บทที่ 1006 ศิษย์พี่ใหญ่ของภูเขาสู่

“คุณจะต้องระวังตัวให้มากๆ อย่าดูถูกเขา เบื้องหลังครอบครัวของยูเทียนตู่นั้นลึกซึ้งอย่างมาก พ่อของเขาคือยูหลงเถิง มีเซียนกษัตริย์นับไม่ถ้วนในดินแดนแห่งเซียน ฉันยังเคยได้ยินว่า ยูเทียนตู่เคยฝึกฝนวิชาเวทย์ปีศาจ ทรงพลังอย่างมาก”

อู๋เป่ย : “สบายใจได้เลย เขาเพิ่งเลื่อนขั้นเป็นเซียนกษัตริย์ เป็นแค่ผู้ฝึกฝนชั้นประตูมังกรคนหนึ่ง ไม่อยู่ในสายตาของผมหรอก”

สร้างค่ายกลเสร็จ เขามองเห็นอาจารย์และคนหลายคนลอยอยู่กลางอากาศ จึงกระทืบเท้าหนึ่งที เมฆมงคลหลากสีสันก้อนหนึ่งปรากฏขึ้นที่เท้า พาเขาและหลินชิงเหยาบินขึ้นไปบนอากาศ

ความสามารถนี้ของเขา มีเพียงกษัตริย์เที่ยงแท้เท่านั้นที่มี มองจนใบหน้าของเฉินเต้าซวนเต็มไปด้วยรอยยิ้ม รู้สึกภูมิใจอย่างมาก

ลู่เฟยซงพูดด้วยความเซอร์ไพรส์ : “ใต้เท้ามีก้อนเมฆปรากฏขึ้น อู๋เป่ยรวบรวมพลังเวทย์มนตร์ได้แล้ว เยี่ยมจริงๆ”

อู๋เป่ยมาอยู่ต่อหน้าทุกคน ผสานมือทำความเคารพ พูด : “เข้าพบผู้อาวุโสทุกท่าน”

เฉินเต้าซวนพูดด้วยรอยยิ้ม : “ฉันจะแนะนำให้นายรู้จัก ท่านนี้คือเจ้ายอดเขาโอวเล่ย ฟางคุ๋ย ท่านนี้คือเจ้ายอดเขาอี้เทียน ไป๋อวี่จิง เจ้าตำหนักลู่และเจ้าตำหนักมู่ นายรู้จักแล้ว”

อู๋เป่ยกล่าวทักทายทุกคน ฟางคุ๋ยพูดด้วยรอยยิ้ม : “คุณชายอู๋อายุยังน้อย ก็มีความสำเร็จแบบนี้ จะไม่มีขีดจำกัดในอนาคต ถ้าหากหัวหน้าพรรครู้เรื่องนี้ จะต้องดีใจอย่างมากแน่นอน”

ไป๋อวี่จิงสวมชุดสีขาว อายุประมาณสามสิบต้นๆ หล่อเหลาและสง่างามอย่างมาก เขาพูดด้วยรอยยิ้ม : “เกรงว่าหัวหน้าพรรคจะนั่งไม่อยู่แล้ว.....”

ยังไม่ทันสิ้นสุดเสียง เสียงระฆังดังขึ้นในระยะไกล ได้ยินเสียงระฆัง เฉินเต้าซวนตะลึงเล็กน้อย พูด : “นี่คือระฆังมังกรสวรรค์ที่หัวหน้าพรรคใช้เพื่อเรียกห้ายอดเขา สองตำหนัก และหนึ่งคฤหาสน์ หรือว่าหัวหน้าพรรคออกจากการปิดกั้นตัวเองแล้วเหรอ”

ลู่เฟยซงพูดด้วยรอยยิ้ม : “หัวหน้าพรรคออกจากการปิดกั้นตัวเองเหรอ น่าสนใจ! ไป ไปด้วยกัน!”

