บทที่ 1230 ค่าชดเชยทางจิตใจ

สถานที่ที่เทียนจิงอยู่ในปัจจุบันเป็นพื้นที่ขนาดใหญ่ ขอบเขตโดยประมาณของมัน ขอบเขตทั่วไปครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของอดีตเมืองเค และเมืองฉือเฉิง นอกจากนี้ยังรวมถึงมณฑลเจียงจั่วส่วนใหญ่ รวมถึงอวิ๋นจิงด้วย และบางส่วนของอีกสองมณฑล

ที่แห่งนี้ ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่หลักของเจียงหนานในอดีต ครอบคลุมพื้นที่ประมาณสองแสนตารางกิโลเมตร และมีประชากรหนึ่งร้อยกว่าล้านคน

ทุกสิ่งรอบตัวเจียงหนานกลายเป็นโลกที่แปลกประหลาด สิ่งที่น่าสนใจคือแม่น้ำบางสายก่อนหน้านี้ได้เปลี่ยนแหล่งน้ำและขยายออกไปไกลออกไป ยิ่งไกลออกไปแม่น้ำก็ยิ่งกว้างขึ้น ห่างออกไปหลายพันไมล์ก็กลายเป็นแม่น้ำใหญ่กว้างหลายร้อยไมล์

ร่อนลงที่อวิ๋นจิง พบว่าการดำเนินการของที่นี่ค่อนข้างปกติ ทั้งไฟฟ้า น้ำประปา ฯลฯ ก็จ่ายตามปกติทั้งหมด เพียงแต่ว่าสินค้าทั้งหมดในซุปเปอร์มาร์เก็ตขายหมดแล้ว และถนนก็รกร้างมาก แทบจะมองไม่เห็นผู้คน แม้แต่รถก็น้อยอย่างมาก

เขามุ่งหน้าไปยังที่พักของเขาในอวิ๋นจิงโดยตรง ร่อนลงที่วิลล่าไป๋หลงหวานซอยหนึ่ง จากบนฟ้า เขาสามารถมองเห็นบริเวณโดยรอบบ้านของตัวเอง ถูกปกคลุมไปด้วยพลังวิญญาณทั้งหมด ดูเหมือนว่าไม่ใช่พลังปราณมังกรม่วงอีกต่อไป

ทันทีที่ลงมาถึง เขาก็พบว่ามีคนอยู่ในบ้านของตัวเอง นอกจากนี้ไม่ได้มีแค่คนเดียว!

ได้ยินการเคลื่อนไหว ผู้ฝึกฝนสองคนที่สวมชุดจีวรพุ่งออกมา พวกเขามองดูอู๋เป่ยหนึ่งที สัมผัสได้ว่าเขาก็เป็นผู้ฝึกฝนเหมือนกัน หนึ่งในนั้นพูดอย่างเย็นชา : “เพื่อน หมายความว่าไงที่คุณบุกเข้ามาในบ้านของพวกเรา”

อู๋เป่ยมองเขา พูดอย่างไม่แยแส : “เพื่อน คุณเข้าใจผิดแล้วมั้ง ที่ที่พวกคุณอยู่ เป็นบ้านของผม”

สองคนนี้อึ้งไปเลย หลังจากันหัวเราะอย่างเย็นชา : “บ้านหลังนี้พวกเราสนใจแล้ว แน่นอนตอนนี้มันเป็นของพวกเรา คุณออกไปเดี๋ยวนี้เลย ไม่อย่างนั้นอย่าโทษพวกเราไม่เกรงใจ”

อู๋เป่ย : “ผมเป็นคนที่มีเหตุผลคนหนึ่ง”

ระหว่างที่พูด เขาหยิบโฉนดอสังหาริมทรัพย์ออกมา พูด : “พวกคุณไปตอนนี้ ผมจะไม่เอาเรื่อง”

“เกิดอะไรขึ้น”

ผู้หญิงอายุยี่สิบปีคนหนึ่งออกมา ใบหน้าสวยอย่างมาก แต่ในเวลานี้หมดความอดทนอย่างมาก

ผู้ฝึกฝนชายรีบโค้งคำนับและพูด : “ฝ่าบาท มีผู้ฝึกฝนป่าคนหนึ่งบุกเข้ามา บอกว่านี่เป็นบ้านของเขา”

ผู้หญิงมองอู๋เป่ยอย่างหมดความอดทนหนึ่งที พูด : “เป็นแค่ผู้ฝึกฝนตัวเล็กๆ ฆ่าทิ้งก็พอแล้ว!”

