บทที่ 1178 พื้นที่เปิดออก ถิ่นทุรกันดารล้านภูเขา

หลังปักหลักให้กับตระกูลถังแล้ว อู๋เป่ยก็ไปยังชายแดนใต้ เพื่อดูสถานการณ์ของเถาหรูเสวี่ย

ในเวลานั้น หนานเจียงเต็มไปด้วยพลังทางจิตวิญญาณ เมื่ออู๋เป่ยปรากฏตัวในชายแดนใต้ เขามองดูจากมุมสูง ก็ต้องชะงักกับภาพที่อยู่ตรงหน้าเขาทันที

เพียงมองไปทางหลายจังหวัดในซีหนาน ก็พบกับภูเขานับล้านปรากฎขึ้นไม่มีที่สิ้นสุด！

เขาพยายามติดต่อเถาหรูเสวี่ยหลายครั้งแต่ก็ล้มเหลว! หลังจากสังเกตดูเขาพบว่ามีพื้นที่ทับซ้อนระหว่างที่ที่ตระกูลเถาอาศัยอยู่กับตรงที่ที่เขายืนอยู่ กล่าวคือปัจจุบันเถาหรูเสวี่ยน่าจะอยู่ในส่วนลึกในภูเขาล้านลูกนี้และอาจจะเผชิญกับอันตราย!

เขาค่อยๆหลับตาลงเล็กน้อยและเชื่อมต่อกับแมลงชีวิตซึ่งไม่รู้ว่าอยู่ห่างออกมากน้อยแค่ไหน แมลงชีวิตนี้ถูกเขาสั่งสอน ระหว่างหนึ่งคนหนึ่งแมลง มีความเชื่อมโยงลึกลับ ไม่ว่าพวกเขาจะอยู่ห่างกันแค่ไหนพวกเขาก็ยังสัมผัสกันได้

ในขณะนั้นเถาหรูเสวี่ยกำลังนั่งอยู่บนเตียงหิน กลุ่มผู้หญิงในชุดโบราณกำลังแต่งตัวให้เธอและแต่งแต้มสีสันบนใบหน้าเธอ

เถาหรูเสวี่ยงุนงงแต่ไม่ได้ขัดขืน แต่เธอก็สงสัยในใจว่าอู๋เป่ยจะมาช่วยเธอไหมนะ?

เมื่อคืนฉันและพ่อกำลังรวมตัวกับคนชนเผ่าในหมู่บ้าน ทันใดนั้นท้องฟ้าก็ถล่มลงมา แผ่นดินสั่นสะเทือน ท้องฟ้าเปลี่ยนแปลง ความวุ่นวายดำเนินไปเป็นเวลาหลายชั่วโมง เมื่อทุกอย่างสงบลง เธอก็พบว่าคนชนเผ่าของเธอได้เข้าไปสู่โลกที่แปลกประหลาดเสียแล้ว!

โลกนั้นล้อมรอบไปด้วยป่าภูเขาดึกดำบรรพ์ที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานหลายร้อยล้านปี ภูเขามีอยู่ทุกหนแห่งอย่างไม่มีที่สิ้นสุด อินเตอร์เน็ตขาดหาย สัญญาณมือถือไม่มี ดูเหมือนว่ากลับคืนสู่สังคมยุคดึดำบรรพ์

เพียงไม่นานหลังจากนั้น ชนเผ่าที่อยู่ใกล้ๆก็ค้นพบพวกเขา พวกเขาป่าเถื่อนอย่างมาก เมื่อมาถึงก็ฆ่าผู้ชายทั้งหมดและยังฆ่าหญิงชราอีกด้วย!

ท้ายที่สุด มีเพียงหญิงสาวอายุต่ำกว่าสามสิบห้าปีเท่านั้นที่รอดชีวิตและแก็เป็นหนึ่งในนั้น

เป็นเพราะเธอมีรูปร่างที่สวยงาม จึงถูกหัวหน้าเผ่าสังเกตเห็นเธอ แต่ด้วยอุปสรรคทางภาษาระหว่างสองฝ่ายเถาหรูเสวี่ยจึงทำได้เพียงคาดเดาคร่าวๆ ว่าอีกฝ่ายต้องการจะทำอะไร

ดังนั้นเธอจึงไม่กลาขัดขืน สิ่งเดียวที่เธอทำได้คือหวังว่าปาฏิหาริย์จะเกิดขึ้น และอู๋เป่ยจะมาช่วยเธอ แต่เธอไม่รู้ว่าที่นี่ห่างจากเขาแค่ไหน เขาจะมาถึงที่นี่ได้ไหม? แม้ว่าเขาจะมาได้ แต่การเดินทางครั้งนี้เต็มไปด้วยอันตราย เขาจะต้องเผชิญกับอันตรายไหม?

