บทที่ 1135 ความลับของหุบเขาว่านชง

อู๋เป่ยพูด : “เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ขอแสดงความเสียใจทุกท่าน ผมขอแนะนำ ทุกท่านไปใช้ชีวิตที่ดินแดนแห่งเซียนช่วงหนึ่ง คิดว่าน่าจะปลอดภัยกว่าที่นี่”

เย่ชิงหวู่ : “อาจารย์อู๋ ที่ดินแดนแห่งเซียนตระกูลของพวกเราไม่มีเพื่อนอะไรเลย”

อู๋เป่ย : “มีฉันอยู่ไม่ใช่เหรอ ฉันจะให้คนของพรรคฉู่ซานจิ้นจัดการให้”

เย่ชิงหวู่ถอนหายใจด้วยความโล่งอก : “ขอบคุณอาจารย์อู๋!”

และในเวลานี้ มีเงาหลายสิบคนพุ่งออกมาล้อมรอบ คนที่เป็นผู้นำเป็นผู้ฝึกฝนวัยกลางคนคนหนึ่ง เขาหัวเราะอย่างเย็นชาและพูด : “เย่ชิงหวู่ พวกเราเฝ้าอยู่ที่นี่มาหนึ่งวันแล้ว ในที่สุดแกก็ปรากฏตัว”

เย่ชิงหวู่พูดด้วยความโกรธ : “ที่แท้พวกแกรอฉันปรากฏตัวมาโดยตลอด!”

ชายวัยกลางคนพูดอย่างไม่แยแส : “ตัดหญ้าต้องกำจัดราก พวกเราไม่มีทางทิ้งให้แกมีชีวิตตามลำพังหรอก ตอนนี้ ครอบครัวของพวกแกทั้งหมดสามารถไปลงนรกพร้อมหน้ากันได้แล้ว”

ระหว่างที่พูด เขาโบกมือหนึ่งที คนหลายสิบคนบุกเข้ามาทันที คนเหล่านี้ อย่างน้อยๆมีตี้เซียนสิบคน คนที่พูดคนนั้นเป็นถึงผู้แข็งแกร่งกษัตริย์เที่ยงแท้

อู๋เป่ยขมวดคิ้ว คนพวกนี้มีจิตใจอาฆาตพยาบาทมาก ทันทีที่มาถึงก็จะฆ่าคน นอกจากนี้เห็นได้ชัดว่าไม่เห็นเขาอยู่ในสายตา เขาไม่พูดแม้แต่คำเดียว ต่อยหนึ่งหมัดไปทางกษัตริย์เที่ยงแท้คนที่พูดคนนั้น

ชายวัยกลางคนอึ้งไปเลย เขามองเห็นหมัดขนาดใหญ่บินมาจากพื้นดิน มาถึงภายในพริบตา ในฐานะที่เขาเป็นกษัตริย์เที่ยงแท้ สามารถทำได้แค่หลบได้เพียงไม่กี่นิ้วเท่านั้น

“ตุ้ม!” หมัดใหญ่เท่าหินโม่ โจมตีจนเขากลายเป็นหมอกเลือดทันที ระเบิดกลางอากาศ

คนอื่นๆที่ต้องการบุกเข้ามาล้วนแล้วอึ้งอยู่กับที่ แต่ละคนใบหน้าซีดขาว เต็มไปด้วยความหวาดกลัว แข็งแกร่งมาก!

“รีบหนี!”

ไม่รู้ว่าใครตะโกนหนึ่งที คนกลุ่มนี้แยกย้ายกันไปอย่างกะทันหัน ไม่กล้าลงมือกับอู๋เป่ยเลยด้วยซ้ำ

อู๋เป่ยกลัวว่าเวลายิ่งยาวนาน อุปสรรคยิ่งมีมาก ส่งคนเหล่านี้ไปดินแดนแห่งเซียนทันที ให้ยอดเขาอู๋เซียงช่วยจัดการด้วย หลังจากนั้น เขาและเย่ชิงหวู่กลับมาที่ดินแดนเทพโอสถอีกครั้ง

