บทที่ 1110 ความยิ่งใหญ่ของตระกูลหลี่แห่งอวิ๋นตง

เพียงแต่อู๋เป่ยก็เข้าใจเหมือนกัน ตราประทับห้าธาตุพลิกสวรรค์นี้ครอบงำและแข็งแกร่งเกินไปแล้ว เขาใช้งานหนึ่งครั้งก็จะทำให้ทรุดลง ดังนั้นถ้าหากไม่เจอสถานการณ์อันตราย เขาไม่มีทางใช้ง่ายๆอย่างแน่นอน

สร้างตราประทับห้าธาตุพลิกสวรรค์เสร็จแล้ว เขาหยิบวัตถุรูปไข่ใหญ่ออกมาอีกครั้ง สิ่งนี้สามารถเร่งวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตได้ และเขาตัดสินใจที่จะลองใช้เอฟเฟกต์นี้

ทันใดนั้น เขากอดของสิ่งนี้แล้วนอนหลับโดยตรง

ในไม่ช้า เขาเข้าสู่ความฝัน นอนหลับไปหลายชั่วโมง จนถึงตีสอง ไข่ยักษ์แผ่แสงเส้นใยออกมา แสงเส้นใยเหล่านี้ค่อยๆยื่นออกมา หลังจากนั้นห่อตัวของอู๋เป่ยเอาไว้

หลังจากครึ่งชั่วโมง อู๋เป่ยถูกแสงเส้นใยห่อหุ้มเอาไว้อย่างสมบูรณ์ แต่เขากลับไม่มีความรู้สึกอะไร ยังคงนอนหลับสนิท

หกโมงครึ่ง ท้องฟ้าเริ่มสว่างแล้ว เส้นใยเหล่านั้นก็ค่อยๆหดตัวกลับเช่นกัน

ผ่านไปไม่นาน อู๋เป่ยบิดขี้เกียจหนึ่งที อุ้มไข่ยักษ์แล้วลุกขึ้นยืน หลังจากนั้น เขาแสดงสีหน้าที่ตกตะลึงออกมา เพราะว่าเขานอนหลับไปแค่หนึ่งตื่น พันธนาการแห่งสายเลือดถูกปลดล็อคแล้ว!

ในเวลานี้ เขารู้สึกราวกับว่าตัวเองมีบุคลิกเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งอย่าง บุคลิกนี้ สามารถปล่อยออกมาได้เมื่อเขาต้องการมัน บุคลิกภาพนี้มีเหตุมีผล ไท่ซางเหล่าจวิน เป็นบุคลิกภาพที่สมบูรณ์แบบของมนุษย์ที่จะปลูกฝัง โดยไม่มีข้อบกพร่องใดๆ

ไม่ต้องสงสัยเลย ถ้าหากมีบุคลิกภาพดังกล่าวมาช่วยในการฝึกฝน จะไม่มีปัญหาของน้ำไม่เต็มแก้ว!

เป็นเวลานาน อู๋เป่ยค่อยดึงสติกลับมา บ่นพึมพำ : “สมแล้วที่เป็นสายเลือดของไท่ซางเหล่าจวิน อุกอาจเกินไปแล้ว!”

เขาไม่แม้แต่จะกินข้าวเช้าด้วยซ้ำ รีบปลดปล่อยบุคลิกภาพของไท่ซางเหล่าจวินออกมาทันที ให้มันตรัสรู้ยันต์ตราประทับห้าแบบ

ยันต์ตราประทับห้าแบบนี้ แม้ว่าเขาจะเรียนรู้แล้ว แต่ต้องการทำให้พวกมันสมบูรณ์แบบ ทำให้พวกมันแข็งแกร่งขึ้น กระทั่งต้องการเปลี่ยนแปลงพวกมัน ไม่ต้องสงสัยเลยว่าต้องใช้สติปัญญาที่พิเศษ ใช้เหตุผลที่สมบูรณ์แบบ

การคำนวณของเขาในครั้งนี้ คือยันต์ตราประทับแห่งความว่างเปล่า ยันต์ตราประทับนี้สามารถสร้างม่านพลังว่างเปล่าได้ และสามารถใช้หมัดศักดิ์สิทธิ์แห่งความว่างเปล่าได้ หรือใช้วิชาหลบหนีแห่งความว่างเปล่า โดยรวมแล้วมันมีประโยชน์ไม่สิ้นสุด

