ตอนที่241 ผู้ช่วยประธาน

ตอนที่241 ผู้ช่วยประธาน

“ทำไมล่ะ? มีแค่ระบบหุ้นส่วนเท่านั้นล่ะที่จะทำให้นักลงทุนอย่างพวกเราได้มั่นใจได้ นายอย่าลืมนะว่า ถึงแม้ตอนนี้นายจะมีท่านรองรัฐมนตรีคอยหนุนหลังอยู่ แล้วถ้าเขาเกษียณอายุไปแล้วล่ะ นายจะแน่ใจได้ยังไงว่ารัฐจะไม่ยื่นมือเข้ามาวุ่นวายกับองค์กร แล้วถ้าไม่นายยอมรับการสนับสนุนจากรัฐบาล นายว่าสภาแพทย์แผนจีนของนายจะอยู่ต่อไปได้อีกสักกี่ปีกัน”

หลินชูวโม่อธิบายให้ฉีเล่ยฟังด้วยแววตาเป็นประกาย สำหรับเรื่องธุรกิจนั้น ต้องยอมรับว่าสมองของผู้หญิงคนนี้เฉียบคมกว่าผู้หญิงทั่วไปจริงๆ

“ทำแบบนี้ องค์กรจะไม่กลายเป็นบริษัทร่วมทุนไปเหรอ?” ฉีเล่ยเอ่ยถาม

“แล้วเสียหายตรงไหน? การผลักดันองค์กรออกสู่ตลาด และปล่อยให้มีการแข่งขันเท่านั้น ที่จะไม่เพียงแค่สามารถรักษาองค์กรไว้ได้ แต่ยังจะกระตุ้นให้เกิดการพัฒนา และทำให้องค์กรแข็งแกร่งขึ้นอีกด้วย”

“ต่อให้มีผู้ถือหุ้นร่วมด้วย องค์กรก็ยังสามารถทำงานวิจัย แล้วก็ขายผลงานวิจัยให้กับโรงงานต่างๆที่สนใจได้นี่นา อีกอย่าง ทุกวันนี้ การวิจัยก็เป็นส่วนหนึ่งของอุตสาหกรรมทุกชนิดอยุ๋แล้ว”

“ฉันจะบอกอะไรให้ ลำพังวิธีของนายคงจะปลุกเร้าอารมณ์ร่วมของบรรดาแพทย์แผนจีนให้ฮึกเหิมแค่ช่วงแรกๆเท่านั้นล่ะ แต่พอเวลาผ่านไป ความกระตือรือร้นพวกนี้ก็จะลดน้อยลงตามด้วย ถึงตอนนั้น พวกเขาก็คงหันไปตั้งหน้าตั้งตาเปิดคลินิกหาเงินเหมือนเดิมนั่นล่ะ”

“แต่ถ้านายสามารถทำให้แพทย์แผนจีนที่เข้าร่วมองค์กร สามารถมีรายได้เพิ่มขึ้นด้วย พวกเขาก็จะยิ่งกระตือรือร้นมากขึ้น ถึงตอนนั้นต่อให้นายขับไล่ไสส่ง พวกเขาก็คงไม่ยอมไปด้วยซ้ำ”

ฉีเล่ยจ้องมองหลินชูวโม่ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด จนหลินชูวโม่ต้องทำหน้าล้อเลียน

“นี่! เรื่องฝังเข็มนายอาจจะเก่งกว่าฉัน แต่เรื่องธุรกิจ นายยังอ่อนหัดกว่าฉันมาก! เพราะฉะนั้น นายจำเป็นต้องมีผู้ช่วย”

“ผู้ช่วยงั้นเหรอ?” ฉีเล่ยทวนคำด้วยสีหน้างุนงง

“ใช่.. ตำแหน่งผู้ช่วยประธาน!”

หลินชูวโม่พยักหน้า พร้อมกับขยิบตาให้ฉีเล่ยพร้อมกับถามขึ้นว่า “นายคิดว่าเหมาะสมกับฉันไหม?”

ในความเห็นของฉีเล่ย วิธีการคิดของหลินชูวโม่นั้น เน้นไปในเชิงพาณิชย์มากกว่าจะไปในแนวทางอุดมคติของเขา

แนวคิดในการก่อตั้ง ‘สภาแพทย์แผนจีน’ ของเขานั้น ตั้งใจไว้ว่าจะให้องค์กรแห่งนี้เป็นศูนย์รวมของแพทย์แผนจีนทั่วโลก และให้ทุกคนร่วมกันพัฒนาวงการแพทย์แผนจีนให้ก้าวหน้าแข็งแกร่ง รายได้ที่ได้จากการขายผลงานวิจัย จะถูกนำกลับมาพัฒนาองค์กรทั้งหมด

แต่ในความคิดของหลินชูวโม่นั้น รายได้ที่ได้มาจะถูกแบ่งสรรให้กับผู้ร่วมลงทุนตามสัดส่วนหุ้น ให้กับบรรดาแพทย์กับบุคคลากรในองค์กร และนำมาพัฒนาองค์กรต่อ

แต่ด้วยเงินจำนวนยี่สิบล้านนี้ เขาก็จะสามารถก่อตั้งสภาแพทย์แผนจีนได้เร็วขึ้น

ฉีเล่ยได้แต่คิดว่า ไหนๆเขาก็ไม่ใช่นักบวช การมีสาวสวยคอยติดตามไปไหนต่อไหนด้วยก็คงไม่เลว มิหนำซ้ำยังจะได้เงินเป็นของแถม และสามารถก่อตั้งสภาแพทย์แผนจีนได้สำเร็จ นี่เท่ากับยิงปืนนัดเดียวได้นกสามตัวทีเดียว!

