บทที่ 1070 อาจารย์เหลียวหยวน

ทั้งสองคนมาถึงชั้นที่สองของถ้ำว่านฝู ในชั้นนี้ มีพระภิกษุเจ็ดรูปถูกขังอยู่ พลังยุทธ์ของพวกเขา ต่ำสุดก็เป็นผู้เที่ยงแท้ขั้นหนึ่ง

พระภิกษุทุกรูป ถูกขังอยู่ในห้องขังหินที่แตกต่างกัน

อู๋เป่ยมาถึงหน้าประตูหินแห่งหนึ่ง เขามองหนึ่งที ค่อยให้คนเปิดประตู เดินเข้าไปเลย

พระภิกษุวัยกลางคนคนหนึ่ง หลับตานั่งขัดสมาธิ อู๋เป่ยเดินเข้ามา ราวกับว่าเขาไม่มีความรู้สึก

อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้ม : “อาจารย์เซน ได้เวลาฉันเพ็ญแล้ว”

พระภิกษุวัยกลางคนลืมตา พูดอย่างไม่แยแส : “ฉันไม่ฉันอาหารของโลกมนุษย์”

อู๋เป่ยหยิบยาแปลงกายปีศาจออกมาหนึ่งเม็ด พูด : “อย่างนั้นลองชิมยาแปลงกายปีศาจของผมดูไหม”

พระภิกษุมองดูยาอายุวัฒนะหนึ่งที หยิบมาแล้วกลืนลงไป

ไม่นาน ยาเริ่มออกฤทธิ์ ตรงระหว่างคิ้วของพระภิกษุมีควันดำระเหยออกมา การแสดงออกของเขาเจ็บปวดเล็กน้อย แต่ผ่านไปไม่นาน เขาลืมตาทั้งสองข้างขึ้น สายตาชัดเจนขึ้น บ่นพึมพำ : “อยู่ในความฝันมานับร้อยปี!”

อู๋เป่ย : “ปีศาจในจิตใจของอาจารย์ถูกกำจัดแล้ว ยินดีด้วย”

พระภิกษุโค้งคำนับให้อู๋เป่ยหนึ่งที : “ขอบคุณ”

แบบนี้ไปเรื่อยๆ อู๋เป่ยให้พระภิกษุเจ็ดรูปนี้กินยาแปลงกายปีศาจคนละหนึ่งเม็ด พระภิกษุเจ็ดรูปกลับมามีสติทีละคน

พระภิกษุเจ็ดรูป มีสองรูปเป็นพระภิกษุผู้สูงส่งระดับกษัตริย์เที่ยงแท้ มีห้ารูปเป็นพระภิกษุระดับผู้เที่ยงแท้

พระภิกษุเจ็ดรูปตื่นขึ้นมาทีละรูป กว่างฮุ่ยดีใจอย่างมาก พูด : “หมอเทวดาอู๋ พวกเราไปชั้นที่สาม ที่นั่นมีอาจารย์ทวดเหลียวหยวนท่านหนึ่ง”

อู๋เป่ยพูด : “แม้แต่ท่านก็เรียกเขาว่าอาจารย์ทวด ผู้อาวุโสเหลียวหยวนคนนี้เป็นพระผู้สูงส่งยุคไหนเหรอ”

กว่างฮุ่ยพูดด้วยรอยยิ้ม : “อาจารย์ทวดเหลียวหยวน เป็นพระผู้สูงส่งในรัชสมัยของจักรพรรดิเซเลียแห่งราชวงศ์เว่ยเหนือ เขาเป็นพระอรหันต์รูปหนึ่ง”

อู๋เป่ยรู้ดี ผู้ที่ช่วยเหลือตนคือพระอรหันต์ ผู้ที่ช่วยเหลือผู้อื่นคือพระโพธิสัตว์ การปฏิบัติของพระอรหันต์ก็เหมือนกับการปฏิบัติของพระภิกษุที่เป็นเซียนมากกว่า

เขานึกถึงกว่างจี้ พูด : “อาจารย์กว่างจี้ก็เป็นพระอรหันต์เหรอ”

กว่างฮุ่ยพยักหน้า : “คุณสมบัติของศิษย์พี่ไม่ธรรมดา เขาเป็นพระอรหันต์เริ่มต้น ในแง่ของพลังแห่งความรอบรู้ ความแข็งแกร่งของศิษย์พี่กว่างจี้นั้นไม่อาจหยั่งรู้ได้”

อู๋เป่ย : “พระอรหันต์ล่ะ”

