ตอนที่ 152
ตอนที่152 ที่ประชุมของพวกกุ้งปลา
October 22, 2026
ตอนที่152 ที่ประชุมของพวกกุ้งปลา
ทุกอย่างเป็นอย่างที่ฉีเล่ยคาดการณ์ไว้ไม่มีผิด หัวหน้าคณะอาจารย์ซีชำเลืองมองทุกคนอีกครั้งและกล่าวว่า
“ผมว่าอาจารย์ซงคู่ควรกับสิทธิ์นี้ เขาเป็นอาจารย์อาวุโสที่สุดของสาขาแพทย์แผนจีน ด้วยประสบการณ์การสอนที่ยาวนานนับหลายสิบปี เขาค่อนข้างมีความรู้ภาคทฤษฎีค่อนข้างแน่น เขาจะเป็นหน้าเป็นตาให้แก่พวกเราได้ในที่ประชุม ทุกคนมีความเห็นยังไงบ้าง?”
ทุกคนในที่แห่งนี้ต่างทราบดีว่า ตาแก่ซงกับหัวหน้าคณะอาจารย์ซีนั้นเป็นญาติห่างๆกัน ตลอดที่ผ่านมาหัวหน้าคณะอาจารย์ซีดูแลตาแก่ซงค่อนข้างดี และอาศัยเส้นสายนี้กดขี่คนอื่น และตั้งตัวเป็นใหญ่ในสังคมอาจารย์แพทย์แผนจีน
และสถานการณ์ตอนนี้ก็ยิ่งชัดเจนเข้าไปใหญ่ หัวหน้าคณะอาจารย์ซีแนะนำตาแก่ซงออกมาอย่างเต็มปากเต็มคำ ดังนั้นถ้ามีใครกล้าไม่เห็นด้วย มีหวังต้องโดนเพ่งเล็งอย่างเลี่ยงไม่ได้
ภายในสังคมอาจารย์แพทย์แผนจีน เสี่ยวติงเป็นคนที่ประจบสอพอคนเก่งที่สุดแล้ว เขาจึงรีบพูดเสริมขึ้นทันทีว่า
“ผมไม่มีข้อคัดค้านครับ ในฐานะที่เป็นอาจารย์ระดับอาวุโส อาวุโสซงค่อนข้างมีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะเข้าร่วมการประขุมมากที่สุดแล้ว”
“ผมเองก็ไม่มีปัญหาครับ อาจารย์ซงเคยมีผลงานวิจัยเชิงลึกเกี่ยวกับศาสตร์แพทย์แผนจีนมากมาย เขาน่าจะเอาองค์ความรู้เหล่านี้ไปเผยแพร่ในที่ประชุมได้เป็นอย่างดีแน่นอน”
อาจารย์ลี่ ผู้มีสายสัมพันธ์ใกล้ชิดสนิทสนมกับตาแก่ซงกล่าวสนับสนุนเขาอีกแรง
เฉินเทียนหลินซึ่งเป็นรองหัวหน้าคณะอาจารย์เองก็พยักหน้าเห็นด้วยเช่นกัน
“ให้อาวุโสซงไปนั่นแหละ พวกเราไม่มีอะไรจะคัดค้าน”
คนเป็นหัวหน้าออกตัวแรง ส่วนคนเป็นรองหัวหน้าก็ไม่มีข้อคัดค้าน เรื่องนี้ค่อนข้างเป็นที่ชัดเจนแล้ว และไม่มีอาจารย์คนไหนที่เห็นต่างเช่นกัน พวกเขาไม่ใช่คนโง่ที่ไร้หัวคิด ทำได้เพียงแค่เห็นด้วยตามมารยาท
หัวหน้าคณะอาจารย์ซีค่องข้างพึงพอใจกับการแสดงออกของทุกคนเป็นอย่างมาก ระล่ำระลักพูดขึ้นทันที
“เอาล่ะ อาจารย์คนแรกที่ได้เข้าร่วมคืออาจารย์ซง แล้วอีกคนล่ะเป็นใครดี? ลองมาหารือกันดูดีกว่า”
“ผมขอแนะนำอาจารย์ลี่ นอกจากอาวุโสซงแล้ว ก็เป็นเขานี่แหละที่เป็นพี่ใหญ่ของสาขาเรา”