แต่ถึงอย่างนั้นฉีเล่ยก็ยังคิดหนักอยู่ดี

“นี่น้องชาย จะต้องคิดอะไรมากมายขนาดนั้นห๊ะ?” หลินชูวโม่ทำเสียงหงุดหงิดใจ

“พูดง่ายๆก็คือ นายไม่อยากแต่งตั้งฉันเป็นผู้ช่วยประธานสินะ?”

ระหว่างที่เอ่ยถาม หลินชูวโม่ก็เดินบิดเอวเข้าไปหาฉีเล่ย เขาจึงได้แต่ตอบกลับไปว่า

“คงไม่ได้หรอกนะพี่สาวคนสวย ขืนผมแต่งตั้งคุณเป็นผู้ช่วย คนอื่นๆจะคิดยังไง?”

ขืนทำแบบนั้น มีหวังคนอื่นๆคงต้องคิดว่าฉันหลงเสน่ห์เธอแน่!

“ไม่ได้เหรอ? อ่อ.. แสดงว่านายคงไม่อยากได้เงินยี่สิบล้านสินะ? เอ.. แต่ถ้าไม่มีเงินจำนวนนี้ นายจะก่อตั้งสภาแพทย์แผนจีนได้ยังไงกันนร้า?”

ไม่มีเงินอยู่ในมือ ฉีเล่ยก็พูดไม่ออกจริงๆ!

ถงเซียวเซียวฟังแล้วก็ถึงกับระเบิดเสียงหัวเราะออกมา ก่อนจะบอกกับฉีเล่ยว่า

“นี่ฉีเล่ย รับๆพี่สาวชูวโม่เป็นผู้ช่วยประธานไปเถอะน่า เธอจะได้สบายอกสบายใจ!”

เมื่อหันไปมองหลินชูวูโม่ที่เดินบิดไปบิดมาอยู่รอบตัว ฉีเล่ยก็ได้แต่ส่ายหน้าและพูดขึ้นอย่างหมดหนทาง “ก็ได้ๆ ผมยอมก็ได้ ถึงจะไม่เต็มใจก็เถอะ”

ฉีเล่ยรู้ว่าถ้าไม่ยอมตกลง สองสาวนี่คงไม่ยอมปล่อยเขาไปง่ายๆแน่ คงจะหาเรื่องก่อกวนเขาไม่หยุดอย่างแน่นอน

แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็เห็นด้วยกับหลินชูวโม่ การจะทำให้สภาแพทย์แผนจีนแข็งแกร่งขึ้นมาได้ ส่วนหนึ่งก็คือผลกำไรขององค์กรที่จะย้อนกลับมาเลี้ยงดูทุกคนนั่นเอง

การก่อตั้งสภาแพทย์แผนจีนใช่ว่าจะสามารถสำเร็จลุล่วงได้ภายในวันสองวัน และจำเป็นต้องได้รับการสนับสนุนจากหลายๆฝ่าย จึงจะสามารถทำให้องค์กรกาลายเป็นที่รู้จักของคนทั้งประเทศได้

ในความเห็นของฉีเล่ย เขาไม่ต้องการให้สภาแพทย์แผนจีนแห่งนี้เป็นเพียงแค่องค์กรธุรกิจทั่วไปเท่านั้น แต่หากสามารถเป็นแบบอย่างให้กับธุรกิจเกี่ยวกับการแพทย์แผนจีนอื่นๆได้ในวันหน้า ก็จะเป็นเรื่องดีมากทีเดียว

หลังจากที่หลงเซียวเซียวเดินออกไป หลินชูวโม่จึงหันไปพูดกับฉีเล่ยด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

“เอาล่ะ ต่อไปก็มาคุยเรื่องหุ้น แล้วก็เรื่องที่จะพัฒนาสภาแพทย์แผนจีนยังไงกันดีกว่า”

ฉีเล่ยทำสีหน้าครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วจึงตอบกลับไปว่า “ในเมื่อคุณลงทุนยี่สิบล้าน ผมก็จะให้คุณถือหุ้น 35%”

“35% งั้นเหรอ?”

หลินชูวโม่ทวนคำพูด ก่อนจะพูดต่อว่า “นี่! ฉันลงทุนไปตั้งยี่สิบล้าน แต่นายกลับให้หุ้นฉันแค่ 35% นี่นะ มันไม่น้อยไปหน่อยเหรอ? แล้วนายล่ะลงเงินของตัวเองไปเท่าไหร่?”

นี่คือปัญหา เพราะหากเทียบกับหลินชูวโม่แล้ว เขาไม่มีเงินมากมายที่จะมาลงทุนเหมือนเธอ แต่ก็ตอบกลับไปว่า

“คุณแค่ถือหุ้น 35% เท่านั้นนะ ส่วนอำนาจในการควบคุมบริหารจัดการเป็นของผมคนเดียว แต่ถ้าองค์กรเป็นไปด้วยดี ผมต้องให้โบนักพิเศษกับคุณแน่ อีกอย่างคุณยังได้ตำแหน่งผู้ช่วยประธานด้วยนะ”