บทที่ 1037 พบเจอท่านเทพ

เจียงหยู่เหลียงขมวดคิ้ว "น่าเสียดาย ถ้าเขาไม่มี๓ุมิหลัง เราก็สามารถใช้เทคนิคการต่อกิ่งของตระกูลเจียง เพื่อครอบครองร่างการอัจฉริยะของเขาได้!"

เจียงฮวาหยางถอนหายใจเบาๆ "อัจฉริยะประเภทนี้โชคดีมาก ฉันไม่สามารถรับประกันได้ว่าบนตัวเขาจะไม่มีอะไรจะปกป้องชีวิตของเขา ดังนั้น เป็นเพื่อนกับเขาดีกว่า ในตอนนี้ไม่ว่าเขาจะต้องการอะไร พวกเราก็หาให้เขาเถอะ"

เจียงหยู่เหลียง "ท่านพ่อ คนรับใช้ข้างนอกพูดว่า มีคนก่อปัญหาข้างนอกเมื่อเร็วๆนี้ และอาจจะเกี่ยวข้องกับบุคคลนี ถ้าเป็นเขาจริงๆจะส่งผลต่อโครงวร้างของเราไหม?"

เจียงฮวาหยางคืออยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ในเมื่ออยากจะผูกมิตรกับเขา ก็ต้องแสดงความจริงใจกับเขา แกไปบอกพวกคนรับใช้ข้างนอก เขาเป็นแขกของตระกูลเจียงเรา อย่าไปทำให้ขุ่นเคือง ยิ่งไปกว่านั้นความต้องการของเขาจะต้องทำใหเขาพอใจ"

เจียงหยู่เหลียง "ถ้าอย่างนั้นก็ให้สถานะที่สูงส่งกับเขานะสิ?"

"อืม แกไปจัดการไป"

เขาว่าอู๋เป่ยออกไปเก็บยาแล้ว เขาก็รู้สึกโล่งใจ ในสายตาของเขา การแอบสังเกตด้วยตาวิเศษ เขาสามารถสรุปได้ว่าพ่อและลูกคู่นีไม่ใช่คนดี!

ถ้าเขาไม่มีภูมิหลังในตำหนักเซียนเทียนหวู่ นั้นเกรงว่าจะไม่สุขภาพต่อพ่อลูกนั้น!

"ไปหายา แล้วรีบออกจากที่นี่ดีกว่า" เขาคิดกับตนเอง

เขาใช้เวลาสองวันในการรวบรวมพืชสมุนไพรหลายร้อยชนิด และอู๋เป่ยกล่าวอำลาพ่อลูกตระกูลเจียง เมื่อเขาแยกกัน เจียงหยู่เหลียงให้บัตรประจำตัวแก่เขา โดยบอกว่ามันเป็นสัญลักษณ์ของตระกูลเจียง คนภายนอกจะเคารพเขาด้วยป้ายนี้

อู๋เป่ยไม่เกรงใจ เขารับป้ายชื่อแล้วจากไปพร้อมฮานามิ มิกิ

ในวันที่สาม พวกเขากกลับไปยังดินแดนของจักรพรรดิ์นินจาดาบเหนือ

ซาคุ เยจิยังคงยืนอยู่ทีเดิมเป็นเวลาสามวัน

อู๋เป่ยมองเพียงครั้งเดียวแล้วให้ฮานามิ มิกิทำลายโคลนแห้งบนร่างเธอ โคลนยาก่อนหน้านี้แห้งแตกเป็นชิ้นๆเมื่อถูกกระแทก

โคลนตกลงมาทีละกอน จากนั้นฮานามิ มิกิร้องอุทานที่แท้ ใต้โคลนยานี้ เผยให้เห็นผิวที่อ่อนนุ่มและขาวราวดับหิมะ รวมถึงใบหน้าที่ไม่มีใครเทียบได้ ใบหน้าที่สวยงามทำให้ชิมิสึ ทามาโกะถึงกับอับอาย!

อู๋เป่ยกำลังรออยู่ข้างนอก ภายในสิบนาที ชาคุยะฮิเมะที่เปลี่ยนเสือผ้าก็ออกมาพูดขอบคุณ "ขอบคุณคุณชายที่รักษา!"

อู๋เป่ย "ไม่ต้องเกรงใจ ถ้าเธออยากจะขอบคุณฉันก็ช่วยฉันเรื่องหนึ่งสิ"

ซาคุ เยจิ "เชิญคุณชายพูด"

อู๋เป่ย "ฮานามิ มิกิเป็นคนของฉัน หลังจากนีเธออยู่ที่ญี่ปุ่น เธอก็ช่วยดูแลด้วย เธอประกาศใหโลกภายนอกรู้ว่าเธออยู่ฝั่งคุณ"

ซาคุ เยจิตอบ "นี้ง่ายมาก เยจิจะจัดการให้อย่างแน่นอน"

อู๋เป่ยพยักหน้า "เรื่องต่อไป เธอจะต้องแช่ในยาต้ม ประมาณสองวัน ก็จะสามารถฟื้นตัวได้เต็มที่"

ชาคุ เยจิดีใจอย่างมาก แลวกล่าวขอบคุณอีกครั้ง

เขาเตรียมยาต้มไว้ ซาคุ เยจิพึ่งเข้าไปแช่ ข้างนอกก็เกิดความวุ่นวาย มัคนมารายงานว่า "ท่านจักรพรรดิ์นี จักรพรรดิ์นีโอนิโซส่งคนมาฆ่าถึงที่แล้ว!"

ซาคุ เยจิตกใจอย่างมาก ลุกเตรียมที่จะออกไปข้างนอก

อู๋เป่ยพูด "เธอแช่ต่อไปเถอะ ฉันจะไปไล่โอนิโซนั้น"

เมื่อเขาออกมาถึงด้านนอกก็เห็นกลุ่มนินจาโกลาหล พร้อมกับนินจาของซาคุ เยจิ ชายที่มีม่านตาสีเทาขาวอยู่ในอากาศด้วยออร่าที่น่าประหลาดใจ

อู๋เป่ยพูดอย่างเย็นชา "หยุดมือ!"

โอนิโซนั้นต้องมองมาอย่างเย็นชา เมื่อเขาเห็นสัญลักษณ์ห้อนอยู่ที่เอวของอู๋เป่ย เขาก็ตกใจ บินลงไปคุกเข่าที่พื้นแล้วพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ข้าน้อย ได้พบท่านเทพ!"

ท่านเทพ? อู๋เป่ยยังคงสงบนิ่งแล้วพูดอย่างเย็นชา "บอกให้คนหยุดมือ"

โอนิโซรีบออกคำสั่งทันที ทุกคนก็ค่อยๆหยุดมือ

อู๋เป่ย "คุณรู้จักฉัน?"