ตอนที่ 1236
บทที่ 1238 ผมเลือกสามคน
October 21, 2026
ผู้รับผิดชอบแสดงสีหน้าของการทำอะไรไม่ถูกออกมา พูด : “เรื่องนี้......คุณชายหวง คนผู้นี้เป็นศิษย์ชั้นยอดคุณชายจางของสำนักดาบเทียนตี้”
หวงหยวนเซิงฮึหนึ่งที : “สำนักดาบเทียนตี้แล้วยังไง สามารถเปลี่ยนที่นั่งกับปรมาจารย์ปรุงยากับฉันได้ เป็นเกียรติของเขา!”
เขาไม่สนใจการตักเตือนของผู้ดูแล มาอยู่ต่อหน้าอู๋เป่ยโดยตรง พูด : “เพื่อน เปลี่ยนที่นั่งได้ไหม”
อู๋เป่ยเหลือบมองเขาหนึ่งที พูด : “ไม่เปลี่ยน”
หวงหยวนเซิงยิ้มอย่างเย็นชา : “เพื่อน ไม่ไว้หน้าผมบ้างเลยเหรอ”
อู๋เป่ยเอาตราปรมาจารย์ปรุงยาสี่ดาวสีม่วงของเขามาวางไว้บนโต๊ะโดยตรง หวงหยวนเซิ่งผู้หยิ่งผยองมองเห็นตราสัญลักษณ์ ร่างกายสั่นสะท้านทันที สีหน้าเปลี่ยนอย่างมาก เขารีบโค้งคำนับ พูดอย่างเคารพ : “ปรมาจารย์อย่าเพิ่งโกรธ! ผู้น้อยไม่รู้ตัวตนของท่าน โปรดให้อภัยด้วย!”
อู๋เป่ยเก็บตรา ถาม : “คุณไปทดสอบปรมาจารย์ปรุงยาระดับสูงจากไหน”
หวงหยวนเซิงรีบพูด : “ตอบกลับปรมาจารย์ ที่อาคารสมาคมนักเล่นแร่แปรธาตุ”
อู๋เป่ยให้เขานั่งอยู่ด้านข้าง หวงหยวนเซิงผู้นี้ตั้งใจจะประจบประแจง ดังนั้นเขาจึงเอียงร่างกายและพูดคุยกับอู๋เป่ย พูดด้วยรอยยิ้ม : “คุณชายจาง ตำแหน่งที่ท่านอยู่ในสำนักดาบเทียนตี้สูงอย่างมากเลยใช่ไหม ท้ายที่สุดแล้วตำแหน่งของปรมาจารย์ปรุงยาสี่ดาวสีม่วง ดูเหมือนว่าไม่ได้ด้วยกว่าปรมาจารย์ปรุงยาห้าดาวเลย มีเพียงมหาอำนาจเท่านั้นที่สามารถยกระดับปรมาจารย์ระดับห้าดาวได้”
อู๋เป่ย : “ถือว่าดีอยู่ คุณมาจากสำนักตันหวังเหรอ”
หวงหยวนเซิง : “ใช่แล้ว น้องชายเป็นศิษย์ชั้นยอดของสำนักตันหวัง ระดับการปรุงยาสามารถจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในสามอันดับแรกของเหล่าสาวก”
อู๋เป่ยไม่มีความรู้สำหรับสำนักตันหวัง ถาม : “ในสำนักของพวกคุณ ใครมีทักษะการปรุงยาที่สูงที่สุดเหรอ”
หวงหยวนเซิง : “คนที่มีทักษะการปรุงยาที่สูงที่สุด เป็นเจ้าสำนักฉู่อวี่ของพวกเรา ปรมาจารย์ปรุงยาสามดาว”
พูดถึงตรงนี้ หวงหยวนเซิงพูด : “ปรมาจารย์ ผมได้ยินมาว่าสำนักตันติงถือกำเนิดปรมาจารย์ปรุงยาสองดาวซึ่งมีอายุเพียงสิบเจ็ดปีเท่านั้น แน่นอน เขาเทียบกับปรมาจารย์อย่างท่านไม่ได้ เพียงแต่กลายเป็นปรมาจารย์สองดาวตั้งแต่อายุยังน้อย ก็เก่งมากแล้วเหมือนกัน”
สำนักตันติงเหรอ สำนักตันติงที่เคยยืนเคียงข้างกันกับพรรคฉู่ซานจิ้นในดินแดนแห่งเซียน แต่กลับมีชีวิตที่ดีอย่างมาก ท้ายที่สุดแล้ว ไม่มีกองกำลังใดต้องการรุกรานปรมาจารย์ปรุงยา
