ตอนที่ 1006
บทที่ 1008 ถ้ำศักดิ์สิทธิ์ชิงหลิง
October 21, 2026
อู๋เป่ยครุ่นคิดสักพัก ดูเหมือนว่าวิชาต่อสู้ระดับฟ้าไม่ธรรมดา คนที่แตกต่างกันก็จะมองเห็นสิ่งที่แตกต่าง คิดว่าน่าจะมีแค่ตัวอักษรที่เหมือนกัน
หลินชิงเหยา : “อาจารย์ของฉันบอกว่า วิชาการต่อสู้ระดับฟ้าแบบนี้มีจิตวิญญาณ เผชิญหน้าคนที่แตกต่างกัน มันจะสอนผู้ฝึกฝนตามความถนัด ให้คำสอนที่แตกต่างกัน”
กลับมาที่ตำหนัก อู๋เป่ยเหนื่อยอย่างมาก นอนทันที การฝึกฝนครั้งนี้ทำให้จิตใจเหนื่อยล้าอย่างมาก จำเป็นต้องพักผ่อนให้เต็มที่
หลินชิงเหยาเห็นเขานอนหลับแล้ว จึงไปนั่งสมาธิและฝึกวิชาอยู่ห้องข้างๆ
เช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากอู๋เป่ยตื่น ท้องฟ้าสว่างมากแล้ว หลินชิงเหยาเดินเข้ามาพร้อมถาดใบหนึ่ง มีของว่างหลายอย่างรวมถึงซุปและอาหารต่างๆด้วย
เธอพูดด้วยรอยยิ้ม : “ศิษย์พี่ ลองชิมฝีมือของฉันดู”
อู๋เป่ยมองเห็นของว่างสวยอย่างมาก รีบพูด : “แค่มองก็น่ากินแล้ว”
ระหว่างที่กำลังรับประทานอาหาร จู่ๆก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายที่นอกตำหนัก เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ใครกันที่เสียมารยาทขนาดนี้
หลินชิงเหยารีบออกไปตรวจสอบ ผ่านไปสักพัก เธอพาคนคนหนึ่งเข้ามา ทันทีที่อู๋เป่ยมองเห็น ก็คือหงหลิง
อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้ม : “หงหลิง เธอมาได้ยังไง”
หงหลิงทำปากมุ่ย : “ตอนนี้คุณกลายเป็นศิษย์พี่ใหญ่แล้ว ต้องการพบคุณไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เมื่อกี้คนเฝ้าประตูไม่ยอมให้ฉันเข้ามาในตำหนัก”
อู๋เป่ยหัวเราะฮ่าฮ่า : “พวกเขาไม่รู้จักเธอ รีบนั่งก่อน เธอก็มากินด้วยกัน”
หงหลิงไม่เคยมีความเกรงใจต่ออู๋เป่ย เห็นมีของกิน นั่งลงแล้วกินทันที รีบพูด : “ของว่างอร่อยมาก”
หลินชิงเหยารู้จักหงหลิง เป็นลูกศิษย์อัจฉริยะที่สำนักดาบฮาวเทียนเพิ่งรับมาใหม่ เธอพูดด้วยรอยยิ้ม : “ที่แท้พวกคุณรู้จักกัน”
อู๋เป่ย : “หงหลิงเป็นศิษย์น้องข้างนอกของฉัน”
หงหลิงกะพริบตา พูด : “ศิษย์พี่หลิน ทำไมคุณถึงมาอยู่กับศิษย์พี่ของฉัน พวกคุณมีความรักกันแล้วใช่ไหม”
ใบหน้าของหลินชิงเหยาแดงทันที ไม่รู้ควรตอบยังไง
อู๋เป่ยกลอกตาโดยตรง พูด : “หงหลิง เธอยังคงพูดไม่เป็นเหมือนเดิม”
หงหลิง : “ฉันพูดความจริง”
อู๋เป่ยรีบยัดของว่างชิ้นหนึ่งเข้าไปในปากเธอ ไม่ให้เธอพูดต่อ
กินอาหารเสร็จ หงหลิงเช็ดปาก พูด : “ศิษย์พี่ เรื่องที่คุณเป็นศิษย์พี่ใหญ่ในตอนนี้ ข่าวกระจายไปทั่วพรรคฉู่ซานจิ้นแล้ว มีคนไม่น้อยไม่พอใจคุณอย่างมาก”
อู๋เป่ยอึ้งทันที : “ไม่พอใจเหรอ”
อันที่จริงเขาแปลกใจอย่างมาก ในฐานะที่ตัวเองเป็นถึงเทพแห่งกษัตริย์ คนเหล่านี้ยังกล้าไม่พอใจอีกเหรอ
หลินชิงเหยาพูด : “ศิษย์พี่ นี่เป็นเรื่องปกติ ศิษย์เหล่านั้นไม่เข้าใจถึงเทพแห่งกษัตริย์นั้นพิเศษและทรงพลังเพียงใด นอกจากนี้ พวกเขาส่วนใหญ่มีพลังยุทธ์ตี้เซียน ภายในใจของตัวเองรู้สึกว่า ตี้เซียนก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าเทพแห่งกษัตริย์ ไม่มีข้อผิดพลาดอะไร อีกไม่กี่วันข้างหน้า จะมีผู้คนมาท้าประลองทีละคน”
หงหลิงหัวเราะอย่างเย็นชา : “พวกเขากล้ามา ไม่ต้องให้ศิษย์พี่ลงมือ ฉันก็สามารถจัดการพวกเขาได้แล้ว”
อู๋เป่ยโบกมือ : “เธออย่ามายุ่งดีกว่า เรื่องแบบนี้ ฉันจำเป็นต้องออกหน้าเอง”
หลินชิงเหยาพูดด้วยรอยยิ้ม : “วิธีที่ดีที่สุด ก็คือสร้างอำนาจ วันมะรืนนี้ ถ้าหากศิษย์พี่สามารถเอาชนะยูเทียนตู่ได้ ทุกคนล้วนแล้วจะต้องพอใจแน่นอน”
หงหลิง : “ใช่ ถึงเวลาทำให้ทุกคนหุบปาก”
อู๋เป่ยมองไปทางหงหลิง : “เธอไม่มีเรื่องอะไรไม่มีทางมาแน่นอน ได้ยินอะไรมาใช่ไหม”
หงหลิง : “ศิษย์ชั้นยอดหลายท่านของสำนักดาบฮาวเทียนบอกว่าอีกสักพักจะมาท้าประลองศิษย์พี่ ฉันเลยมาแจ้งล่วงหน้า”
อู๋เป่ย : “ท้าประลองฉันเหรอ มาเร็วจริงๆ”
หลินชิงเหยา : “ศิษย์น้องหงหลิง คนที่มาคือวีรบุรุษทั้งสามของสำนักดาบใช่ไหม”