“ผมขอเสนออาจารย์ติงครับ เมื่อไม่นานมานี้ บทความของเขาเพิ่งได้ตีพิมพ์ในวารสารคณะแพทย์แห่งชาติไปไม่ใช่เหรอ? เขาน่าจะสามารถใช้เรื่องนี้ในการบรรยายได้”
“ผมขอเสนออาจารย์ฉางครับ หนังสือประวัติศาสตร์การแพทย์แผนจีนของเขาเคยได้รับคำชื่นชมจากรัฐมนตรีหง ผมเลยคิดว่าเขาค่อนข้างเหมาะสมมากเลยนะครับ”
“…”
ทุกคนต่างเสียงแตกแสดงความเห็นแปลกแยกออกไปคนละทิศคนละทาง ทำให้ยังไม่ชัดเจนว่าสิทธิ์ที่สองนี้ควรจะต้องตกไปอยู่ที่ใครแน่
หัวหน้าคณะอาจารย์ซีเหลือบมองรองหัวหน้าคณะอย่างเฉินเทียนหลินซึ่งนั่งอยู่ข้างๆ เพื่อรอให้เขาแสดงความเห็นเกี่ยวกับสิทธิ์เข้าร่วมของอาจารย์คนที่สองออกมา
เพราะสุดท้ายนี้ ในเมื่อหัวหน้าคณะอาจารย์ซีเสนออาจารย์ซงไป อีกฝ่ายเองก็ให้การสนับสนุนอย่างชัดเจน ดังนั้นหากตอนนี้อีกฝ่ายอยากเสนอใครมา หัวหน้าคณะอาจารย์ซีเองก็ย่อมต้องสนับสนุนกลับเช่นกัน
“มีใครอยากเสนอใครอีกไหม?”
หัวหน้าคณะอาจารย์ซีกวาดสายตาเฝ้าสังเกตทุกคนอีกครั้งในขณะเอ่ยถาม
ฉีเล่ยที่ไม่ได้ปริปากพูดเป็นเวลานาน ในที่สุดเขาก็เงยหน้าขึ้นจากจอมือถือและเอ่ยขึ้นว่า
“มีครับ”
หัวหน้าคณะอาจารย์ซีขมวดคิ้วเล็กน้อย และรอฟังความคิดเห็นของอีกฝ่ายอย่างเงียบๆ
จากใจตามตรง เขาไม่ชอบขี้หน้าฉีเล่ยเท่าไหร่เลย แต่อย่างไรเขาก็มีความสำคัญอย่างมากกับสาขาแพทย์แผนจีนแห่งนี้
ประเด็นหลักมันอยู่ที่ ชายหนุ่มคนนี้น่าจะมีความบกพร่องเกี่ยวกับการอยู่ร่วมกันในสังคมเป็นหมู่คณะ ไม่เพียงจะพูดจาไม่ไว้หน้าใครแล้ว แต่ยังเป็นคนตระหนี่ขี้น้อยใจ กล่าวได้ว่าเขาไม่มีคุณสมบัติการเป็นผู้ใต้บัญชาที่ดีเลยแม้แต่น้อย
หัวหน้าคณะอาจารย์ซีเอ่ยถามขึ้นด้วยสีหน้าสงบนิ่ง
“อาจารย์ฉีคิดว่ามีใครที่เหมาะสมอีกงั้นเหรอ?”
ฉีเล่ยพยักหน้าตอบว่า
“ใช่ครับ”
อีกฝ่ายเอ่ยถามน้ำเสียงหนักแน่นต่อว่า
“แล้วต้องการเสนอชื่อใครล่ะ?”
อันที่จริง ซีลู่เฉิงได้ตัดสินใจเอาไว้แล้ว ไม่ว่าฉีเล่ยจะเสนอใครก็ตาม เขาก็จะปฏิเสธทันที ไม่ว่าอย่างไร เขาจะไม่ยอมปล่อยให้ฉีเล่ยสามารถสร้างกลุ่มก๊วนขึ้นมาคานอำนาจเขาในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ได้เด็ดขาด
ฉีเล่ยเอ่ยตอบน้ำเสียงเรียบนิ่งว่า
“ผมขอเสนอตัวผมเองครับ”
โดยไม่ต้องรอให้คนอื่นสอบถามใดๆ ฉีเล่ยกล่าวอธิบายต่อในทันที