บทที่ 1073 ในวงการ นอกวงการ

อู๋เป่ยมองดูอย่างใกล้ชิด นั่นคือรากต้นไม้ที่ตายแล้ว มียันต์แปลก ๆ อยู่บนพื้นผิวของรากต้นไม้ ข้างในรากมีพลังชีวิตที่หนาแน่นซ่อนอยู่

เขาหยิบรากขึ้นมา ถามอย่างจงใจ : “นี่คืออะไร”

กว่างจี้ : “ไม่รู้เหมือนกัน ฉันพบมันเมื่อสามร้อยปีก่อน การครอบครองของสิ่งนี้ มีประโยชน์อย่างมากต่อผู้ฝึกฝน ถ้าหากไม่ได้มันช่วย ฉันก็ไม่มีพลังยุทธ์ในวันนี้”

อู๋เป่ย : “มันช่วยอะไรคุณ”

กว่างจี้ : “ถือไว้ในมือ จะช่วยให้จิตใจสงบ พลังที่อยู่ข้างใน มีประโยชน์ต่อร่างกายอย่างมากเช่นกัน”

อู๋เป่ยโยนยาอายุวัฒนะวิญญาณพระเจ้าให้เขาหนึ่งเม็ดทันที พูด : “ให้คุณหนึ่งเม็ด”

เก็บรากต้นไม้ อู๋เป่ยค่อยกลับมาหากว่างฮุ่ยและคนอื่นๆที่วัดต้าฉาน ตอนที่ผ่านโบสถ์แห่งหนึ่ง เขาได้ยินเสียงที่คุ้นเคยอย่างมาก หัวใจเต้นแรง ผลักประตูเข้าไป

ก็มองเห็นเย่เทียนจงและเย่เสวียน และยังมีหลี่หลงเฉินและคนอื่นๆ มองเห็นอู๋เป่ย เย่เสวียนพูดด้วยรอยยิ้ม : “ทวดน้อย พวกเรารอท่านมานานมากแล้ว ท่านไปไหนเหรอ”

ที่แท้ พวกเขามาถึงตั้งแต่กลางวันแล้ว ได้ยินว่าอู๋เป่ยก็อยู่ที่นี่ ก็เลยรอเขาอยู่ที่นี่

อู๋เป่ย : “ศิษย์พี่ คุณก็มาเข้าร่วมงานประชุมศิลปะการต่อสู้เหรอ”

เย่เทียนจงพูดด้วยรอยยิ้ม : “ฉันจะให้เย่เสวียนฝึกฝนสักหน่อย ศิษย์น้อง นายมาได้พอดีเลย ช่วงนี้นายช่วยสอนเย่เสวียนด้วย”

อู๋เป่ยมองเย่เสวียนหนึ่งที หลายวันที่ผ่านมาเขาฝึกฝนอย่างหนักมาโดยตลอด ด้วยความพยายามของเขา ตอนนี้กลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์ชั้นพระเจ้าแล้ว

เขาพยักหน้า : “ถือว่าไม่เลว อีกสักพัก ฉันจะช่วยนายเปิดช่องวิญญาณและช่องเทพที่เหลือ”

เย่เสวียนดีใจอย่างมาก : “ขอบคุณทวดน้อย”

ในเวลานี้ ศิษย์พี่รองหยางมู่ไป๋ก็มาถึงแล้วเหมือนกัน ข้างหลังมีลูกศิษย์และศิษย์หลานหลายคนติดตาม หลังจากกล่าวทักทาย หยางมู่ไป๋พูด : “ศิษย์น้อง ฉันกำลังจะไปหานายพอดีเลย”

อู๋เป่ย : “ศิษย์พี่ มีเรื่องอะไรเหรอ”

หยางมู่ไป๋พยักหน้า : “ข่าวที่ฉันได้รับ หลังจากงานประชุมศิลปะการต่อสู้ เป็นไปได้ว่าพวกเขาจะยุบพรรคเทียนหลง”

อู๋เป่ยก็เคยได้ยินกว่างฮุ่ยพูดถึงเหมือนกัน เขาพูด : “ยุบเลยเหรอ ดูจากท่าทาง มีคนไม่ต้องการให้ผมครอบครองพรรคเทียนหลงต่อไป”

เย่เทียนจง : “ศิษย์น้อง ฉันได้ยินมาว่างานประชุมศิลปะการต่อสู้ในครั้งนี้ จะมีอาจารย์จากสถาบันศิลปะการต่อสู้จะเข้าร่วม”

อู๋เป่ยตกใจอย่างมาก : “อาจารย์ของสถาบันศิลปะการต่อสู้ก็เข้าร่วมด้วยเหรอ”

เย่เทียนจง : “งานประชุมศิลปะการต่อสู้ครั้งนี้ จริงๆแล้วเป็นการสับเปลี่ยนกัน หลายๆ คนกำลังจะลงจากเวที และหลายๆ คนกำลังก้าวขึ้นไปบนเวที ศิษย์น้อง พวกเราเหล่านี้ ล้วนแล้วเป็นส่วนหนึ่งของผู้ถูกทอดทิ้ง”

เย่เสวียนขมวดคิ้ว : “คุณปู่ ตามหลักแล้วไม่ควรเป็นแบบนี้ ทวดน้อยของผมเป็นศิษย์ของภูเขาสู่ พลังยุทธ์ทั้งยังสูงขนาดนี้ เบื้องบนมีเหตุผลอะไรไม่ใช้เขา”

เย่เทียนจงถอนหายใจเบาๆหนึ่งที : “พวกเขาใช้แค่คนของตัวเอง คนที่ไม่ได้อยู่ในแวดวงของพวกเขา พวกเขาไม่ไว้ใจ”

อู๋เป่ย : “ศิษย์พี่ พวกคุณคิดว่า ผมควรจัดการยังไงดี”

หยางมู่ไป๋ : “เปลี่ยนคน ไม่มีทางเป็นไปได้แน่นอน แต่ศิษย์น้องนั้นไม่เหมือนกัน พลังของนายแข็งแกร่งพอ สามารถแสดงความสามารถได้ที่งานประชุมศิลปะการต่อสู้”

ดวงตาทั้งสองข้างของเย่เสวียนเป็นประกาย : “ใช่แล้วทวดน้อย ท่านรับตำแหน่งบู๊ลิ้มขั้นสูงสุดของรุ่นนี้เอาไว้ดีกว่า! ดูสิว่าพวกเขาจะยุบพรรคเทียนหลงยังไง”

อู๋เป่ยขมวดคิ้ว : “บู๊ลิ้มขั้นสูงสุดนี้เป็นคนที่พวกเขาต้องการสนับสนุน ผมมาแย่งตำแหน่งนี้ เกรงว่าจะไม่เหมาะสม”

เย่เทียนจงพูด : “ศิษย์น้องพูดมีเหตุผล ไม่รับตำแหน่งบู๊ลิ้มขั้นสูงสุดไม่เป็นไร แต่พวกเราจำเป็นต้องมีสิทธิ์พูด ทำให้พวกเขาไม่กล้าดูถูก”