บทที่ 1118 หลี่เทียนถูของภูเขาหลงหู

อู๋เป่ยหัวเราะฮ่าฮ่า พูด : “วิชาหลิงเสินนี้น่าอัศจรรย์จริงๆ”

หลี่ซู่ : “นายท่าน วิชานี้ร้ายกาจอย่างมาก ต่อสู้กับคนในอนาคต จะไม่ไร้เทียมทานไปหน่อยเหรอ”

อู๋เป่ยส่ายหน้า : “เป็นไปได้ยังไง วิชาหลิงเสินนี้ เพียงแค่สร้างความประหลาดใจเท่านั้น เผชิญหน้ากับคนที่มีพลังเท่ากันเหล่านั้น หรือคนที่อ่อนแอกว่า ตัวอย่างเช่นเซียนสวรรค์คนหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้าฉัน วิชาหลิงเสินของฉันก็ไม่มีผลเหมือนกัน”

หลี่ซู่ : “แค่นี้ก็ร้ายกาจมากแล้ว”

จู่ๆอู๋เป่ยถาม : “หลี่ซู่ เธอคิดว่าหลี่อวี๋เป็นยังไง”

หลี่ซู่ค่อนข้างสงบและมีน้ำใจ พูด : “แม้ว่าเขาจะแปลงร่างจากปลาเป็นมังกร แต่ฉันก็สามารถรับได้”

อู๋เป่ยหัวเราะออกมา : “ก็ได้ กลับไปฉันจะจัดงานแต่งให้กับพวกเธอ เธอมีลูกห้าคนแล้ว มีพ่อมาช่วยดูแลอีกคนหนึ่ง ความกังวลก็น้อยลงหน่อย”

หลี่ซู่โค้งคำนับหนึ่งที : “ขอบคุณนายท่านที่เมตตา”

อู๋เป่ยไม่มีทางทำอะไรไปเรื่อยแน่นอน เขาพบว่าหลี่อวี๋และหลี่ซู่ต่างมีความรักให้ซึ่งกันและกันนานแล้ว แล้วทำไมไม่จี้จุดให้ถูกต้อง ทำให้พวกเขาอยู่ด้วยกันอย่างเปิดเผย หลังจากนั้นให้กำเนิดมังกรเจียวอีกสองสามตัว แบบนี้ไม่สมบูรณ์แบบกว่าเหรอ

ท้องฟ้าสว่างแล้ว ยีน่าเดินเข้ามา พูด : “คุณผู้ชาย ฉันจำเป็นต้องออกจากที่นี่สักพักหนึ่ง”

อู๋เป่ยรู้ดี ยีน่าก็มีครอบครัวของตัวเองเหมือนกัน เธออยู่ข้างกายตัวเองมานานขนาดนี้ ก็ควรกลับไปเยี่ยมคนในครอบครัวเหมือนกัน

เขาพยักหน้า พูด : “ยีน่า ช่วงเวลาที่ผ่านมาเธอทำงานอย่างหนักเพื่อพวกเราแล้ว”

ยีน่า : “ไม่ เป็นยีน่าต่างหากที่ต้องขอบคุณคุณผู้ชาย คุณผู้ชายสอนยีน่าฝึกฝน ทำให้ฉันแข็งแกร่งขึ้น”

อู๋เป่ยหยิบบัตรธนาคารให้เธอหนึ่งใบ พูด : “บ้านของเธออยู่ในยุโรปตะวันออก ข้างในนี้มีหนึ่งพันล้านยูโร ไม่เยอะ แต่เพียงพอที่จะทำให้ครอบครัวของเธอมีชีวิตที่เจริญรุ่งเรือง เธอก็สามารถรับพวกเขามาเหยียนหลง และสามารถให้พวกเขาอยู่ที่นี่ได้”

ยีน่ารับบัตร พูด : “ขอบคุณคุณผู้ชาย ฉันจะกลับมาให้เร็วที่สุด”

อู๋เป่ยก็ไม่ต้องการจำกัดเธอเช่นกัน พูด : “ทำเรื่องที่เธออยากทำ ข้างกายของฉันมีคนดูแล ไม่มีเธอก็ไม่เป็นไร”