จุดประสงค์ในการเดินทางครั้งนี้ของอู๋เป่ย คือต้องการแวะไปดูพื้นที่ต้องห้าม เย่ชิงหวู่ค่อนข้างคุ้นเคยกับดินแดนเทพโอสถ ในไม่ช้า จากนั้นเธอก็พาอู๋เป่ยไปที่หุบเขาว่านชง หนึ่งในสามพื้นที่ต้องห้ามแห่งชีวิต

ทางเข้าหุบเขาว่านชง ปกคลุมไปด้วยหมอกพิษห้าสี มีความเงียบงันอยู่รอบตัว

เย่ชิงหวู่ : “อาจารย์อู๋ ที่นี่ก็คือหุบเขาว่านชง หุบเขาว่านชงมีความยาวห้าร้อยไมล์ กว้างสิบไมล์ มีแมลงมีพิษจำนวนนับไม่ถ้วนอยู่ในนั้น ต่อให้เป็นเซียนสวรรค์เข้าไปก็ยากที่จะมีชีวิตรอดออกมาได้ แต่เป็นเพราะว่าไม่มีคนเข้าไป ข้างในเลยมียาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณหลงเหลืออยู่จำนวนมาก”

อู๋เป่ยมองหลายที จึงหยิบเตาปรุงยาออกมา ทันใดนั้นทำการปรุงยาอายุวัฒนะหลีกเลี่ยงพิษหนึ่งเตา และผงไล่แมลงบางชนิด

ทำสิ่งเหล่านี้เสร็จ เขาสวยเสื้อเซียนสมบัติทั้งเก้า พูดกับเย่ชิงหวู่ : “เธอกลับไปรอฉันที่พรรคฉู่ซานจิ้น”

เย่ชิงหวู่พยักหน้า : “ได้”

หลังจากผ่านหมอกพิษ อู๋เป่ยก็ค้นพบว่า หมอกพิษเหล่านี้อยู่ห่างจากเสื้อเซียนประมาณหนึ่งเมตร ทำให้ไม่สามารถเข้าใกล้ได้ เขาพอใจอย่างมาก ผลของการต้านยาพิษของเสื้อเซียนตัวนี้ทรงพลังอย่างมาก

หลังจากผ่านหมอกพิษ เขาเห็นหุบเขาอันกว้างใหญ่แห่งหนึ่ง มีภูเขาสูงสองข้างทาง และพื้นที่ราบกว่าหนึ่งหมื่นตารางกิโลเมตรอยู่ระหว่างนั้น มีต้นไม้เขียวชอุ่มและดอกไม้ป่าที่บานสะพรั่ง

เดินไปสักพักหนึ่ง ตรงกันข้าม หมอกพิษหายไปแล้ว อากาศกลายเป็นบริสุทธิ์อย่างมาก กระทั่งมีกลิ่นหอมของหญ้าอีกด้วย

“หุบเขาว่านชง ทำไมถึงไม่มีแมลงเลยล่ะ” เขาบ่นพึมพำ

และในเวลานี้ มีเมฆสีดำก้อนหนึ่งบินเข้ามาหาเขา มองดูดีๆ คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นยุงหลายล้านตัว ยุงเหล่านี้ล้วนมีสีเทาและยาวมากกว่าสิบเซนติเมตร กระโจนเข้ามาหาเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย เห็นได้ชัดว่าพวกมันเห็นว่าเขาเป็นเหยื่อ ต้องการดูดเลือดของเขา

อย่างไรก็ตาม ยุ่งเหล่านี้เพิ่งเข้าใกล้ ก็ถูกเสื้อเซียนดีดออกไปเลย อู๋เป่ยรู้สึกว่าเสียงหึ่งของพวกมันน่ารำคาญอย่างมาก โบกมือหนึ่งที ควันก้อนหนึ่งกระจายออกไป มันเป็นผงไล่แมลงที่เขาทำขึ้นมา

ได้กลิ่นยานี้ ร่างกายของยุงทั้งหมดแข็งทื่อทันที ตกลงไปที่พื้นทีละตัว ทันทีที่พวกมันตกถึงพื้น รอบๆตัวก็มีแมลงจำนวนมากคลานออกมา เริ่มกินศพของยุง