ตอนที่ 257
ตอนที่257 ชื่อเสียงดังกึกก้อง
October 22, 2026
ตอนที่257 ชื่อเสียงดังกึกก้อง
เห็นได้ชัดว่า ซือไถเองก็สำนึกผิดในสิ่งที่ตนเองทำลงไปจริงๆ ไม่อย่างนั้น ตอนที่เขาอยู่คนเดียวในบ้านแล้วฉีเล่ยไปพบเข้า เขาก็คงไม่มีสภาพอยากตายอย่างนั้นแน่ๆ
ซือไถรู้สึกว่า เป็นเพราะการกระทำที่เห็นแก่ตัวอย่างมากของตนเองในครั้งนั้น จึงได้สร้างความเดือดร้อนให้กับผู้คนในเมืองเจียงหลิง หากไม่ใช่เพราะเขา ชนเผ่าเหมี่ยวที่มีความบาดหมางกับแพทย์แผนจีนอยู่ก่อน คงจะไม่เลือกเจียงหลิงเป็นจุดลงมือ
ฉีเล่ยถึงกับถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะพูดขึ้นว่า “เฮ้อ.. คุณนำอันตรายมาให้กับคนบริสุทธิ์อีกหลายๆคนทีเดียว!”
ซือไถได้แต่นั่งนิ่งอยู่กับพื้นไม่ไหวติงราวกับคนเป็นอัมพาต ปากก็ร้องบอกออกไปว่า
“ผมขอโทษจริงๆ ตอนนั้นผมไม่ได้คิดอะไรมาก ไม่ได้คิดว่าเรื่องราวมันจะบานปลายใหญ่โตจนกลายมาเป็นแบบนี้ได้ ตอนนี้อย่าว่าแต่ฉันจะรักษาธุรกิจของตัวเองไว้ไม่ได้เลย กระทั่งชีวิตของตัวเองก็ยังแทบเอาไม่รอด ตอนนี้ฉันคงจะสูญสิ้นทุกอย่างจริงๆแล้วล่ะ”
ระหว่างที่พูดประโยคเหล่านั้นออกมา สีหน้าของซือไถก็มีเพียงความเรียบเฉยไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึกอย่างแท้จริง!
หากเขารู้ก่อนว่าเรื่องราวจะลงเอยแบบนี้ แน่นอนว่าเขาจะไม่เลือกวิธีการนี้อย่างแน่นอน
แต่สำหรับฉีเล่ยตอนนี้ เขาไม่มีคำถามอะไรจะต้องถามซือไถอีกแล้ว เพราะเวลานี้เขามีเรื่องท้าทายที่มากกว่านั้น กำลังรอให้เขาเข้าไปจัดการอยู่ และสิ่งที่เขาต้องเผชิญในเวลานี้ ก็เปรียบเสมือนระเบิดลูกใหญ่ที่อี้ชาและซิ่วเอ๋อได้ทิ้งไว้ให้กับเมืองเจียงหลิงแห่งนี้
และหากระเบิดลูกใหญ่นี้เกิดระเบิดขึ้นมาจริงๆ หลี่ถงซีซึ่งอยู่ในเมืองนี้ก็จะต้องได้รับอันตรายไปด้วยอย่างแน่นอน
เพียงแค่คิด ฉีเล่ยก็ถึงกับขนลุกขนชันไปทั่วทั้งตัว!
“เอาล่ะๆ ตอนนี้อย่าเพิ่งพูดอะไรเลย ในเมื่อเรื่องทั้งหมดมันก็เกิดขึ้นแล้ว เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน คุณอยู่ที่นี่ไปก่อน และห้ามออกไปข้างนอกเด็ดขาด ผมว่าตอนนี้อี้ชากับพวกคงจะต้องกำลังตามหาตัวคุณอยู่แน่ และถ้าพวกเขารู้ว่าคุณยังไม่ตาย ยังไงซะก็คงต้องคิดที่จะกลับมาแก้แค้นคุณอีกแน่ๆ เข้าใจที่ผมพูดไหม?”
ซือไถพยักหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ และนั่นบ่งบอกว่าเขาเข้าใจสถานการณ์ในเวลานี้เป็นอย่างดี
สองสามวันนี้ เจียงหลิงยังคงอยู่ในความสงบเป็นปกติ และยังไม่มีเรื่องราวใหญ่โตเกิดขึ้น แต่ยิ่งสงบนิ่งมากเท่าไหร่ ฉีเล่ยกลับยิ่งรู้สึกหนักใจมากขึ้นเท่านั้น
สถานการณ์ในตอนนี้ทำให้ฉีเล่ยนึกถึงคำพูดที่ว่า ยิ่งท้องทะเลสงบไร้คลื่นลมมากเท่าไหร่ ยิ่งเป็นสัญญาณเตือนว่าคลื่นลูกใหญ่กำลังจะมา อีกอย่าง ภายใต้ท้องทะเลที่สงบเงียบนั้น ล้วนแล้วแต่มีสิ่งต่างๆ ที่น่าสะพรึงกลัวซ่อนอยู่
เช่นเดียวกับสถานการณ์ในเมืองเจียงหลิงตอนนี้ไม่มีผิด
มิหนำซ้ำ หลายวันมานี้ฉีเล่ยก็ยังไม่สามารถหาหลี่ถงซีพบ แม้ว่าเขาจะพยายามไปตามที่ต่างๆในเจียงหลิง ที่คิดว่าน่าจะต้องพบหลี่ถงซี แต่ก็คว้าน้ำเหลวทุกครั้งไป
………..
กลุ่มคนที่อยู่ภายในบ้านของซือไถก็ยังคงเฝ้าดูแลห้องที่เพาะเลี้ยงหนอนกู่อย่างหนาแน่น และหลังจากที่ฉีเล่ยหลบหนีออกไปแล้ว อี้ชาก็ได้หาวิธีทำลายหญ้ามรณะของฉีเล่ยที่ทิ้งไว้ ซึ่งมีผลต่อการเจริญเติบโตของหนอนกู่ที่เพาะเลี้ยงไว้ และในที่สุดเขาก็ทำสำเร็จ
สำหรับฉีเล่ยแล้ว นับว่าเขามีเวลาอีกไม่มากนัก
ในระหว่างที่ฉีเล่ยกำลังครุ่นคิดหาวิธีการทำลายหนอนกู่อย่างหนักอยู่นั้น ก็มีข่าวคราวมาจากปักกิ่งซึ่งทำให้เขารู้สึกดีขึ้นมาได้บ้าง
“นี่! ทางนั้นเป็นยังไงบ้าง?”
เสียงพูดของหลินชูวโม่ดังมาจากปลายสายพร้อมกับเสียงหัวเราะเบาๆ
“เฮ้อ.. พูดถึงเรื่องนี้แล้วปวดหัว! หลังจากที่สองคนนั้นปรากฏตัวแค่ครั้งเดียว หลังจากนั้นก็หายไปเลย ไม่รู้ว่าทั้งคู่ยังซ่อนตัวอยู่ที่นี่เพื่อหาโอกาสดีที่จะลงมือ หรือว่ากลับเผ่าเหมี่ยวไปแล้วกันแน่? ผมเองก็คาดเดาไม่ถูกจริงๆ”
ฉีเล่ยตอบกลับด้วยน้ำเสียงและสีหน้าเป็นกังวลอย่างมาก
“ส่วนถงซีผมเองก็ยังไม่ได้ข่าวคราวจากเธอเลย! ตอนนี้ก็มืดแปดด้าน ไม่รู้ว่าเธออยู่ที่ไหนกันแน่?”
ฉีเล่ยได้เล่าเรื่องเกี่ยวกับคนเผ่าเหมี่ยวทั้งหมดที่รู้มาให้หลินชูวโม่ฟัง เพราะเธอเป็นคนเพียงไม่กี่คนที่เขาจะสามารถพูดคุยเรื่องเหล่านี้ด้วยได้
“ฟังจากที่นายเล่า ถ้าเรื่องราวเป็นแบบนี้ นี่ก็แสดงว่าสถานการณ์ยังไม่อยู่ในขั้นที่นายจะสามารถควบคุมได้”
หลินชูวโม่ร้องบอกด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดขึ้นมาทันที และไม่บ่อยนักที่หญิงสาวจะใช้น้ำเสียงที่จริงจังมากแบบนี้