ตอนที่227 มีคนอยากพบ(2)

ตอนที่227 มีคนอยากพบ(2)

“แล้วฉันจะเชื่อนายได้ยังไง?”

“เอ่อ..”

ไท่โหล่วส่ายหน้าไปมาพร้อมกับพูดต่อว่า “นั่นสิสะ ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ไม่ต้องห่วง ฉันบอกว่าไม่ทำก็ไม่ทำแน่นอน!”

“ฉันเสียใจด้วย ฉันไม่ว่างจริงๆ ลาก่อน!”

ฉีเล่ยตอบกลับไปและกำลังจะหันหลังเดินจากไป เขาไม่ต้องการไปพบฉินฟาง แล้วก็ไม่ต้องการที่จะอยู่คุยกับคนนิสัยแปลกประหลาดตรงหน้านี้ต่อ

“นายรู้จักผู้หญิงที่ชื่อชูซินซูไหม?” ไท่โหล่วร้องตะโกนถามไล่หลัง

ในที่สุดไท่โหล่วก็เผยจุดประสงค์ของตนเองออกมา ฉีเล่ยรู้ว่าถ้าเขาบอกว่าไม่รู้จัก อีกฝ่ายก็ต้องรู้อยู่ดีว่าเขาพูดโกหก

ในเมื่ออีกฝ่ายมาหาเขาถึงที่ได้ มีหรือที่จะไม่สืบรู้เรื่องราวอื่นๆเกี่ยกับตนเองได้ ไม่แน่ว่าพวกเขาอาจรู้แม้กระทั่งว่า ชูซินซูไปพบเขาที่คลินิกของหลินชูวโม่มาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้ว

“รู้จัก” ฉีเล่ยตอบกลับพร้อมกับพยักหน้า

“นี่นายไม่อยากรู้ข้อมูลของว่าที่ภรรยาคนต่อไปของนายบ้างรึงไง? นี่แสดงว่าพวกนายสองคนน่าจะยังรักกันไม่มากพอสินะ”

ไท่โหล่วยิ้มคล้ายกับคนที่กำลังคิดลามกอยู่ คิ้วทั้งคู่ขมวดเข้าหากันแน่นขณะรอคอยคำตอบจากฉีเล่ย เขาอ้าปากหาวเล็กน้อย พร้อมกับหยิบบุหรี่อีกครึ่งที่เหลือซึ่งเก็บเข้าไปไว้ในกระเป๋าเมื่อครู่ออกมาจุดสูบใหม่ เขาดูดควันเข้าปอดไปอีกอึกใหญ่

ฉีเล่ยอยากจะตอบกลับไปว่า ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกับเขาเลยแม้แต่น้อย แล้วก็ไม่ได้จะมาเป็นว่าที่ภรรยาของเขาอีกคนด้วย แต่เมื่อเห็นว่า อีกฝ่ายดูเหมือนจะคลางแคลงใจในตัวเขาเป็นอย่างมากแบบนี้ ไม่แน่ว่าอาจเป็นเพราะชูซินซูไปให้ข้อมูลผิดๆกับพวกเขาก็เป็นได้

ในเมื่อเป็นแบบนี้ เขาก็น่าจะไปพูดคุยอธิบายเรื่องนี้ให้อีกฝ่ายฟังอย่างกระจ่างแจ้งจะดีกว่า เพราะถ้าเขาไม่ไปวันนี้ คนพวกนี้ก็คงจะคุกคามเขาไม่จบไม่สิ้นแน่

“แล้วจะให้ฉันไปพบที่ไหน?” ฉีเล่ยร้องถามกลับไปทันที

ไท่โหล่วหัวเราะหึๆพร้อมตอบกลับไปว่า “ไปกับฉัน รับรองว่าต้องเป็นสถานที่รับรองอย่างดีแน่ มีเหล้ายาอาหารพร้อมสรรพ อ่อ.. ยังมีสาวๆสวยๆด้วยนะ”

ฉีเล่ยส่ายหน้าไปมา ก่อนจะเดินตามไท่โหล่วออกจากมหาวิทยาลัยไปทันที

เหอจื่อยืนอยู่ที่ประตูหน้าห้องเรียน จ้องมองฉีเล่ยเดินออกไปพร้อมกับผู้ชายคนหนึ่ง

“ผู้ชายคนนั้นทำไมถึงได้คุ้นๆนะ เขาเป็นใครกัน?”