ในขณะนั้น เธอก็รู้สึกถึงแมลงชีวิตที่กำลังค่อยๆเคลื่อนไหว มันส่งข้อความถึงเธอ ：เจ้านายกำลังจะมา

เจ้านายของแมลงชีวิตแน่นอนว่าเป็นอู๋เป่ย เถาหรูเสวี่ยดีใจอย่างมาก เธอแอบภามแมลงชีวิต "แมลงน้อย ช่วยส่งคำพูดของฉันให้อู๋เป่ยได้ไหม?"

แมลงชีวิตแสดงออกว่าได้ เถาหรูเสวี่ยพูดว่า "เจ้าต้องบอกให้อู๋เป่ยระวัง ทางสายนี้เต็มไปด้วยภูเขาและแม่น้ำที่แห้งแล้ง มีแมลงพิษและสัตว์ร้ายรบกวนอยู่ บอกเขาด้วยว่าชนเผ่าเหล่านั้นน่ากลัวมาก ฆ่าคนได้ภายในพริบตา อย่าไปยั่วยุพวกเขาเด็ดขาด"

แมลงชีวิตส่งขอควาวมถึงอู๋เป่ย อู๋เป่ยก็พอรู้สิ่งที่เถาหรูเสวี่ยจะสื่อ ดังนั้นจึงเพิ่มความเร็วในการบิน

แสงดาบพุ่งผ่านภูเขานับล้าน รัศมีสังการที่น่าสะพรึงกลัวทำให้สัตว์ร้ายและแมลงพิษในภูเขากลัว พวกมันกลั้นลมหายใจ ด้วยกลัวว่าแสงดาบนี้จะตกลงมาฆ่าพวกมัน

ถึงอย่างไร ยังมีสัตว์ดุร้ายที่ทรงพลังอีกด้วย ตัวอย่างเช่นอินทรีทองคำหัวแดง ที่มีปีกยาวร้อยเมตร ราวกับเมฆดำผืนหนึ่ง มันไม่เกรงกลัวแสงดาบ บินตรงเข้ามาหา

อู๋เป่ยล้วนไม่สนใจ โบกมือแล้วหมัดเล็กๆที่เหมือนเขาลูกเล็กโจมตีอินทรีทองคำโดยตรง ทำให้ขนของมันปลิวว่อนและร่วงลงสู่พื้นโลก

หลังจากบินไปเป็นระยะทางที่ไม่รู้จัก ความรู้สึกของเขาเกี่ยวกับแมลงชีวิตก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ เมื่อระห่างระหว่างทั้งสองฝ่ายน้อยกว่าหนึ่งพันไมล์ เขาก็หยุดกะทันหัน จับแสงดาบไว้แล้วลอยขึ้นไปหยุดอยู่ในอากาศ

ปรากฏว่าด้านหน้าเขาไม่กี่พันเมตร มีลิงดุร้ายตัวหนึ่งสูงหลายร้อยเมตรกำลังต่อสู้กับสิงโตสองหัว สิงโตสองหัวมีความยาวหลายร้อยเมตร โดยมีหัวหนึ่งพ่นไฟออกมา และอีกหัวก็พ้นลมเย็นออกมา

สิงโตสองหัวและลิงดุร้ายมีพลังพอๆกัน หากต่อสู้ต่อไปทั้งสองฝ่ายก็จะพ่ายแพ้กันไปในที่สุด นอกจากนี้อู๋เป่ยยังค้นพบว่ามีรัศมีอันทรงพลังมากมายซุ่มซ่อนอยู่ห่างออกไปหลายร้อยไมล์ เมื่อสิงโตหรือลิงได้รับบาดเจ็บ พวกมันก็จะออกมาฆ่ามันอีก

เขาไม่ต้องการเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของคนอื่น เขาจึงเพียงมองดูและเดินไปรอบๆ ขณะที่เขากำลังจะจากไป ลิงดุร้ายและสิงโตสองหัวกหยุดชะงัก แล้วหันมองมาทางอู๋เป่ย

อู๋เป่ยขมวดคิ้ว คิดในใจว่า ถูกพวกมันเจอเข้าแล้ว!

ลิงตัวนั้นมีแรงกระโดดที่รุนแรง เพียงกระโดดก็มาอยู่ต่อหน้าอู๋เป่ย ดวงตาของมันเป็นสีม่วงและพ่นแสงศักดิ์สิทธิ์สองดวงออกมา มุ่งหน้าตรงไปยังจุดหนิวโต๋ว ลิงตัวนี้มีขนสีทองและมีพลังมหาศาล

มันเหลือบมองที่อู๋เป่ย แล้วจู่ๆมันก็คุกเข่าลงกับพื้นแล้วพูดว่า "พบท่านจักรพรรดิมนุษย์!"

อู๋เป่ยตกตะลึงแล้วถามว่า "คุณสามารถพูดภาษาเซียนได้?"