ยีน่ายิ้มทันที โบกมือบอกลา

หลังจากยีน่าจากไป อู๋เป่ยถอนหายใจโดยตรง

มู่หลานถาม : “เจ้าสำนักถอนหายใจทำไม”

อู๋เป่ย : “ลิ้นของฉันล้วนแล้วถูกยีน่าทำอาหารให้กินจนชินแล้ว เธอไปแบบนี้ ฉันจะกินอะไร”

มู่หลานทำปากมุ่ย : “เจ้าสำนัก ฝีมือการทำอาหารของพวกเราก็ถือว่าไม่เลว นอกจากนี้หลายวันที่ผ่านมายีน่าสอนพวกเราทำอาหารมาโดยตลอด”

อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้ม : “ใช่ใช่ ยังมีพวกเธอ”

อวี่นู่พูด : “เจ้าสำนัก ตอนนี้โลกเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ทางหนานหยางก็น่าจะมีการเปลี่ยนแปลงใช่ไหม ถ้าหากเจ้าสำนักมีเวลาว่าง ก็ควรจะกลับไปดูสักหน่อย”

ทรัพย์สินจำนวนมากของตระกูลหลี่ยังคงอยู่ในหนานหยาง และยังมีพรรคฟ้าทมิฬของเขา พูดทันที : “สิ่งที่เธอพูดมีเหตุผล ไว้มีเวลาว่าง ฉันจะกลับไป”

กินอาหารเช้าเสร็จ วันนี้อู๋เป่ยไปเข้าร่วมการลงคะแนนเสียงของบุคคลสำคัญหนึ่งร้อยคน เลือกกรรมการออกมายี่สิบคน การเลือกตั้งในครั้งนี้ไม่มีความสงสัยใด ๆ ทั้งสิ้น เขายังคงได้รับคะแนนเสียงมากที่สุด

กรรมการยี่สิบคน นอกจากเขาแล้ว ก็มีหลี่เฉิงเยี่ย หลี่เจี้ยนเซ่อ หลี่ชิงตี้ หลี่โอวเซียนและคนอื่นๆ สิบสองคน เจ็ดคนเป็นผู้ประกอบวิชาชีพ และอีกสี่คนที่เหลือเป็นเจ้าหน้าที่หรือนักธุรกิจ

เลือกกรรมการออกมาแล้ว เขารู้สึกสบายใจแล้ว การประชุมที่น่าเบื่อเหล่านั้น จึงให้หลี่อวี๋เป็นตัวแทนเข้าร่วม จะปรากฏตัวเฉพาะโอกาสสำคัญเท่านั้น

เขาค้นหาในพื้นที่เก็บของ นำวัตถุดิบยาที่ใช้สำหรับการปรุงยาสายฟ้าเก้าภัยพิบัติออกมา เริ่มปรุงยาอายุวัฒนะ ในคืนนั้นปรุงยาออกมาสามเม็ดเป็นระดับจักรพรรดิ!

เมื่อหานหลิงเว่ยได้รับยาสายฟ้าเก้าภัยพิบัติระดับจักรพรรดิ ความสุขในใจไม่อาจบรรยายเป็นคำพูดได้ เธอรู้ดี เพียงแค่สองแสนเงินเป่า ไม่สามารถซื้อยาอายุวัฒนะที่ศักดิ์สิทธิ์และพิเศษแบบนี้ได้อย่างแน่นอน!

“เพื่อนหลี่ ขอบคุณอย่างมาก” เธอพูดอย่างจริงใจ

อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้ม : “เซียนหานเกรงใจแล้ว ต่อจากนี้ไปพวกเราก็เป็นเพื่อนกันแล้ว ใช่แล้ว ข้างกายของผมกำลังขาดคนพอดี สามารถให้ศิษย์น้องโอวเซียนอยู่กับผมสักพักได้ไหม”

หานหลิงเว่ยพูดด้วยรอยยิ้ม : “แน่นอนได้อยู่แล้ว สามารถติดตามเพื่อนหลี่ได้ เป็นความโชคดีของเขา”