บทที่ 112 หินพนัน

ในบรรดาความรู้ที่อู๋เป่ยได้รับการสืบทอด มีวิธีการทำนายดวงชะตาอยู่ด้วย แต่เขาทุ่มเทพลังทั้งหมดไปกับศิลปะการป้องกันตัว การแพทย์ และอื่นๆ ส่วนอย่างอื่นเขาเรียนแต่แค่ผิวเผืนไม่ได้ลงลึก

เขาพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ "ฉันรู้บ้าง แต่ก็เพียงพอสำหรับฉันที่จะมองทะลุอุบายของชายคนนั้น"

ถังฉือลู่ครุ่นคิดและพูดว่า "ตอนที่ชายคนนั้นจากไป เขาทิ้งคำพูดไว้ว่าในอนาคตเขาจะส่งคนมาหาและฉันต้องเชื่อฟังคำสั่งของชายคนนั้นอย่างไม่มีเงื่อนไข มิฉะนั้นฉันจะประสบหายนะ!"

อู๋เป่ย"บุคคลนั้นปรากฏตัวแล้วและถังหมิงหยูเป็นคนบอกคุณ"

ถังฉือลู่พยักหน้า "หมิงหยู แสดงลูกปะคำที่เป็นของผู้คนคนนั้นให้ฉันดู เขายังบอกด้วยว่าชายคนนั้นได้ส่งตัวแทนมาแล้วและขอให้ฉันมอบทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลถังให้เขาดูแล "

“คุณเชื่อจริงเหรอ?”อู๋เป่ยถามเขา

ถังฉือลู่ถอนหายใจ "พูดตามตรง ฉันเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง"

อู๋เป่ยส่ายหัว "นี่เป็นสถานการณ์ต่อเนื่องกัน ถ้าคุณเชื่อเขาก็เท่ากับสูญเสียทรัพย์สมบัติของคุณไป"

ถังฉือลู่"แต่หมิงหยู ไม่ใช่คนนอก เขาคือลูกชายของฉัน"

“เขาเป็นลูกชายของคุณจริงเหรอ” อู๋เป่ยพูดทันที

ถังฉือลู่ตกใจและมองไปที่อู๋เป่ยด้วยความประหลาดใจ "คุณพูดอะไร"

อู๋เป่ย"ฉันหมายความว่าถังหมิงหยูไม่ใช่ลูกชายแท้ๆ ของคุณเลย!"

"เป็นไปไม่ได้!"ถังฉือลู่พูดอย่างหนักแน่น "ถ้าไม่ใช่ลูกชายของฉัน จะเป็นใครได้อีก"

ผู้ใดได้ยินถ้อยคำเหล่านี้ย่อมไม่เชื่อเพราะเป็นคำที่แสดงถึงศักดิ์ศรีของบุรุษ

อู๋เป่ยถอนหายใจด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ "เส้นลมปราณของผู้คนมักจะส่งต่อจากพ่อสู่ลูก การกระจายของเส้นลมปราณของพ่อและลูกมีความคล้ายคลึงกันอย่างน้อย 70% และเส้นลมปราณของคุณสองคนไม่เหมือนกันแม้แต่ 10% เป็นไปไม่ได้ที่คุณจะมีความสัมพันธ์ทางสายเลือด"

ถังฉือลู่บ่นพึมพำ "เป็นไปไม่ได้ เขาหน้าตาเหมือนฉันตั้งแต่เด็ก"

"การจะเหมือนใครคนหนึ่งทำได้ง่ายมาก เช่น การทำศัลยกรรม ลองคิดดูสิ ร่างกายของถังมินกยูเปลี่ยนไปมากช่วงหนึ่งหรือเปล่า"

ถังฉือลู่ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ใบหน้าของเขาเปลี่ยนไปมากชั่วหนึ่งจริง ๆ หลังจากที่เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งและพูดว่า "เขาไปต่างประเทศเพื่อศึกษาต่อ ตอนที่เขาอายุได้สิบสามปี ตอนนั้นฉันรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่หลังจากกลับเขามาที่ประเทศจีน เป็นไปได้ไหมว่าเขาจะไปทำศัลยกรรมที่ต่างประเทศ”

"แน่ล่ะ!"อู๋เป่ยกล่าว "ตามสายตาแพทย์ของฉัน มีตำแหน่งหลายที่บนใบหน้าของเขาที่เคยผ่านมีดหมอ ไม่ว่าจะโหนกแก้ม คาง ตาและจมูก ยิ่งชายที่มีเงินมากมายอย่างเขาจะต้องการการศัลยกรรมด้วยเหรอ ถ้าทำศัลยกรรมก็ต้องมีจุดประสงค์อื่น"

ถังฉือลู่นั่งลงอย่างอ่อนแรงและพึมพำ "หมิงหยู ไม่ใช่ลูกชายของฉันเหรอ แล้วเขาเป็นลูกชายของใคร"

ดูเหมือนว่าเขาจะนึกอะไรบางอย่างออก ทันใดนั้นก็เงยหน้าขึ้นแล้วพูดว่า "คุณอู๋ หรือเด็กคนนี้จะเป็นลูกของเขา"

อู๋เป่ยพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ "ฉันไม่รู้ แต่ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ของเขาคนนั้นก็ต้องเป็นของคนที่ใกล้ชิดเขาแน่ ถ้าคุณมอบธุรกิจตระกูลถังให้กับถังหมิงหยูก็เท่ากับส่งมอบมันให้เขาคนนั้นด้วย"

ในเวลานี้ถังฉือลู่เชื่อไปแล้วอย่างน้อย 70% ดวงตาของเขาเป็นประกายด้วยความโกรธ "ช่างเป็นวิธีการที่ชาญฉลาดจริงๆ! ช่างเป็นการออกแบบที่ยอดเยี่ยมจริงๆ!"

อู๋เป่ยมองดูเขา "สิ่งนี้เรียกว่านกพิราบครองรังนกกางเขน พวกเขาเห็นว่าคุณถูกกำหนดให้ร่ำรวยและมีอำนาจ พวกเขาจึงส่งคนมาหาคุณ ทำให้คุณคิดว่าทุกสิ่งที่คุณมีเป็นเพราะโชคชะตา เขาจะทำให้คุณประหม่าและสุดท้ายคุณก็ยอมทำตามเขาทุกอย่"

"ลองคิดดูสิ ทำไมพวกเขาถึงลงมือในเวลานี้"อู๋เป่ยถามเขา

ถังฉือลู่หรี่ตาของเขา "เพราะฉันอาจจะป่วยตายกลายเป็นคนไม่มีประโยชน์ ดังนั้นจำเป็นต้องลงมือ แต่พวกเขาแค่ไม่คิดว่าคุณอู๋จะช่วยฉันได้"

"ถูกต้อง"อู๋เป่ยพยักหน้า "ลองนึกถึงสาเหตุที่ถังหมิงหยูโอนทรัพย์สินของเขาให้กับตระกูลหยางห่อนหน้านี้สิ"

"ตระกูลหยาง?" หัวใจของถังฉือลู่จมดิ่ง "เป็นไปได้ไหมว่าตระกูลหยางก็ถูกพวกเขาเล่นงานด้วยเหมือนกัน"