ตอนที่63 เชื่อฟังผม แล้วรินชาให้ซะ

ตอนที่63 เชื่อฟังผม แล้วรินชาให้ซะ

ฉีเล่ยพยักหน้าและกล่าวว่า

“ผมเข้าใจดีครับ คุณเป็นห่วงเรื่องอนาคตของหลานสาว กลัวว่าจะถูกผู้ชายหลอก แต่ยังไงก็ช่วยอย่าเห็นแก่ตัวจนเกินเหตุด้วยครับ ผมก็ควรมีชีวิตของผม ถูกต้องไหมครับ?”

ขณะเอ่ยกล่าว ฉีเล่ยก็ลุกขึ้นจากโซฟาและพูดต่อ

“งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ นี่ก็ดึกแล้ว ผมไม่อยากรบกวน อ่อ…แล้วถ้าจะสั่งให้พวกบอดี้การ์ดจับตัวผมไว้ ก็อย่าได้หวัง ถ้าผมจะฆ่าทิ้งก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย”

เหอะ ฉันอุตส่าห์ช่วยชีวิตหลานสาวของเขา แต่ตอนนี้เรื่องทั้งหมดกลับโกลาหลไปหมด แม้แต่คำขอบคุณฉันก็ยังไม่อยากได้แล้วด้วยซ้ำ ไม่ว่ายังไงต้องกลับบ้านให้ได้ก่อน

ก็ลองห้ามฉันดูได้ ถ้ามั่นใจในฝีมือของตัวเองขนาดนั้น…

พูดแล้วก็ตลกดีแฮะ ตกลงคุณเป็นหนี้ชีวิตผม หรือผมเป็นหนี้ชีวิตคุณกันแน่? เข้าใจอะไรผิดไปรึเปล่า?

การที่ชูเฟิงอี้พยายามทดสอบฉีเล่ยแบบนี้ ย่อมสร้างความไม่พอใจให้แก่ตัวเขาอย่างมาก สิ่งเดียวในตอนนี้ที่ฉีเล่ยต้องการที่สุดก็คือ การออกไปจากคฤหาสน์หลังนี้โดยเร็ว

ภายในใจของฉีเล่ยเต็มไปด้วยความหงุดหงิด

เขาช่วยเหลือชีวิตคนอื่นด้วยใจจริง แต่สิ่งที่ได้รับตอบแทน กลับกลายเป็นแบบนี้ แล้วจะไม่ให้หงุดหงิดได้ยังไง?

ยังดีทีชูเฟิงอี้พอรู้สึกนึกอยู่บ้าง และเอ่ยปากขอโทษออกมา ในเมื่อรู้ตัวว่าทำผิดก็ถือว่ายังพอคุยกันได้ ทำให้อารมณ์โกรธของฉีเล่ยเบาบางลงไปได้มาก

ต่อให้พวกคุณเป็นตระกูลอดีตขุนนางจีนแล้วยังไง? คิดจะทำอะไรก็ทำได้งั้นเหรอ?

นี่ดูจะเห็นแก่ตัวเกินไปหน่อยนะ และที่สำคัญ ลำพังตัวพวกคุณเองก็ไม่มีปัญญากักขังผมไม่ให้ไปไหนได้แน่

อ่อ…นอกเสียจากพ่อบ้านฟางคนนั้น เขาเป็นคนเดียวที่สามารถรับมือฉีเล่ยได้ ถึงแม้พ่อบ้านฟางจะยังแข็งแกร่งไม่ถึงครึ่งของกวนไห่ผิง แต่นั่นอาจสร้างปัญหาให้ฉีเล่ยได้บ้าง โชคยังดีที่อีกฝ่ายอายุมากแล้ว ถ้าตอนนี้เขายังหนุ่มยังแน่น บอกได้เลยว่า เขานี่แหละที่จะเป็นตัวปัญหาใหญ่

แล้วยังเหลือใครที่จะหยุดฉีเล่ยได้อีกล่ะ? อาศัยพวกบอดี้การ์ดเหรอ? ถ้าอย่างนั้นก็ง่ายยิ่งกว่าปลอกกล้วยเข้าปาก ฉีเล่ยสามารถเดินจากคฤหาสน์หลังนี้ได้อย่างง่ายดาย

โดยสรุปสุดท้าย สิ่งที่ชูเฟิงอี้ขู่ไว้กลับไม่มีน้ำหนักมากพอที่จะหยุดเขาได้จริงๆ

ส่วนอีกด้านหนึ่ง ในมุมมองของชูเฟิงอี้ ไม่ว่าในทีแรกฉีเล่ยจะพยายามช่วยเหลือหลานสาวของเธออย่างสุดกำลัง ไม่ว่าจะเกิดจากเจตนาดีหรือไม่ แต่ในท้ายที่สุด หลานสาวของเขาก็ได้รับการช่วยชีวิตไว้แล้ว คงเป็นไปไม่ได้เช่นกันที่จะไม่ตอบแทนความดีความชอบในส่วนนี้

ดังนั้น จะปล่อยให้ฉีเล่ยกลับไปมือเปล่าแบบนี้ไม่ได้โดยเด็ดขาด เขาจึงรีบลุกขึ้นเอ่ยปากชวนอีกฝ่ายให้อยู่รับประทานอาหารเย็นด้วยกันก่อน