เฉินเต้าซวนพูดกับอู๋เป่ย : “นายอย่าไปไหน บางทีหัวหน้าพรรคอาจจะอยากเจอนาย”

อู๋เป่ยพยักหน้า : “ศิษย์เข้าใจแล้ว”

หลังจากคนหลายคนไปจากไป หลินชิงเหยาครุ่นคิดสักพัก พูด : “ศิษย์พี่ หัวหน้าพรรคออกจากการปิดกั้นตัวเอง บางทีอาจจะเกี่ยวข้องกับคุณ”

อู๋เป่ย : “เกี่ยวข้องกับฉันเหรอ ทำไม”

หลินชิงเหยา : “พรรคฉู่ซานจิ้นถือกำเนิดเทพแห่งกษัตริย์คนหนึ่ง นี่เป็นเรื่องที่ใหญ่หลวงอย่างมาก ต่อให้เป็นฉันก็นั่งไม่อยู่เหมือนกัน จะต้องออกจากการปิดกั้นตัวเองเพื่อมาดูคุณสักครั้ง”

อู๋เป่ย : “ได้ยินว่าหัวหน้าพรรคกำลังทะลวงขั้นอมตะ ไม่รู้ว่าทะลวงสำเร็จหรือยัง”

ทั้งสองคนรออยู่ที่ยอดเขาชิงหยุนไม่ถึงสิบนาที ชายคนหนึ่งบินขึ้นท้องฟ้ามาทางนี้ เขาพยักหน้าให้กับอู๋เป่ยเบาๆ : “ศิษย์น้องอู๋เป่ย หัวหน้ามีคำเชิญ”

อู๋เป่ยตามชายผู้นี้ไป สถานที่ที่หัวหน้าพรรคอยู่คือยอดเขาอี้เทียน มาถึงตำหนักใหญ่ของหัวหน้าพรรค

ตำหนักใหญ่ ผู้นำของห้ายอดเขาสองตำหนักและหนึ่งคฤหาสน์อยู่ที่นี่หมดแล้ว และที่ตรงกลาง มีชายชราคนหนึ่งนั่งอยู่ หนวดเคราสีขาวและผมสีขาว บนใบหน้าไม่มีริ้วรอย ใบหน้าดูเด็ก และมีผมสีขาว เขาสวมเสื้อคลุมสีน้ำเงินแดง ระหว่างลมหายใจ อากาศทั่วทั้งตำหนักใหญ่ล้วนแล้วสั่นสะเทือน หลังจากนั้นยอดเขาทั้งหมดก็สั่นสะเทือนไปด้วย

ไม่ต้องถามก็รู้ คนผู้นี้ก็คือหัวหน้าพรรคของพรรคฉู่ซานจิ้น สัตว์ประหลาดเฒ่าที่ปิดกั้นตัวเองมานานกว่าร้อยปี

เขาเข้าไปทำความเคารพ : “ศิษย์ชื่ออู๋เป่ย เข้าพบหัวหน้าพรรค”

หัวหน้าพรรคพยักหน้าเล็กน้อย : “อย่างที่คาดมีเวทย์มนต์อยู่ภายใน นายฝึกฝนพลังแห่งความรอบรู้สำเร็จแล้วเหรอ”

อู๋เป่ย : “ตอบกลับหัวหน้าพรรค ฝึกสำเร็จแล้ว”

หัวหน้าพรรคหัวเราะขึ้นมา : “เยี่ยมมาก นับแต่นี้เป็นต้นไป นายเป็นลูกศิษย์อันดับหนึ่งของพรรคฉู่ซานจิ้น ทุกคนล้วนแล้วต้องเรียกนายว่าศิษย์พี่ใหญ่”

อู๋เป่ยประหลาดใจเล็กน้อย ยกตัวเองขึ้นไปนั่งตำแหน่งแบบนี้ ชายชราคนนี้คิดอะไรอยู่

อย่างไรก็ตาม ทุกคนได้ยินคำเรียกศิษย์อันดับหนึ่ง ล้วนแล้วเผยให้เห็นสีหน้าของความอิจฉา เจ้ายอดเขาเจ้าตำหนักกลุ่มหนึ่ง คิดไม่ถึงเลยว่าจะอิจฉาลูกศิษย์อย่างเขา

เฉินเต้าซวนไม่สามารถซ่อนรอยยิ้มบนใบหน้าได้อีกแล้ว พยักหน้าให้กับอู๋เป่ย เขาเข้าใจทันที พูด : “ขอบคุณหัวหน้าพรรค”