บทที่ 1065 ตระกูลหนางกงในเซิ่งซวี

หลี่เหม่ยมองดูศิลาโลหะบนภูเขาที่อยู่ไกลๆ ด้วยความตกใจ พูดอย่างตะลึง : “นี่คืออะไร”

เหล่าคนงานก็ตกใจเช่นกัน ทำอะไรไม่ถูก

อู๋เป่ยหรี่ตาลง จู่ๆก็ต่อยออกไปหนึ่งหมัด ใช้เคล็ดลับของการแยกจากของเคล็ดลับเจินหวู่

ก็เห็นตราประทับหมัดบินออกไป ในตอนแรกใหญ่เท่าฝ่ามือทั่วไปเท่านั้น หลังจากนั้นใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ สุดท้ายกลายเป็นตราประทับหมัดขนาดใหญ่ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางหลายสิบเมตร โจมตีไปที่ศิลาโลหะอย่างรุนแรง

“ตุ้ม!”

ศิลาโลหะถูกต่อยจนแตกเป็นชิ้นๆทันที กลายเป็นบล็อกโลหะนับร้อยนับพัน กระจัดกระจายไปทุกทิศทาง

“บังอาจอย่างมาก!”

ทันใดนั้น มีสายฟ้าเกิดขึ้นบนท้องฟ้า มีร่างสีแดงขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นที่ท้องฟ้าทางตอนเหนือ เป็นชายวัยกลางคนคนหนึ่ง สวมเสื้อคลุมสีม่วง ผมสีม่วง และใบหน้าที่สดใสดุจทองสีม่วง ดวงตาฉายแสงศักดิ์สิทธิ์ออกมา จ้องมาทางอู๋เป่ย

อู๋เป่ยพูดด้วยความโกรธ : “เป็นแค่กษัตริย์เที่ยงแท้ขั้นการเปลี่ยนเป็นเทพ ก็กล้ามาหยิ่งผยองต่อหน้าฉันเหรอ ลงมา!”

เขาต่อยไปบนท้องฟ้าอีกครั้ง พลังเวทย์ก่อตัวเป็นหมัดประทับ ส่งเสียงคำรามโจมตีอีกฝ่าย

คนสวมเสื้อคลุมสีม่วงฮึหนึ่งที ร่างนั้นเคลื่อนห่างออกไปหลายพันเมตรทันที และในเวลานี้ ตรงหน้าของอู๋เป่ยมีหลุมวงกลมสีดำปรากฏขึ้น เขาต่อยเข้าไปหนึ่งหมัด

ทันใดนั้น ด้านหลังของคนสวมเสื้อคลุมสีม่วงมีหลุมวงกลมสีดำปรากฏขึ้นอย่างไม่ให้สุ่มให้เสียง หมัดของอู๋เป่ยพุ่งออกมาจากข้างใน

เมื่อคนชุดม่วงตกใจ มันก็สายเกินไปแล้ว อู๋เป่ยต่อยไปที่หลังของเขาหนึ่งหมัด กษัตริย์เที่ยงแท้ขั้นการเปลี่ยนเป็นเทพส่งเสียงกรีดร้องหนึ่งที ร่างถูกพัดไปหลายพันเมตรเหมือนลูกกระสุนปืนใหญ่ กระแทกเข้ากับกองหินอย่างแรง

อู๋เป่ยกระโดดขึ้นไปในอากาศ เหยียบตัวของเขาอย่างแรง เสียงดังสนั่นหวั่นไหว หินที่อยู่รอบๆ กลายเป็นผงและฝุ่นก็ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า

มองกษัตริย์เที่ยงแท้ขั้นการเปลี่ยนเป็นเทพคนนั้นอีกครั้ง หน้าอกถูกบดขยี้ ถ้าหากไม่ใช่เพราะอู๋เป่ยไม่อยากฆ่าคน เขาถูกเหยียบจนกลายเป็นก้อนเนื้อไปแล้ว!

“บอกชื่อของแกมา!” อู๋เป่ยพูดอย่างเย็นชา เต็มไปด้วยจิตสังหาร ทันทีที่ราชามนุษย์โกรธ นองเลือดนับพันไมล์! เป็นแค่กษัตริย์เที่ยงแท้ขั้นการเปลี่ยนเป็นเทพจะทนได้อย่างไร ทันใดนั้นอึ้งอยู่กับที่ ตกใจจนสีหน้าเปลี่ยน

เขาพูดเสียงสั่น : “ข้าน้อยหนานกงเจิ้งผิง เป็นผู้ฝึกฝนของคุนหลุน”

อู๋เป่ย : “ตรงไหนของคุนหลุน”

หนานกงเจิ้งผิง : “คุนหลุน ‘เซิ่งซวี’”

อู๋เป่ยหัวเราะอย่างเย็นชา : “ฉันคิดว่าที่ไหนสะอีก ที่แท้เซิ่งซวีนี่เอง ที่ดินแห่งนี้เป็นพรรคฉู่ซานจิ้นของฉัน พวกแกก็กล้าเอาป้ายมาตั้งที่นี่เหรอ”