กำลังพูดคุยกัน ชายคนหนึ่งเดินเชิดหน้าเข้ามา เขากวาดมองหนึ่งที ก็นั่งอยู่ตำแหน่งที่ไม่ไกลจากอู๋เป่ย
หวงหยวนเซิงบอกว่าคนผู้นี้ก็คืออัจฉริยะปรมาจารย์ปรุงยาของสำนักตันติง
อู๋เป่ยเหลือบมองหนึ่งที พบว่าพลังยุทธ์ของเด็กคนนี้อยู่ระดับหยินหยางแล้ว วิญญาณแรกเกิดเป็นผู้ใหญ่อย่างมาก เปื้อนไปด้วยความมืด จากตรงนี้สามารถมองเห็นได้ว่า เขาน่าจะเป็นคนที่ยึดศพมาและสร้างมันขึ้นมาใหม่ ชาติที่แล้วของเขา น่าจะเป็นปรมาจารย์ปรุงยาท่านหนึ่ง ดังนั้นจึงกลายเป็นปรมาจารย์ปรุงยาสองดาวตั้งแต่อายุสิบเจ็ดปี
สายตาของชายหนุ่มเหลือบมองมาทางหวงหยวนเซิงหนึ่งที เผยให้เห็นถึงการดูถูกเล็กน้อย
สีหน้าของหวงหยวนเซิงดูแย่อย่างมาก เขาพูดเสียงสูง : “คนบางคนคิดว่าตัวเองกลายเป็นปรมาจารย์ปรุงยาสองดาวก็เก่งมากแล้ว ฮ่าฮ่า แต่กลับไม่รู้เลยว่า เหนือคนยังมีคน เหนือฟ้ายังมีฟ้า”
ชายหนุ่มเลิกคิ้ว : “อ้อ คุณชายหวงหมายความว่า คนที่นั่งอยู่ที่นี่มีปรมาจารย์ปรุงยาสามดาวเหรอ”
ปรมาจารย์ปรุงยาสามดาว โดยทั่วไปแล้วมักจะนั่งอยู่ในประตูหลักเพื่อรับเครื่องบูชา สถานการณ์ปกติแล้วไม่มีทางปรากฏตัวในที่แบบนี้
หวงหยวนเซิงชี้ไปทางอู๋เป่ย : “คนผู้นี้เป็นศิษย์ชั้นยอดของสำนักดาบเทียนตี้ จางเสี่ยวเป่ย พี่จาง คนอื่นเขาเป็นถึงปรมาจารย์ปรุงยาสี่ดาวสีม่วง!”
ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา ทุกคนตกใจอย่างมาก ปรมาจารย์ปรุงยาสี่ดาวสีม่วง!
สายตาของทุกคน ต่างจ้องมาทางอู๋เป่ย แม้แต่ผู้รับผิดชอบคนนั้นก็ตกใจเช่นกัน เขาเพียงแค่รู้ว่าอู๋เป่ยเป็นศิษย์ชั้นยอดของสำนักดาบเทียนตี้ แต่กลับไม่รู้ตัวตนของปรมาจารย์ปรุงยาสี่ดาวสีม่วงของเขา
ผู้รับผิดชอบรีบออกจากสถานที่ทันที รายงานข้อมูลสำคัญนี้แก่เบื้องบน!
ชายหนุ่มตกใจที่สุด ชาติที่แล้วเขาก็คือปรมาจารย์ปรุงยา รู้ว่าการดำรงอยู่ของปรมาจารย์ปรุงยาสี่ดาวสีม่วงหมายความว่ายังไง เกือบจะเรียกได้ว่าเป็นปรมาจารย์ปรุงยาห้าดาวแล้ว
“มีหลักฐานไหม” เห็นได้ชัดว่าเขาไม่อยากจะเชื่อ อดไม่ได้ที่จะถาม
วันนี้อู๋เป่ยต้องการมาสู่ขออวิ๋นซีไป แน่นอนก็ต้องทำตัวสูงส่งเล็กน้อย เขาหยิบตราสัญลักษณ์ปรมาจารย์ปรุงยาสี่ดาวสีม่วงออกมาอีกครั้ง
ชายหนุ่มหมดคำพูดทันที ตราสัญลักษณ์แบบนี้ไม่สามารถหลอกเลียนแบบได้ เพราะไม่มีใครกล้าที่จะปลอมตัวเป็นปรมาจารย์ปรุงยาสี่ดาว
ตำแหน่งของปรมาจารย์ปรุงยาห้าดาว เกือบจะอยู่ในระดับเดียวกับต้าหลัวจินเซียน แน่นอนตำแหน่งปรมาจารย์ปรุงยาสี่ดาวสีม่วงก็ไม่ต่ำเช่นกัน ใครกล้าปลอมตัว
ชายหนุ่มโค้งคำนับด้วยความเร่งรีบ : “เข้าพบปรมาจารย์!”
อู๋เป่ยพูด : “คุยกันได้”