กว่างฮุ่ย : “ไม่รู้เหมือนกัน พระอรหันต์บางรูป พลังยุทธ์ของบางคนนั้นอาจจะไม่แข็งแกร่งเท่าเซียนกษัตริย์ แต่มีพระอรหันต์บางส่วน พลังเหนือกว่าเซียนสวรรค์ ต้องดูวิธีการฝึกฝนของแต่ละคน ตัวอย่างเช่น พระอรหันต์บางรูปเชี่ยวชาญด้านศิลปะการต่อสู้ เป็นพระอรหันต์นักสู้ ก็จะมีพลังที่แข็งแกร่งอย่างมาก”

อู๋เป่ยพยักหน้า : “พวกเราไปพบพระอาจารย์เหลียวหยวน”

ชั้นที่สามของถ้ำว่านฝู กำแพงหินเรียบจมเข้าด้านใน ก่อตัวเป็นถ้ำที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์แห่งหนึ่ง ชายคนหนึ่งนั่งอยู่ในถ้ำหิน หันหน้าไปทางกำแพง เงียบและไม่เคลื่อนไหว

อู๋เป่ยเห็นจีวรบนตัวของพระรูปนี้ กลายเป็นขี้เถ้าไปแล้ว ดังนั้นเขาจึงเปลือยเปล่า ไม่สวมเสื้อผ้า ผิวของเขาเหมือนหิน สัมผัสดูแล้ว ทั้งเย็นและแข็ง

กว่างฮุ่ยถอนหายใจเบาๆหนึ่งที พูด : “อาจารย์เหลียวหยวนเพื่อหลีกเลี่ยงการทำร้ายผู้บริสุทธิ์หลังจากถูกปีศาจครอบงำ เขาใช้พลังทั้งหมดเพื่อปราบปรามปีศาจในใจของตัวเอง”

อู๋เป่ยมองดูหนึ่งที หยิบตะเกียงวิเศษชำระโลกให้บริสุทธิ์ออกมา ในเวลาเดียวกันหยิบกระดูกพระธาตุออกมา ด้วยความช่วยเหลือของพลังของกระดูกพระพุทธเจ้า สวดมนต์เสียงพุทธเซน

เมื่อเขาสวดไปหลายนาที คนที่อยู่บนผนังขยับตัวเล็กน้อย เพียงแค่เห็นเขาค่อยๆหันออกมาจากกำแพง ผิวหนังค่อยๆมีสีเลือด หลังจากนั้นกลับมาหายใจ หัวใจเต้น สุดท้ายลืมตาขึ้น

คนผู้นี้เป็นชายวัยกลางคนคนหนึ่ง สายตาของเขาจ้องมาที่อู๋เป่ย พูด : “โยมเป็นใครเหรอ”

อู๋เป่ยเอายาแปลงกายปีศาจออกมาหนึ่งเม็ด พูด : “อาจารย์เหลียวหยวน ผมช่วยท่านปราบปีศาจภายในใจ เชิญกินยาอายุวัฒนะเม็ดนี้ด้วย”

เหลียวหยวนรับยาอายุวัฒนะมา เขามองหนึ่งที จึงกินยาลงไป

ฤทธิ์ยาเริ่มออกฤทธิ์ ร่างกายของเหลียวหยวนมีควันสีดำระเหยออกมา อู๋เป่ยสวดมนต์เสียงพุทธเซนต่อไป มนต์เสียงพุทธเซนนี้ เป็นแบบที่สี่ของวิชาเทพตถาคต มีปรัชญาเซนเป็นหลักฐาน และยืมใช้พลังกระดูกของพระพุทธเจ้า ทำให้ทรงพลังมากยิ่งขึ้น

ทันทีที่มนต์เสียงพุทธเซนออกมา ควันสีดำระเหยออกมามากกว่าเดิม ทันทีที่ออกมาก็สลายไปสู่ความว่างเปล่า

การแสดงออกบนใบหน้าของเหลียวหยวนมีการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง กินเวลาไปครึ่งชั่วโมงกว่า ร่างกายของเขาไม่มีควันดำระเหยออกมาอีกต่อไป ตรงกันข้ามกลับมีแสงศักดิ์สิทธิ์ส่องออกมา แสงนี้หนาแน่นมากขึ้นเรื่อยๆ สุดท้ายแสบตาจนลืมไม่ขึ้น

พักผ่อนสักพัก พูดออกมาหนึ่งประโยค : “อามิตตาพุทธ!”