ตอนที่ 253
ตอนที่253 ไปจากเจียงหลิงแล้ว
October 22, 2026
ตอนที่253 ไปจากเจียงหลิงแล้ว
เหตุการณ์ในเจียงหลิงดูเหมือนจะซับซ้อนมากขึ้นเรื่อยๆ กระทั่งหลินชูวโม่ที่อยู่ในแวดวงธุรกิจมานาน ยังถึงกับตื่นตระหนกตกใจหลังจากได้ยินได้ฟังคำบอกเล่าจากปากของฉีเล่ย
“ฉันว่ามันดูซับซ้อนจนน่ากังวลยังไงก็ไม่รู้นะ?”
หลินชูวโม่จ้องมองฉีเล่ยพร้อมกับเอ่ยบอกด้วยสีหน้าแววตาเป็นห่วง
“ฉันว่านายกลับไปปักกิ่งพร้อมกับฉันดีกว่า ส่วนเรื่องของหลี่ถงซีน่ะ ฉันจะหาคนมาช่วยตามหาให้เอง แล้วถ้าพบตัวเธอเมื่อไหร่ ฉันให้พวกเขารีบพาเธอกลับปักกิ่งทันที ส่วนเมืองเจียงหลิงก็ไม่น่าจะมีเหตุการณ์อะไรผิดปกติ นายไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงอะไร”
“ไม่ๆๆ”
ใช่ว่าฉีเล่ยจะไม่เชื่อใจหลินชูวโม่ เขารู้ดีว่า หากเขาต้องการขอความช่วยเหลือจากใครสักคนเวลานี้ คงจะต้องหนีไม่พ้นหลินชูวโม่อย่างแน่นอน และด้วยศักยภาพของหญิงสาวคนนี้ ฉีเล่ยเชื่อว่าเธอต้องมีหนทางอย่างแน่นอน
แต่เนื่องจากเขากับหลี่ถงซีมีความสนิทสนมกัน เขาจึงไม่ต้องการที่จะมอบหมายภาระนี้ให้กับคนอื่น อีกทั้งเรื่องนี้ยังเกี่ยวพันถึงความปลอดภัยของหลี่ถงซีอีกด้วย
“อย่าดีกว่า คุณกลับไปพร้อมกับเซียวเซียวก็แล้วกัน แล้วช่วงนี้ก็ช่วยดูแลเรื่องต่างๆ ของสภาแพทย์แผนจีนแทนผมไปก่อน ไม่จำเป็นต้องห่วงทางนี้!”
“ช่วงนี้สภาแพทย์แผนจีนคงจะมีเรื่องวุ่นๆมากหน่อย เพราะตั้งแต่ออกรายการสดในคืนนั้นไป ดูเหมือนคนก็เริ่มจะรู้จักสภาแพทย์แผนจีนมากขึ้น อีกอย่าง ผมเองก็เชื่อมั่นในความสามารถของคุณ ผมเชื่อว่าคุณจะสามารถบริหารจัดการทุกอย่างได้ดี”
ในเมื่อหลินชูวโม่มีตำแหน่งเป็นผู้ช่วยประธานของสภาแพทย์แผนจีน การฝากให้เธอช่วยจัดการเรื่องต่างๆภายในองค์กรจึงเป็นเรื่องที่สมควร
“คุณไปคอยดูแลเรื่องการปรับปรุงตกแต่งพื้นที่สำหรับที่จะใช้เป็นสำนักงานให้เรียบร้องก็แล้วกัน ส่วนเรื่องต่างๆในเจียงหลิง ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผมเอง ผมคงจะทิ้งเจียงหลิงไปทั้งๆที่รู้ว่ามีอันตรายซ่อนอยู่แบบนี้ไม่ได้หรอก”
ฉีเล่ยจ้องหน้าหลินชูวโม่แน่นิ่งก่อนจะพูดต่อว่า “ในฐานะที่ผมเป็นแพทย์ ผมควรช่วยเหลือคนบริสุทธิ์ไม่ใช่เหรอ? ผมรู้สึกว่าสามีภรรยาเผ่าเหมี่ยวคู่นี้ น่าจะเป็นภัยคุกคามชาวเจียงหลิงยังไงก็ไม่รู้ ผมคงต้องหาวิธีให้พวกเขาออกจากเมืองนี้ให้ได้”
หลินชูวโม่เองก็ดูเหมือนจะเข้าใจในสิ่งที่ฉีเล่ยพูดดี อีกทั้งรู้ว่า ต่อให้เธอจะพยายามเกลี้ยกล่อมชายหนุ่มต่อไป ก็คงจะไม่มีประโยชน์อะไรอยู่ดี ด้วยเหตุนี้เธอจึงทำได้เพียงแค่พยักหน้าเห็นด้วยกับเขาเท่านั้น
“ถ้างั้นนายต้องดูแลตัวเองให้ดีล่ะ แล้วก็ต้องระมัดระวังตัวให้มากด้วย ส่วนเรื่องต่างๆในปักกิ่ง รวมทั้งเรื่องของสภาแพทย์แผนจีน นายไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น ฉันจะจัดการดูแลให้เอง ส่วนนายก็อยู่เจียงหลิงจัดการเรื่องที่ต้องทำไปก็แล้วกัน”
หลังจากนั้น ทั้งสองคนต่างก็นั่งพูดคุยกันถึงเรื่องแผนการต่างๆต่อจากนี้
ทางด้านถงเซียวเซียวที่เห็นทั้งสองคนพูดคุยกันด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เธอก็ได้แต่หันไปบอกฉีเล่ยด้วยน้ำเสียงออดอ้อน
“เอ่อ.. แต่ฉันอยากอยู่ช่วยนายที่นี่ต่อนะฉีเล่ย ฉันขออยู่กับนายที่นี่ต่อไม่ได้เหรอ?”