เหอจื่อพึมพำกับตัวเอง แต่เมื่อเห็นจังหวะที่ชายหนุ่มคนนั้นดีดก้นบุหรี่ลงถังขยะที่อยู่ไกลออกไปอย่างแม่นยำ ความคิดหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัวของเธอ และในที่สุดเธอก็นึกขึ้นมาได้ว่าเคยพบเจอผู้ชายคนนี้ที่ไหน

เธอเคยพบหน้าผู้ชายคนนี้ที่งานเลี้ยง ความจริงรูปลักษณ์ของเขาเมื่ออยู่ท่ามกลางฝูงชนนั้น ก็ไม่ได้โดดเด่นอะไรเลยแม้แต่น้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขายืนอยู่ด้านหลังของผู้ชายที่เพียบพร้อมอย่างฉินฟาง ซึ่งไม่ว่าจะไปที่ไหนก็มักจะกลายเป็นจุดเด่นท่ามกลางฝูงชน

แต่ถึงอย่างนั้น สิ่งเล็กๆน้อยๆเหล่านี้ก็ไม่อาจหลุดรอดไปจากสายตาของเหอจื่อได้ กระทั่งวันนี้ก็เช่นกัน กิริยาที่ดีดบุหรี่ของไท่โหล่วก็ยังไม่สามารถหลุดพ้นสายตาของเหอจื่อไปได้

เหอจื่อยังจำได้ชัดเจนว่า ตอนนั้นเธอขมวดคิ้วจ้องมองผู้ชายคนนี้ด้วยความไม่พอใจ และรู้สึกว่าเขาเป็นคนไร้มารยาทมากที่กล้าสูบบุหรี่ในห้องจัดเลี้ยง ซึ่งนับเป็นพฤติกรรมที่น่ารังเกียจมาก กระทั่งสูบเสร็จยังขี้เกียจที่จะเดินไปดับก้นบุหรี่ในที่เขี่ยบุหรี่ที่จัดเตรียมไว้ให้ด้วย

เธอยังจำภาพที่ก้นบุหรี่ลอยขึ้นเป็นเส้นโค้งอยู่กลางอากาศ ก่อนจะตกลงไปในที่เขี่ยบุหรี่ซึ่งอยู่ไกลออกไปได้อย่างแม่นยำ

“นั่นมันคนของฉินฟางนี่? แล้วมาหาอาจารย์ฉีทำไมกัน?”

เหอจื่อพึมพำออกมาด้วยความรู้สึกกังวลใจ เธอสัมผัสได้ถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้น และกลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับฉีเล่ย จึงรีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วกดโทรออกทันที

สถานที่ที่ไท่โหล่วพาฉีเล่ยไปนั้นเป็นสถานที่ยอดเยี่ยมอย่างที่บอกไว้จริงๆ เขาไม่รู้หรอกว่าข้างในจะมีเหล้าดีอาหารอร่อยอย่างที่บอกไว้จริงหรือเปล่า แต่ที่แน่ๆ ด้านหน้าประตูทางเข้านั้นมีผู้หญิงสวยๆยืนคอยต้อนรับอยู่มากมายจริงๆ แต่ละคนดูเหมือนจะอยู่ในวัยนักศึกษาไม่มีผิด มิหนำซ้ำยังสวยระดับดาวมหาวิทยาลัยเลยด้วย

“กีกี้ นี่ผมลงอีกแล้วใช่ไหมเนี่ย? รู้ไหมว่าผอมลงแบบนี้พี่โหล่วปวดใจนะรู้รึเปล่า?”

“โอ้โหเว่ยเว่ย วันนี้หน้าอกเด้งออกมาขนาดนี้ แน่ใจนะว่าไม่ได้ยัดฟองน้ำไว้ข้างใน?”

“มาจูบหน่อยคนสวย! รับรองว่าคืนนี้พี่โหล่วจะไม่ปล่อยให้น้องหนูหนีรอดไปได้อีกแล้วนะรู้ไหม?”