บทที่ 1076 รวมตัวฮีโร่

ชายในชุดสูทพูดอย่างใจเย็น "ฉันก็รูไม่มาก แต่ฉันจักแยกแยะและตัดสิน อย่างอื่นไม่พูดถึง เพียงพลังนับไม่ถ้วนในคุนหลุน พลังงานทางจิตวิญญาณกำลังฟื้นตัว พื้นที่พับกค่อยๆขยายออก เมื่อถึงเวลาประเทศเหยียนหลงกว้างใหญ่ขนาดไหน พวกคุณเคยนึกถึงไหม? ว่าจะมีกองกำลังเข้ามามากแค่ไหน พวกคุณเคยนึกถึงไหม?"

ทุกคนต่างนิ่งเงียบ เขาพูดต่อว่า "กองกำลังโบราณที่สืบทอดกันมานับไม่ถ้วน ประเทศใดที่ไม่สามารถอยู่ยงคงกระพันได้? คุณคิดว่ากองกำลังเหล่านี้จะเชื่อฟังเจตจำนงของประเทศหรือไม่? จะเชื่อฟังโดยง่าย?"

อู๋เป่ยตอบ "สหายผู้นี้ คิดว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร?"

ชายคนนั้นเหลือบมองอู๋เป่ยแล้วพูดว่า "กองกำลังที่ฝึกฝนเหล่านั้นจะยึดสถานที่ต่างๆอย่างแน่นอน ก่อนที่พลังจิตวิญญาณจะฟื้นคืนชีพอย่างสมบูรณ์ ประเทศจะประนีประนอมอย่างแน่นอน ท้ายที่สุดก็จะยอมสละพื้นที่ส่วนหนึ่งให้กับกองกำลังเพื่อการปกครอง เมื่อการฟื้นฟูเสร็จสมบูรณ์และพื้นหลักทั้งหมดถูกเปิดออก ประเทศจะต้องพึ่งพาสถานบันที่แข็งแกร่ง เมื่อดูดซับพลังการเพาะปลูกเล็กๆของผู้ฝึกฝนเที่ยงแท้เหล่านั้น ในที่สุดพวกเขาก็จะปะทะกันอย่างดุเดือดกับกองกำลังหลัก ความขัดแย้งนี้จะคงอยู่ไม่นานและบรรลุความสมดุล เมื่อความสมดุลบรรลุแล้ว เหยียนหลงจะเข้าสู่ยุคทองเช่นดอกไม้หลายร้อยที่เบ่งบาน"

เมื่อทุกคนได้ฟังเขาวิเคราะห์ ต่างก็ทำท่าเหมือนคิดอะไรอยู่

อู่เป่ยมีความสนใจกับการวิเคราะห์ของชายคนนี้ เขายิ้มแล้วพูดว่า "จะเรียกสหายท่านนี้ว่าอะไรดี?"

ชายในชุดสูทสีเทาพูดอย่างใจเย็น "ผู้น้อย จูเกอจิ่งเซิน"

อู๋เป่ย "ฉันคือผู้นำเทียนหลง อู๋เป่ย"

ดวงตาของชายในชุดสูทสีเทาเป็นประกาย "ฉันเคยได้ยินมาเมื่อนานมาแล้ว ว่าพลังยุทธ์ของคุณมาถึงขั้นเทพแห่งกษัตริย์ วันนี้ได้พานพบ สมชื่อเสียงของท่านแล้ว!"

เมื่ออู๋เป่ยประกาศที่อยู่ ทุกคนต่างก็คกใจแล้วต่อยๆลุกขึ้นเพื่อทักทายเขา ไม่พูดถึงสิ่งอื่นใด ตอนนี้อู่เป่ยเป็นผู้นำของเทียนหลง มี่ระดับยุทธ์ขั้นเทพแห่งกษัตริย์ คนแบบนี้จะต้องมีอนาคตที่สดใสแน่!

คนหนึ่งในฝูงชนพูดขึ้น "ผู้นำอู๋ ฉันได้ยินมาว่าท่านเป็นศิษย์ของพรรคฉู่ซานจิ้น?"

อู๋เป่ย "ถูกต้อง ฉันคือหัวหน้าศิษย์หลักพรรคฉู่ซานจิ้น"

เขารู้สึกว่าศิษย์อันดับหนึ่งนั้นยากจะพูดออกมา ดังนั้นเขาจึงเรียกตัวเองว่าหัวหน้าศิษย์หลัก ซึ่งฟังดูยิ่งใหญ่กว่า

ตามที่คาดไว้ ทุกคนตกตะลึงอย่างมาก จูเกอจิ่งเซินพูด "ฉันจำได้ว่า ที่พรรคฉู่ซานจิ้นมีศิษย์ชื่อยูเทียนตู่ ดูเหมือนเขาก็เป็นเทพแห่งกษัตริย์?"