“อยู่ที่นี่กับผมต่อนี่นะ?!”
ฉีเล่ยย้อนถามด้วยสีหน้าตระหนกตกใจ เขาจ้องหน้าถงเซียวเซียวพร้อมกับร้องบอกด้วยสีหน้า และน้ำเสียงจริงจัง
“นี่คุณไม่รู้จริงๆเหรอว่าอยู่กับผมมันอันตรายแค่ไหน? เผลอๆ คุณอาจมีโอกาสเสียชีวิตได้เชียวนะ แล้วถ้าเกิดเรื่องเลวร้ายแบบนั้นขึ้นกับคุณ ผมจะไปอธิบายให้คนในครอบครัว แล้วก็เพื่อนๆของคุณฟังได้ยังไง?”
แต่แล้วจู่ๆฉีเล่ยก็ตระหนักได้ว่า น้ำเสียงของเขานั้นออกจากดุดันมากเกินไป จึงได้เปลี่ยนมาพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนมากกว่าเดิมว่า
“เซียวเซียว อย่าลืมสิว่าคุณต้องกลับไปทำงานต่อ คุณจะทิ้งงานเพราะผมไม่ได้นะ แล้วถ้าคุณทำแบบนั้น ผู้จัดการของคุณคงจะต้องตกที่นั่งลำบากแน่ แล้วคุณจะสบายใจงั้นเหรอ?”
กระทั่งหลินชูวโม่ที่อยู่ข้างๆ ยังช่วยเกลี้ยกล่อมและโน้มน้าวถงเซียวเซียวให้ตามเธอกลับปักกิ่ง
ท้ายที่สุด ถงเซียวเซียวก็ไม่อาจทนต่อการเกลี้ยกล่อมของชายหญิงคู่นี้ได้ จึงจำต้องตัดสินใจกลับไปทำงานที่ปักกิ่งเหมือนเดิม
……
วันรุ่งขึ้น หลินชูวโม่และถงเซียวเซียวก็ได้บินกลับปักกิ่ง และเพื่อให้มั่นใจว่า ฉีเล่ยจะสามารถอยู่เจียงหลิงได้อย่างไม่มีปัญหา เธอจึงได้ทิ้งเงินจำนวนหนึ่งไว้ให้กับเขา ซึ่งมากพอที่ชายหนุ่มจะใช้ได้อย่างสะดวกสบายเลยทีเดียว
ในเมื่อฉีเล่ยต้องการที่จะสืบเรื่องของสองสามีภรรยาเผ่าเหมี่ยว เขาจึงต้องไปหาซือไถอีกครั้ง
ฉีเล่ยเดินทางไปที่บ้านของซือไถซึ่งเขาไปมาเมื่อวานนี้ และก่อนที่จะเข้าไปใกล้บริเวณบ้าน กลิ่นแปลกๆจางๆก็ได้ลอยมาเข้าจมูกของเขา
มันเป็นกลิ่นคล้ายๆกับสมุนไพรจีน แต่มีไม่เหมือนซะทีเดียว
ฉีเล่ยรับรู้ได้ถึงความผิดปกติ เขาจึงเร่งฝีเท้าเพื่อที่จะรีบเข้าไปดูว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
ประตูบ้านของซือไถเปิดอยู่ แต่ภายในกลับเงียบสงัดไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ และเมื่อฉีเล่ยเดินเข้าไปสำรวจด้านใน เขาก็พบว่าภายในบ้านหลังนั้นมีกลิ่นประหลาดนี้อบอวบอยู่เต็มไปหมด
“ซือไถ? ประธานซือ?”