บทที่ 1012 พลังแห่งความรอบรู้ในการปราบปีศาจ

อู๋เป่ยถาม "เจ้าสำนักมู่ ปีศาจหมาป่าเคยกินคนเยอะขนาดนี้มาก่อนไหม?"

มู่ซินหลานพยักหน้า "ผูคนหลากหลายหมู่บ้านหลายเมืองต่างก็ถูกมันกินไป ปีศาจหมาป่าตัวนี้ทั้งตัวมีแต่เลือด"

ดวงตาของอู๋เป่ยมีความเย็นชา แล้วพูดว่า "ตายซะ!"

เขาโจมตีหนึ่งฝ่ามือ โดยใชเวทย์ที่เปลี่ืยนจากรูปแบบการสังหารมังกรทั้งเจ็ด ฝ่ามือสังหารมังกร!

เงาของฝ่ามือฟาดไปในอากาศ ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของปีศาจหมาป่า ทันใดนั้นก็ฟาดลงมา

"ตูม!"

ดวยเสียงที่ดังมาก ร่างกายของปีศาจหมาป่าก็ระเบิดออก เลือดและเนื้อปลิวไปทุกที่ หัวของหมาป่ากล้มลง ดวงตาของมหาป่าเบิกกว้าง มันตายอย่างไม่สงบ!

อู๋เป่ยฟาดหัวหมาป่านั้นเปิดออก หยิบยาปีศาจออกมาจากด้านใน ยาดปีศาจนีกำลังจะแปรงกายเป็นหมาป่า มีจมูกมีดวงตา

เขาเอายาปีศาจนั้นออกมาแล้วบนหัวหมาป่านั้นลงพื้นไป

ทุกคนต่างตกตะลึง ปีศาจหมาป่าที่แม้แต่เจ้าสำนักมู่ซินหลานก็ไม่สามารถจัดการได้ ถูกนายน้อยคนนี้ฆ่าด้วยฝ่ามือเดียวจริงหรือนี่? นี่มันน่ากลัวมาก!

ภาพฉากนั้นสงบลง ในที่สุดทุกคนก็เห็นความน่ากลัวของเทพแห่งกษัตริย์

ลู่เฟยซงถอนหายใจดวยแรงอารมณ์ "สมกับที่เป็นเทพแห่งกษัตริย์ในตำนานจริงๆ ด้วยความแข็งแกร่งนี้ ฉันเกรงว่าเขานันไม่ด้อยไปกว่าเซียนกษัตริย์ถ้ำสวรรค์"

ตำหนักชิงเหลียน จู่ๆก็มีศิษย์หญิงคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น รูปร่างหน้าตาของเธอช่างสวยงาม ดูเหมือนเธอจะไม่ได้เลวร้ายไปกว่าหลินชิงเหยาเลย เธอพูดว่า "ศิษย์พี่ ศิษย์น้องหญิงฟางหยิน ทักษะทางการแพทย์ของศิษย์พี่มีชื่อเสียงไปทั่วโลก ได้โปรดช่วยให้คำชี้แนะศิษย์น้องหญิงได้หรือไม่?"

เมื่อเห็นฟางหยิน หลินชิงเหยาพูดอย่างใจเย็น "น้องหญิงซู เธอก็ดูไม่ได้ป่วยอะไรนี่?"

ฟางหยินถอนหายใจเบาๆ "พี่หญิง เมื่อไม่กี่วันก่อน ฉันทะลุเขาเขตระดับเปลี่ยนเทพ จากานั้นก็พบว่าอารมณ์ของฉันเปลี่ยนไปอย่างมาก ตอนนี้ฉันอ่อนไหวอย่างมาก ชอบร้องไห้"

หัวใจของอู๋เป่ยสั่นสะท้าน จากนั้นเขาจึงถามเธออย่างละเอียดเกี่ยวกับกระบวนการเปลี่ยนแปลงระดับเปลี่ยนเทพ หลังจากได้ยินสิ่งนีเขาพูดว่า "มีบางอย่างผิดปกติกับเธอจริงๆ เมื่อตอนเธอกำลังเข้าระดับเปลี่ยนเทพ วิญญาณเวทย์ปีศาจช้ประโยชน์จากการผสามเข้ากับจิตวิญญาณของเธอ"

ฟางหยินตกใจ ความงามนั้นซีดลง เธอพูดดวยน้ำเสียงสั่นเครือ "ศิษย์พี่ ฉันถูกวิญญาณเวทย์ปีศาจครอบงำหรือเปล่า?"

ทุกคนต่างประหลาดใจและค่อยๆออกห่าง มองฟางหยินดวยสายตาแปลกประหลาด

มู่ซินหลานพูดอย่างเร็ว "นายน้อย ฟางหญิงถูกครอบงำจริงๆหรือ?"

อู๋เป่ยยิ้มแล้วพูดว่า "ไม่ต้องกังวลไป นี่ไม่ใช่การครอบงำ แต่เป็นการควบรวม มีวิญญาณเวทย์ปีสาจบางตัวอ่อแอมา เมื่อพวกมันบุกเข้าในจิตวิญญาณ พวกมันก็จะถูกหลอมรวมโดยจิตวิญญาณ แต่สถานการณ์นี้ผลข้างเคียงนั้นคืออารมณ์ที่เปลี่ยนไป"

ฟางหยินถอนหายใจด้ววยความโล่งอก "ศิษยพี่ คุณหมายความว่าฉันสบายดีอย่างนั้นเหรอ?"

อู๋เป่ย "ตอนนี้ไม่มีปัญหาอะไร แต่ก็ยากที่จะพูดได้ว่าในอนาคตวิญญาณเวทย์ปีศาจนี้ได้เข้ารวมกับจิตวิญญาณแล้ว จะมีวันหนึ่งที่เธออ่อนแอที่สุด มันจะฟื้นตัวขึ้นมา เปลี่ยนเป็นปีศาจที่น่าสะพรึงกลัวในใจ ระดับพลังยุทธ์ของเธอจะเพิ่มขึ้นอย่างมากแน่นอน หากเธอไม่สามารถปราบปรามปีาจภายในของเธอได้ เธอก็จะตกอยู๋ในเส้นทางของปีศาจ"

ทันใดนั้น ใบหน้าของฟางหยินก็ซัดลงอย่างมากอีกครั้ง เธอร้องขอด้วยน้ำตา "ศิษย์พี่ ได้โปรดช่วยฉันด้วย ฉันไม่อยากถูกครอบงำ ฮือฮือ....."

อู๋เป่ยพูด "อย่างกังวลไป ปัญหาของเธอสามารถแก้ไขได้ไม่ยาก"

ฟางหยินดีใจ "จริงเหรอ?"

หลังจากที่อู๋เป่ยขอความยินยอมจากเธอ เขาก็แทงเข็มสิบสามเล่มลงบนหัวของเธอ จากนั้นเขาก็ยื่นมือออกไปคว้าควันดำๆที่ลอยขึ้นมา ควบแน่นที่ใบหน้าของหญิงสาว อยู่บนฝ่ามือของเขา ซึ่งดูดุร้ายอย่างยิ่ง

นิ้วของอู๋เป่ยกำแน่น ใบหน้าบูดบึ้งหายไป เสียงกรีดร้องโหยหวนดังขึ้นในใจของฟางหยิน

มู่ซินหลานถามอย่างเร่งรีบ "นายน้อย ฟางหยินจะสบายดีใช่ไหม?"

อู๋เป่ยพยักหน้า "ไม่เป็นไรแล้ว"

ฟางหยินดีใจอย่างมาก และโค้งคำนับ "ขอบคุณศิษย์พี่!"