เขาเคยได้ยินเฉินเต้าซวนพูดถึงเซิ่งซวี เป็นสถานที่ที่แปลกประหลาดอย่างมาก คนไม่เยอะ กองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดก็คือตระกูลหนานกง ตระกูลหนานกงนี้ ว่ากันว่ามีมรดกของการฝึกฝนที่ค่อนข้างสมบูรณ์ ดังนั้นแต่ละเชื้อสายในคุนหลุนจึงถือว่ามีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ทำเรื่องต่างๆอย่างลับๆ ไม่ค่อยออกไปข้างนอก ด้วยเหตุนี้ จึงมีคนเพียงไม่กี่คนที่เข้าใจความแข็งแกร่งของเซิ่งซวี

เฉินเต้าซวนเคยแสดงความคิดเห็นหนึ่งประโยคต่อตระกูลหนานกง “ลึกเกินกว่าจะวัดได้”

หนานกงเจิ้งผิงพูด : “ข้าน้อยไม่รู้จริงๆว่าสถานที่แห่งนี้เป็นอาณาเขตของพรรคฉู่ซานจิ้น ไม่อย่างนั้นไม่มีทางตั้งป้ายที่นี่หรอก”

อู๋เป่ยจ้องเขา พูด : “พูดมา ทำไมแกถึงสนใจที่แห่งนี้”

ดวงตาของหนานกงเจิ้งผิงหมุนไปมา พูด : “ตระกูลหนานกงมีหนังสือโบราณเล่มหนึ่ง มีบันทึกไว้ข้างต้นว่าสถานที่แห่งนี้เป็นดินแดนของอาณาจักรสามจักรพรรดิ”

“สามจักรพรรดิเหรอ”ดวงตาของอู๋เป่ยเป็นประกาย “มันคืออะไร”

หนานกงเจิ้งผิง : “มีซากปรักหักพังของสามจักรพรรดิโบราณในอาณาจักรสามจักรพรรดิ และว่ากันว่าลัทธิเต๋าของสามจักรพรรดิซ่อนอยู่ที่นั่น”

อู๋เป่ย : “ต่อให้มีซากปรักหักพังของจักรพรรดิถึงสามแห่ง ก็ถูกผู้คนสำรวจไปนานแล้วมั้ง”

หนานกงเจิ้งผิงพูด : “ได้ยินเหล่าผู้อาวุโสบอกว่า ประเพณีสามจักรพรรดิมีข้อกำหนดที่สูงมากสำหรับผู้สืบทอด ไม่มีใครได้รับการยอมรับตลอดทุกยุคทุกสมัย ดังนั้นลัทธิเต๋าจึงเป็นเช่นนั้นมาโดยตลอด”

อู๋เป่ยเอาขาออก หนานกงเจิ้งผิงค่อยลุกขึ้นมานั่ง เพียงแต่เขาบาดเจ็บสาหัส เลือดไหลไม่หยุด

“ตระกูลหนานกงเซิ่งซวีของพวกแกทำตัวลึกลับมาโดยตลอด ทำไมครั้งนี้ถึงเปลี่ยนรูปแบบ วิ่งออกมาข้างนอก” เขาถามอย่างเย็นชา

หนานกงเจิ้งผิงพูด : “พลังวิญญาณกำลังจะฟื้นคืนชีพแล้ว แม้ว่าตระกูลหนานกงของผมจะไม่ใช่กองกำลังใหญ่อะไร แต่ก็อยากมาเตรียมการล่วงหน้า”

อู๋เป่ย : “สถานที่ที่พวกแกอยู่ ทำไมถึงเรียกเซิ่นซวี”

หนานกงเจิ้งผิง : “เซิ่งซวีเป็นสถานที่ที่ผู้ศักดิ์สิทธิ์โบราณล่มสลาย มีสุสานของผู้ศักดิ์สิทธิ์โบราณมากมาย แต่ที่นั่นอันตรายอย่างยิ่ง ตระกูลหนานกงของพวกเราก็ไม่กล้าไปเหยียบเช่นกัน”

อู๋เป่ย : “ในเมื่อเซิ่งซวีอันตรายแบบนี้ ทำไมตระกูลหนานกงของพวกแกถึงเอาแต่เฝ้าอยู่ที่เซิ่งซวี แล้วทำไมถึงไม่เปลี่ยนที่ใหม่”

หนานกงเจิ้งผิง : “แม้ว่าเซิ่งซวีจะอันตราย แต่ก็มีข้อดีเหมือนกัน ในเซิ่งซวีพลังยุทธ์ของปรมาจารย์จะถูกระงับทั้งหมด ถ้าหากตระกูลของพวกเราถูกผู้แข็งแกร่งโจมตี สามารถหลยอยู่ในเซิ่งซวีได้ เป็นเวลานับปีไม่ถ้วน ตระกูลหนานกงของพวกเราทำความเข้าใจสถานการณ์ของเซิ่งซวี การปกป้องชีวิตไม่ใช่ปัญหาเลย เป็นเพราะมีการปกป้องจากเซิ่งซวี พรสวรรค์ของตระกูลหนานกงของพวกเราถึงสืบทอดมาจนถึงทุกวันนี้ได้”