แม้ว่าอู๋เป่ยจะได้เรียนรู้ไปพร้อมกับมัน แต่มันเป็นเพียงก้าวแรกเท่านั้น ต่อจากนี้ เขาต้องการที่จะครอบครองยันต์ตราประทับแห่งความว่างเปล่าทั้งหมด เรียนรู้สาระสำคัญของมัน หลังจากนั้นสร้างรากฐานให้มากขึ้น

ทันทีที่บุคลิกภาพไท่ซางปรากฏออกมา อู๋เป่ยรู้สึกเหมือนหัวใจของเขาหยุดไหล ไท่ซางเหล่าจวิน บุคลิกภาพไท่ซางนี้ เปิดใช้งานความสามารถในการตรัสรู้ทันที ในเวลาเดียวกันระดมทรัพยากรที่มีอยู่ทั้งหมด

มีบางอย่างมหัศจรรย์เกิดขึ้น บุคลิกภาพแบบนี้ ดูเหมือนว่าจะได้รับความรักจากเมล็ดเต๋าเป็นพิเศษ คิดไม่ถึงเลยว่ามันจะส่งพลังเต๋าบริสุทธิ์ออกมา ฉีดเข้ามาในร่างกายของเขา ช่วยให้เขาตรัสรู้ยันต์ตราประทับแห่งความว่างเปล่า!

ทันทีที่เขาตรัสรู้ โดยไม่รู้ตัว ถึงตอนกลางคืนอีกแล้ว ความเข้าใจของอู๋เป่ยที่มีต่อตราประทับแห่งความว่างเปล่าก่อนหน้านี้ เพียงประมาณสามสิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น และหลังจากตรัสรู้ผ่านบุคลิกภาพไท่ซางแล้ว ความเข้าใจของเขาสูงถึงเก้าสิบเปอร์เซ็นต์! นอกจากนี้ ส่วนที่เหลืออีกสิบเปอร์เซ็นต์ ก็จะถูกเขาครอบครองในไม่ช้าก็เร็ว!

“ร้ายกาจ!” อู๋เป่ยอุทาน เขารู้ว่าการฝึกฝนของตัวเองต่อจากนี้ จะง่ายอย่างมาก

เขาออกจากห้อง ให้ยีน่าทำของกินมาให้ กินข้าวเสร็จ นั่งอยู่กับที่ไม่ขยับ ครุ่นคิดทำความเข้าใจ

หลังจากเปิดใช้งานบุคลิกภาพไท่ซาง ระดับราชามนุษย์ของเขาดูเหมือนจะสมบูรณ์แบบแล้ว ต่อจากนี้สามารถทะลวงสู่ระดับคนเซียน ชั้นจักรพรรดิ!

แก่นแท้ของชั้นจักรพรรดิ มันยากเท่ากับการสร้างโลกครั้งแรก เป็นการเดินเส้นทางที่คนไม่เคยเดินมาก่อน ด้วยความแข็งแกร่ง สติปัญญาของคนๆ หนึ่ง ใช้เส้นทางที่ไม่เคยมีมาก่อน และเดินเส้นทางที่ไม่เคยมีใครเดินมาก่อน! พร้อมกับการฝึกฝนของเขาเพิ่มขึ้น เส้นทางเล็กๆนี้ มันจะค่อยๆกว้างขึ้น กลายเป็นเส้นทางในที่สุด!

อย่างไม่ต้องสงสัย นี่เป็นเรื่องที่ยากอย่างมากเรื่องหนึ่ง ตลอดทุกยุคสมัย มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ทำได้ พวกเขาถูกเรียกว่าสามจักรพรรดิห้ากษัตริย์! มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์ มีการถ่ายทอดสู่ผู้คนนับไม่ถ้วน

อู๋เป่ยเข้าใจดี ชั้นจักรพรรดิไม่ใช่สิ่งที่อยากทะลวงก็สามารถทะลวงได้ เขาต้องการโอกาส ต้องการเวลา ด้วยเหตุนี้จึงไม่รีบร้อน

คืนนั้น เขาไม่พักผ่อน และไม่มีการปรุงยา เพียงแค่เรียกสุนัขดำสองตัวมา ให้พวกมันนอนอยู่ข้างไข่ยักษ์นั่น เขาต้องการดูว่า ของสิ่งนี้จะสามารถทำให้เขาเซอร์ไพรส์ได้อีกหรือไม่

ช่วงเช้าของวันถัดไป อู๋เป่ยและหลี่เส้าตงออกเดินทางแล้ว พวกเขาไม่ได้นั่งเครื่องบิน ใช้วิชาเวทย์โดยตรง มาถึงเมืองไห่เฉิงแล้ว