บทที่ 1160 พรสวรรค์อันล้ำค่า ทำท่านผู้นำตกใจ

ชายมีหนวดเครานั่งอยู่ที่นั่น และมีโต๊ะอยู่ข้างหน้าเขา เขาไม่ได้เงยหน้าขึ้น เมื่อมีคนผ่านไปผ่านมาก็จะถาม

เมื่อถึงคราวของอู๋เป่ยเดินผ่าน เขาถามว่า "อายุ"

อู๋เป่ยตอบว่า : "ยี่สิบสาม"

"อาณาจักร"

"หยางจิงบริสุทธิ์"

"คุณเคยเข้าร่วมโรงเรียนอื่นมาก่อนไหม?"

"ไม่เคยหรอ เรียนด้วยตัวเอง"

ชายมีเคราอดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้น อายุยี่สิบสามปีเป็นหยางอมตะบริสุทธิ์ สันนิษฐานว่าคุณสมบัติต้องดีมาก!

หลังจากมองไปที่อู๋เป่ยสองสามครั้ง ชายมีเคราก็ถามว่า "ทําไมคุณถึงเข้าร่วมสำนักดาบเทียนตี้"

อู๋เป่ยยิ้มและพูดว่า "ผมได้ยินมาว่าสำนักดาบเทียนตี้ เป็นนิกายชั้นหนึ่งที่มีอํานาจอันยิ่งใหญ่ ผมฝึกฝนด้วยตัวเองเมื่อตอนที่ผมยังเป็นเด็ก ไม่มีใครแนะแนวทางให้ผม ถ้าผมอยากเป็นคนเข้มแข็ง ผมจำเป็นต้องเข้าร่วมนิกายสำนักดาบเทียนตี้

ชายมีเคราพอใจกับคําตอบของเขามาก และพูดว่า "คุณสมบัติของคุณน่าจะดีมาก ถ้าคุณไปที่นั่น พวกเขาจะถามและทดสอบคุณโดยละเอียด หากไม่มีปัญหาอะไร คุณก็สามารถเป็นศิษย์ใหม่ของสำนักดาบเทียนตี้ของเราได้

อู๋เป่ยพูดว่า "ขอบคุณมาก"

เขามาถึงสถานที่ที่มีคนยืนอยู่เจ็ดคน บางส่วนมีวิชาอาคมอยู่ในอาณาจักรหยวนเสิ่น บางส่วนอยู่ในอาณาจักรหยางบริสุทธิ์ และที่สูงที่สุดคือเป็นอมตะแล้ว

อาณาจักรแห่งโลกอมตะแบ่งออกเป็นสี่ระยะ ระยะแรกคือช่วงการเปลี่ยนแปลงทางวิญญาณประกอบด้วยห้าอาณาจักร ได้แก่ หยวนเซิน ชุนหยาง เสิ่นเหริน อวตาร และหลิงหยู โดยทั่วไปแล้ว ใช้การเปลี่ยนแปลงจากสวรรค์เป็นเกณฑ์ หลายคนหยุดชงักและไม่สามารถฝ่าฟันไปได้ตลอดชีวิต

ดวงตาของพระนั้นเย็นชา และเขามองไปที่อู๋เป่ยและคนอื่นๆ อย่างดูถูกเหยียดหยาม จากคนแปดคน เขามีวิชาอาคมสูงสุด ไม่แปลกใจที่เขาจะดูถูกคนอื่น มีการเปลี่ยนแปลงสิบอย่างในโลกของเทพเจ้า กล่าวคือ หลังจากการเปลี่ยนแปลงจากสวรรค์ พระสงฆ์ประมาณหกสิบเปอร์เซ็น มีความเสี่ยงจะกลายเป็นคนเอาแต่ใจหรือไม่ก็บ้า

ในฐานะพระที่ข้ามธรณีประตูของ "การเปลี่ยนแปลงของพระเจ้า" เขามีความมั่นใจที่จะภาคภูมิใจในตัวเอง

"พี่ชายคนนี้ชื่ออะไร" พระภิกษุสงฆ์รูปร่างเตี้ย มีใบหน้าขาวทักทายอู๋เป่ย

อู๋ยิ้มและพูดว่า "ฉันชื่อจางเสียวเป่ย"

พระที่มีรูปร่างอ้วนดูเป็นมิตรและยิ้ม "เป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ นามสกุลของน้องชายผมก็จาง จางจงโหลว"

พระที่เปลี่ยนพระเจ้านั้นสูงและผอม เขาเป็นคนหัวสูง เมื่อเห็นอู๋เป่ยและจางจงโหลว เขาก็ตะคอกทักทายและพูดว่า "อ่อนต่อโลก!"

อู๋เป่ยถามว่า "คุณกําลังพูดถึงผมเหรอ"

พระภิกษุจ้องมาที่เขาอย่างเย็นชา: "ใช่ ผมกําลังพูดถึงคุณ"

อู๋เป่ยยิ้มและพูดว่า "ไม่เป็นไร คุณสามารถพูดได้ถ้าคุณต้องการ"

พระเจ้าเยาะเย้ยและบิดหน้าอย่างเย่อหยิ่ง

เขาถามจางจงโหลว "พี่จางจงโหลว ผมได้ยินมาว่าไม่นานจะมีการทดสอบใช่ไหม"

จางจงโหลวยิ้มและพูดว่า "ใช่ ขั้นตอนแรกคือทดสอบใจให้แน่ว่าเราไม่ได้โกหก เพราะท้ายที่สุดแล้ว การเปิดรับสมัครคนนั้นง่ายต่อการแอบอ้างเข้ามา ดังนั้นขั้นตอนนี้จึงมีความสําคัญมาก ขั้นตอนที่สองคือการทดสอบอย่างเป็นทางการ ขั้นแรกให้ทดสอบจิตวิญญาณ จากนั้นทดสอบร่างกาย และสุดท้ายทดสอบความแข็งแกร่ง เซียนตี้อย่างเราโดยทั่วไปไม่ใช่ปัญหาใหญ่ และอย่างน้อยพวกเขาก็สามารถเป็นศิษย์ภายนอกได้

อู๋เป่ยถามว่า "ทดสอบใจคืออะไร"

จางจงโหลว: "ผมได้ยินมาว่าคุณต้องดื่มยาแล้วถูกสะกดจิตอย่างล้ำลึก ด้วยวิธีนี้ ไม่ว่าคุณจะมีความลับอะไร คุณจะพูดออกมาหมด

อู๋เป่ยแอบระแวดระวัง คิดว่าจะผ่านเรื่องนี้ไปได้อย่างไร

ไม่นานนัก ชายวัยกลางคนก็มา เขาเหลือบมองทุกคนแล้วพูดว่า "มากับผม"

อู๋เป่ยเดินตามคนวัยกลางคนไปที่สนามซึ่งมีสาวกของสำนักดาบเทียนตี้ ทุกคนมีโต๊ะที่มีชามยาแปดใบอยู่บนโต๊ะ

ชายวัยกลางคนพูดว่า "คุณดื่มยาก่อน"

อู๋เป่ยเหลือบมองและรู้ว่ายาทํามาจากอะไร เขาจึงแอบหยิบสมุนไพรบางชนิดออกมาใส่ไว้ในฝ่ามือของเขา ด้วยความพยายามเพียงเล็กน้อย พลังยาของสมุนไพรก็แทรกซึมเข้าไปในเลือดของเขา ยาเหล่านี้สามารถต่อต้านผลการสะกดจิตของซุป

ยาได้

ทั้งแปดคนออกมาข้างหน้า และแต่ละคนก็ดื่มยาคนละหนึ่งชาม