ตอนที่168 ฟาดเคราะห์

ตอนที่168 ฟาดเคราะห์

“ตกลงจะไปไหม?”

“ไม่ไปครับ”

“จะไม่ไปจริงเหรอ?”

“ผมอยู่ห้องเดียวกับคุณรึเปล่า?”

“ฉันจะถามครั้งสุดท้ายนะ ตกลงนายจะไปหรือไม่ไป ถ้าไม่ก็เตรียมนอนแข็งตายกลางถนนได้เลย!”

หลินชูวโม่พูดจบพลางตบโต๊ะส่งสัญญาณให้ฉีเล่ยเร่งตัดสินใจ

ฉีเล่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย พร้อมนึกสภาพตัวเองนอนแข็งตายคาถนน ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ไปเฮือกใหญ่และจำใจตอบไปว่า

“ไปก็ไป”

หลินชูวโม่พยักหน้าพอใจ ทิ้งท้ายประโยคเสียดสีไปทีว่า

“แหมม ไม่ต้องกังวลไปหรอกน้องสาว พี่คนนี้ไม่ทำมิดีมิร้ายน้องแน่นอนจ๊ะ”

“….”

ทั้งคู่เดินออกจากร้ายกาแฟได้ไม่ทันไร จู่ๆก็ทมีรถอีกคันแล่นเข้ามาเทียบข้างพร้อมบีบแตรเสียงดังสนั่น ทำเอาฉีเล่ยขมวดคิ้วแน่น

นี่มันวันบ้าอะไรวะเนี่ย!

โดนบีบแตรใส่สองรอบแล้วนะเห้ย!

พอหันนศีรษะเหลือบมองก็เห็นหม่ารุยฌโผล่หัวออกมาจากหน้าต่างรถและคำรามอย่างโกรธเกรี้ยวว่า

“ไอ้เวร! ไม่คิดเลยว่าจะมาเจอแกที่นี่! คราวที่แล้วฉันฆ่าแกไม่ได้ คราวหน้าคอยดูได้เลย! ศึกครั้งนี้มันเพิ่งเริ่ม!”

ถ้าฉีเล่ยมากับเหอจื่อ คนขี้ขลาดอย่างหม่ารุยไม่กล้าเห่าแบบนี้แน่นอน ที่เป็นแบบนี้อาจเป็นเพราะเขาอยู่กับหลินชูวโม่สองต่อสอง

แต่หม่ารุยลืมอะไรไปรึเปล่า? หลิยนชูวโม่นี่แหละอันตราบยิ่งกว่าเหอจื่อ!

หลังจากได้ยินหม่ารุยพล่ามใส่ ดวงตาคู่สวยของหลินชูวโม่ก็กวาดออกไปข้างตัวทีสองทีราวกับกำลังหาอะไรสักอย่าง ฉีเล่ยที่สังเกตเดห็นดังนั้นก็เอ่ยถามขึค้นทันทีอย่างอดไม่ได้ว่า

“กำลังมองอะไรอยู่?”

หลินชูวโม่ก็ยังกวาดสายตาไม่หยุดพลางเอ่ยตอบส่งๆไปว่า

“อิฐสักก้อน”

กลางเมืองหลวงหน้าร้านกาแฟแบบนี้มันจะไปมีของแบบนั้นได้ยังไง ฉีเล่ยอดยิ้มไม่ได้พร้อมถามสวนไปว่า

“ที่แบบนี้จะมีอิฐได้ยังไง?”

หลินชูวโม่ที่ได้ยินฉีเล่ยทักดังนั้นก็เลยละสายตาออกมา และก้มไปหยิบรองเท้าส้นสูงสีดำออกมาจาทกกล่องรองเท้าชาแนลที่เพิ่งซื้อมา จากนั้นเธอก็วิ่งไปขวางหน้าBMWคันหรูของหม่ารุยพร้อมรอยยิ้มที่ไม่ใช่รอยยิ้ม

หม่ารุยที่เห็นหลิวชูวโม่ยืนตะหง่านำพร้อมรองเท้าส้นสูงในมือก็ตกใจอย่างมาก ตามสัญชาตญาณ เขารีบกดล็อคประตูรถในทันใด

“จะทำบ้าอะไรวะ!”

หลินชูวโม่แสยะยิ้มฉีกกว้างราวกับปีศาจ จากนั้นก็ยกรองเท้าส้นสูงทรงยาวแหลมขึ้น และหวดใส่ไฟหน้าBMWสุดแรงจนกระจกแตกเป็นรูพรุน

เปรี๊ยงง!!

เสียงกระจกไฟหน้าแตกดังสนั่นฟังชัดเจนยิ่ง ไฟหน้ารถBMWคันหรูของหม่ารุยถูกส้นสูงยาวเจาะทะลุพรุยับไม่เหลือ

เปรี๊ยงง!!

หลินชูวโม่เดินไปอีกด้านหนึ่งของรถและหวดส้นสูงใส่กระจกไฟอีกข้างอย่างแรงอีกครั้ง

หม่ารุยที่เห็นว่ารถตัวเองโดนทุบสภาพยับเยินแบบนั้น เขาก็รีบเปิดกระจกแง้มตะโกนใส่หลินชูวโม่ทันทีว่า

“นี่เธอทำบ้าอะไร!!?”

หลินชูวโม่เหลือบสายตาคมสาดใส่หม่ารุยจนอีกฝ่ายต้องหลบหน้าหนี จากนั้นเธอก็ยื่นรองเท้าส้นสูงข้างนั้นให้กับฉีเล่ย เธอยิ้มกล่าวว่า

“ด้านหลังยังเหลือไฟอยู่สองข้าง อยากระบายอารมณ์หน่อยไหม? วันนี้เจอแต่เรื่อง สงสัยต้องฟาดเคราะห์กันหน่อย”

เอื้อมมือไปหยิบรองเท้าส้นสูงที่หลินชูวโม่ส่งมาให้ ฉีเล่ยก้มมองมันอย่างว่างเปล่า

หลินชูวโม่…เธอคนนี้เป็นผู้หญิงที่น่าสนใจไม่น้อยเลย

ไปพักบ้านของเธอสักคืนหนึ่ง ต่อให้เกิดเหตุการณ์อะไรสักอย่างขึ้นระหว่างคืนนั้น แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องที่ยอมรับไม่ได้ขนาดนั้นพอถือรองเท้าส้นสูงคู่แหลมในมือ ฉีเล่ยก็ดูอารมณ์ดีขึ้นอย่างอธิบายไม่ได้

“ก็น่าสนใจ เดี๋ยวผมจะลองดู”

ตอนที่เขาโดนไล่ออกจากมหาวิทยาลัย ก็มีไอ้หนุ่มขี้ขลาดคนนี้เป็นผู้อยู่เบื้องหลัง และที่ผ่านมาฉีเล่ยก็ยังไม่พบสบโอกาสเอาคืน เวลานี้อีกฝ่ายอยู่เบื้องหน้าแล้ว แถมยังกล้าบีบแตรใส่ทั้งๆที่ยังหงุดหงิดไม่หาย โดยไม่มีลังเลอันใดอีกต่อไป ฉีเล่ยวิ่งไปหวดส้นสูงตีไฟท้ายBMWทั้งสองข้างจนแตกกระจาย