อู๋เป่ยพูดอย่างใจเย็น "ยูเทียนตู๋คิดว่าไม่สามารถข้ามผ่านฉันได้ จึงหักหลังออกจากพรรคไปแล้ว"

ทุกคนต่างเลื่อมใส จูเกอจิ่งเซินยิ้มแล้วพูดว่า "ดูเหมือนว่าในบรรดาทุกคนที่นี่วันนี้ มีเพียงผู้นำอู๋เท่านั้นที่มีโอกาสได้เป็นลัทธิศิลปะการต่อสู้"

อู๋เป่ยพูดคุยกับกลุ่มคนอยู๋พักหนึ่ง จากนั้นก็ได้ยินเอสียงฝีเทามาจากนอกประตูอีกครั้ง หลังจากนั้นไม่นานายคนหนึ่งกเดินเข้ามา อู๋เป่ยจำได้ว่านั้นคือหวงฟู่เฉียนจวินที่ปรากฏตัวในงานเลี้ยงถัง

หวงฟู่เฉียนจวินขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเขาเห็นอู๋เป่ยอยู๋ที่นั้น จากนั้นก็นั่งลงบนเก้าอี้เงียบๆ

ในโลกฆราวาสมีตระกูลศิลปะการต่อสู้หลักสองตระกูล ที่รู้จักกันในชื่อโอวหยางเหนือ หวงฟู่ใต้ อู๋เป่ยนั้นมีปัญหากับทั้งสองตระกูล เขาเอาชนะโอวหยางจายซิง สังหารจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์โอวหยาง หลอกลวงหวงฝู่เหิง ไม่ลงรอยกับหวงฟู่เฉียนจวิน

หนึ่งในฝุงคนหัวเราะแล้วพูดว่า "หวงฟู่เฉียนจวิน ได้ยินว่าครอบครัวพวกคุณลมละลายแล้วใช่หรือไม่?"

อู๋เป่ยเข้าควบคุมหวงฝู่เหิง และสั่งให้ตระกูลหวงฟู่ยืมเงินยันต์จำนวนมากเพื่อซือยาอายุวัฒนะของอู๋เป่ย ในท้ายที่สุดยาอายุวัฒนะก็ล้มเหลวไปตามธรรมชาติ และครอบครัวหวงฟู่ก็เป็นหนี้ก้อนโต

หวงฟู่เฉียนจวินได้ยินสิ่งที่เขาพูดแล้วตอบอย่างเย็นชา "มันไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ!"

ชายคนนั้นพูด "ไม่เกี่ยวหรอก หวงฟู่เหิงเป็นหนี้ฉันจำนวนหนึ่ง คุณไม่ควรเป็นคนจ่ายหนี้หรอกเหรอ?"

หวงฟู่เฉียนจวินทำอะไรไม่ถูกอยู่พักหนึ่ง แล้วก็พูดว่า "ฉันไม่สามารถควบคุมเรื่องนี้ได้ ดังนั้นอย่ามาหาฉันเลย"

ตอนนี้เขารำคาญมาก หลังจากที่หวงฟู่เหิงหายตัวไป ตระกูลหวงฟู่ก็ตกต่ำ พวกเขาถูกเรียกเก็บเงินเพื่อใช้หนี้ทุกวัน แม้แต่บรรพบุรุษของพวกเขาก็ยังออกจากบ้านไป

โชคดีที่วงศ์ตระกูลมีภูมิหลังที่ลึกซึ้ง อุปสรรคนี้ก็ผ่านพ้นไปได้ในที่สุด มีผู้อาวุโสหนึ่งในตระกูลหวงฟู่ที่เป็นอาจารย์สอนพิเศษที่โรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้ เขามาที่นี่เพื่อเข้าหอคอยเซียนหวู่ และกลายเป็นอาจารย์ด้านศิลปะการต่อสู้!

ทันทีที่หวงฟู่เฉียนจวินนั่งลง ชายร่างสูงก็เดินเข้ามา ออร่าของเขาพิเศษมากและดึงดูดความสนใจของทุกคน

อู๋เป่ยเหลือบมองและเห็นว่าบุคคลนี้จะต้องฝึกหมัดซิงยี่ สิ่งที่หายากคือบุคคลนี้ได้พัฒนาเจตนาหมัดแล้ว และเจตนาหมัดนั้นกบริสุทธิ์