นับเป็นโชคดีของฉีเล่ยเช่นกันที่ชูเฟิงอี้ได้ออกตัวบอกว่า พวกเขาเป็นตระกูลขุนนางเก่า เพราะหากเทียบกับต่งชีหยุน ตัวฉีเล่ยเองด้อยกว่าทุกด้าน และถ้าตระกูลชูสามารถเป็นศัตรูกับตระกูลต่งได้ นั่นย่อมหมายความว่า ทั้งสองตระกูลนี้มีความแข็งแกร่งอยู่ในระดับเดียวกัน คงเป็นการดีกว่าที่จะปล่อยให้ตาแก่สองคนนี้ตีกันเอง

ถ้าลองพิจารณาให้ถี่ถ้วน ฉีเล่ยเพิ่งเดินทางมาถึงเมืองหลวงอย่างปักกิ่ง เขาไม่ควรไปรุกรานหรือสร้างศัตรูโดยไม่จำเป็น โดยเฉพาะกับตระกูลชู

และยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ชูเฟิงอี้เองก็เอ่ยปากขอโทษขนาดนี้แล้ว ทั้งน้ำเสียงและสีหน้าก็ดูจริงใจอย่างมาก ดังนั้นฉีเล่ยจะกล้าปฏิเสธคำเชิญรับประทานมือเย็นของอีกฝ่ายได้อย่างไร?

ชูเฟิงอี้พาฉีเล่ยไปที่ห้องรับประทานอาหาร และสั่งให้พ่อครัวทำอาหารคอร์สที่หรูที่สุดมาบริการแก่ฉีเล่ย

แต่ฉีเล่ยเพิ่งนั่งได้ไม่นาน ชายชราก็คิดว่า นี่ยังไม่สมเกียรติพอพร้อมนึกขึ้นมาได้ว่า ตนเองมีเหล้าเหมาไถที่หมักนานถึง20ปี เก็บไว้อยู่ในห้องไวน์ส่วนตัว เมื่อนึกได้แบบนั้นก็รีบลุกเดินออกไปทันที

เมื่อชายชราเดินจากออกไป ฉีเล่ยจึงถูกทิ้งให้อยู่บนโต๊ะตามลำพังในห้องรับประทานอาหาร

ขณะที่ฉีเล่ยกำลังจิบชา ชูซินฮังที่โดนไล่ออกไปก่อนหน้า ก็วิ่งตรงเข้ามาหาอีกครั้ง

ทันทีที่เห็นฉีเล่ยนั่งสุขสบายบนเก้าอี้พลางจิบชาราคาแพงของบ้านตน ในแววตาคู่นั้นของชูซินฮังแทบจะลุกเป็นไฟ เขาพุ่งเข้าไปคว้าจอกชาในมือฉีเล่ยทันที และสบถด่าขึ้นว่า

“คิดว่าตัวเองเป็นใครห๊ะ?! ทำไมยังกล้านั่งเสนอหน้าอยู่ที่นี่อีก! คิดจริงๆเหรอว่าตระกูลชูของฉันจะให้ของขวัญอะไรแก? แล้วอีกอย่างนะ พี่สาวของฉันก็ไม่ตาต่ำถึงขนาดจะเอาแกเป็นเขยบ้านนี้!”

มีหรือที่คนหัวรั้นอย่างเขาจะยอมโดนลากออกไปง่ายๆ? พอถูกปู่ตัวเองไล่ออกไป เขาก็แอบกลับเข้ามาใหม่ และยืนดักฟังอยู่หลังเสาภายในห้องโถง ทั้งยังได้ยินบทสนทนาของทั้งสองคนอย่างชัดเจน

หลังจากได้ยินว่า ฉีเล่ยปฏิเสธข้อเสนอจากปู่ของเขา ชูซินฮังก็รีบออกจากห้องโถงไปด้วยความหงุดหงิดทันที และต้องการกลับมาหาทางแก้แค้นไอ้หมอนี่ โดยที่ไม่ได้ฟังบทสนทนาของทั้งสองต่อจากนั้น

ในสายตาของชูซินฮัง ฉีเล่ยก็แค่ผู้ชายหน้าหล่อคนหนึ่งเท่านั้น

ในสายตาของชูซินฮัง ทักษะด้านการแพทย์ของฉีเล่ย ก็แค่มือสมัครเล่นทั่วไป ไม่ควรค่าแก่การพูดถึงด้วยซ้ำ

ในสายตาของชูซินฮัง ฉีเล่ยคนนี้ไร้น้ำยาสิ้นดี

ดังนั้น การที่ได้เห็นไอ้คนไร้น้ำยาอย่างฉีเล่ย วิ่งมาเกาะแข้งเกาะขาสกุลชู ชูซินฮังจึงจำเป็นต้องออกโรงขับไล่อีกฝ่ายให้ไสหัวไปให้จงได้

ก่อนหน้านี้ฉีเล่ยมองชูซิงฮังในแง่ดีไม่น้อย ที่ถึงขนาดออกตัวเข้ามาปกป้องพี่สาวของตนเอง หากเขาเป็นอีกฝ่าย ก็คงทำเช่นเดียวกัน ใครจะอยากให้พี่สาวตัวเองได้ครองคู่กับผู้ชายไร้คุณสมบัติกันล่ะ