวตอบทันทีว่า

“คำนวณเรียบร้อยแล้ว ต้นทุนต่อขวดเฉลี่ยอยู่ที่ 300หยวน ถ้าสามารถขยายฐานการผลิตได้ในอนาคต เราจะสามารถลดราคาต้นทุนได้มากกว่านี้”

“ถ้าอย่างนั้น…ขายขวดละ600หยวน?”

“600หยวน?”

หลินชูวโม่จ้องฉีเล่ยด้วยสีหน้าที่บ่งบอกว่าไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง

“แพงไปเหรอ?”

ฉีเล่ยเพิ่งรู้สึกว่าตนเสนออะไรไม่เข้าท่าออกไป จึงยกมือขึ้นเกาหัวแก้เขินเล็กน้อย

หลินชูวโม่ส่ายหน้าไปมาอย่างอดไม่ได้พร้อมกับพูดขึ้นว่า

“ดูท่านายจะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับผู้หญิงเลยจริงๆสินะ รู้ไหมว่า ผู้หญิงที่เข้ามาใช้บริการฉีดวิตามินผิวใสในคลินิกของฉัน เฉลี่ยต่อรอบแล้วพวกเธอต้องจ่ายกันเท่าไหร่?”

ฉีเล่ยส่ายหน้าไปมาและตอบไปตามความจริง

“ผมไม่รู้”

“เฉลี่ยต่อคน 3,800หยวน!(19,000บาท)”

หลินชูวโม่กล่าว

“….”

ฉีเล่ยถึงขั้นต้องปิดปากเงียบพูดอะไรไม่ออก พลางแอบคิดสงสัยอยู่ในใจว่า ผู้หญิงพวกนี้เสียสติกันหมดแล้วรึไง? ยอมจ่ายเงินจำนวนมากมายขนาดนั้น เพียงเพื่อแลกกับการฉีดวิตามินที่ช่วยทำให้ผิวใสแค่ไม่กี่เดือนนี่นะ?

หลินชูวโม่ตอบกลับด้วยสีหน้าดูแคลนต่อว่า

“นายประเมินอำนาจการใช้จ่ายของผู้หญิงต่ำเกินไปแล้ว อีกอย่างนะ ฉันก่อตั้งคลินิกนี้ขึ้นมาก็เพื่อต้อนรับลูกค้าระดับไฮเอนด์ ถ้าตั้งราคาสินค้าต่ำเกินไป มีหวังลูกค้าหนีไปใช้บริการที่อื่นกันหมดแน่”

“ถ้าอย่างงั้น…คุณคิดว่าควรตั้งราคาเท่าไหร่ดี?”

หลินชูวโม่แสยะยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ดวงตาคู่คมสวยฉายแววเจ้าเล่ห์ประดุจจิ้งจอกสาว เธอหันจ้องหน้าฉีเล่ยพร้อมกับเอ่ยตอบไปว่า

“ฉันสั่งให้โรงงานผลิตบรรจุภัณฑ์สองขนาด แบบน้ำราคาขวดละ5,888หยวน ส่วนแบบแป้งราคาขวดละ9,888หยวน”

“….”

ฉีเล่ยถึงกับแน่นิ่งไปชั่วขณะ

“แพงเกินไปรึเปล่า…”

“ถ้าราคาถูกแล้วใครมันจะไปซื้อ?”