“รับทราบ!”

ผู้ฝึกฝนสองคนลงมือทันที พวกเขาคนหนึ่งเป็นตี้เซียนขั้นถ้ำสวรรค์ คนหนึ่งเป็นตี้เซียนขั้นซ่อนเทพ พลังต่างแข็งแกร่งอย่างมาก ทันทีที่ลงมือ พลังน่าสะพรึงกลัวอย่างมาก

“ตุ้ม!”

อู๋เป่ยใช้สนามพลังจิตวิญญาณ อยู่ในสนามพลังจิตวิญญาณของเขา การโจมตีทั้งหมดของคนอื่นล้วนแล้วถูกเขาควบคุม รวมกระทั่งคาถาของพลังเวทย์ ในเวลาเดียวกัน เขายังใช้เคล็ดลับศิลปะการต่อสู้ในสนามพลังจิตวิญญาณด้วย

ทันใดนั้น การลงมือของสองคนนี้ คิดไม่ถึงเลยว่าจะโจมตีใส่กันและกัน คนหนึ่งถูกต่อยไปหนึ่งหมัด อีกคนหนึ่งถูกต่อยหนึ่งหมัดเช่นกัน พวกเขาส่งเสียงกรีดร้องออกมาพร้อมกัน ล้มลงบนพื้น

ผู้หญิงตะโกนด้วยความตะลึง พูดอย่างดุร้าย : “บังอาจ แกรู้จักตัวตนของเจ้าหญิงอย่างฉันไหม”

อู๋เป่ยมองเธอแล้วพูด : “ฉันเพียงแค่รู้ว่า ถ้าหากแกทำตัวหยิ่งผยองอีก ฉันก็จะฆ่าแก”

สิ้นสุดเสียง ร่างกายของผู้หญิงคนนี้ถูกระงับ พลังในร่างกายปะทะกันซ้ายและขวา เธอรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะระเบิดแล้ว

เธอตกใจอย่างมาก ตะโกนออกมา : “หยุดเดี๋ยวนี้! ฉันเป็นเจ้าหญิงของประเทศเทียนเหมิง พ่อของฉันเป็นเซียนผู้เที่ยงแท้!”

อู๋เป่ยหัวเราะอย่างเย็นชา : “เป็นเซียนผู้เที่ยงแท้แล้วมีอะไรน่าอวด อาจารย์ของฉันมีเซียนผู้เที่ยงแท้อย่างน้อยห้าท่าน”

ผู้หญิงอึ้งไปเลย ในเวลานี้ค่อยตระหนักได้ว่า เกรงว่าคนที่อยู่ตรงหน้าก็มีประวัติความเป็นมาเช่นกัน เธอรีบผ่อนน้ำเสียงลงทันที พูด : “ทุกคนไม่มีใครมีความเกลียดชังอย่างลึกซึ้ง คิดว่าคุณคงไม่ฆ่าฉันใช่ไหม”

อู๋เป่ย : “อย่างนั้นก็ต้องดูว่าแกประพฤติตัวยังไง ถ้าหากฉันไม่พอใจ ฆ่าแกแล้วจะทำไม ปัจจุบันโลกวุ่นวายขนาดนี้ การตายของคนก็เหมือนกับการตายของแมลง”

ผู้หญิงไม่กล้านิสัยเสียอีกต่อไป เธอถอนหายใจ : “ได้ ฉันจะขอโทษแล้วกัน ขอโทษ!”

อู๋เป่ย : “ถ้าการขอโทษมีประโยชน์ บนโลกใบนี้ยังจะมีการต่อสู้กันอีกเหรอ”

ผู้หญิงตะลึง : “งั้นคุณต้องการอะไร”