บทที่ 1280 เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว

อู๋เป่ย : "เราอยู่ที่นี่ได้ไม่นาน ไปกันเถอะ"

ทั้งสองคนรีบออกจากพื้นที่นี้อย่างรวดเร็ว พวกเขาทางไปยังต้อนเหนืออย่างต่อเนื่อง และไม่นานก็ออกจากป่ามรณะ และปรากฏตัวอยู่บนพื้นที่ราบกว้างใหญ่ทางตอนเหนือ

ทางตอนเหนือนี้ อู๋เป่ยได้เห็นพื้นที่อยู่อาศัยจำนวนมาก และดูเจริญรุ่งเรืองเป็นอย่างยิ่ง

ติงเชียนชิวถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก และกล่าวว่า : "คุณชาย คุณไปอยู่ที่แคว้นฉันสักสองสามวันจะดีกว่าไหม?"

อู๋เป่ยตกตะลึง : "ไม่จำเป็นหรอก ฉันยังมีธุระที่จะต้องทำ"

พูดจบ เขาก็ทิ้งยันต์ข่าวสารเอาไว้ และกล่าวว่า : "ต่อไปถ้าป่ามรณะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น คุณก็ใช้ยันต์ข่าวสารติดต่อมาที่ฉัน"

ในความคิดของเขา ไม่ช้าก็เร็ว คนทั้งสองด้านนี้ของป่าจะรวมกับเป็นหนึ่งเดียว หากมีคนทางตอนเหนือคอยแลกเปลี่ยนข่าวสารข้อมูลก็คงจะไม่เลวเลย

ติงเชียนชิวกล่าว : "ตกลง ถ้ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้น ฉันจะแจ้งให้คุณชายทราบอย่างแน่นอน!"

พูดคุยกันสองสามประโยค อู๋เป่ยก็ขี่แสงล่องหนลอยออกไปจากป่ามรณะ และไม่นานก็กลับมายังหุบเขาแคว้นหลงกั๋วทางด้านนี้

หลังจากนั้น เขาก็พาลูกน้องเก่าจากเทียนหลง รวมถึงเย่เสวียนและคนอื่นๆ กลับไปยังเกาะซิ่งหลงด้วยกัน

เมื่อมาถึงเกาะซิ่งหลง อู๋เป่ยก็ได้ให้คนจัดหาสถานที่ที่เหมาะสมให้ลูกน้องเก่าเทียนหลง ครอบครัวของลูกน้องเก่าเทียนหลง ได้ตั้งถิ่นฐานอยู่บนเกาะมาก่อนแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงมาที่นี่ด้วยความเต็มใจ

เมื่อมาถึงสวนด้านหลัง อู๋เป่ยได้ปล่อยเหลียวออกมา และเอ่ยถามว่า : "เหลียว คนหนึ่งคนมีอสูรพิทักษ์อยู่ในครอบครองได้กี่ตัว?"

เหลียวกล่าวว่า : "มันขึ้นอยู่กับศักยภาพของคน ถ้าศักยภาพแข็งแกร่ง และดวงชะตาแข็งแกร่ง ก็สามารถมีอสูรพิทักษ์ไว้ในครอบครองได้มาก บางคนมีอสูรพิทักษ์มากถึงสิบกว่าตัว แต่บางคนแม้แต่อสูรพิทักษ์เพียงตัวเดียวก็ไม่สามารถฝึกสอนได้"

หลังจากพูดคุยกับเหลียวสักพักหนึ่ง อู๋เป่ยก็เริ่มฝึกคัมภีร์เสริมกระดูกอีกครั้ง คัมภีร์เสริมกระดูกมีห้าขั้น เขาได้ฝึกฝนขั้นที่หนึ่ง โดยการเปลี่ยนเซลล์กระดูก และเสริมสร้างการทำงานของเม็ดเลือด

คัมภีร์เสริมกระดูกขั้นที่สองนั้นค่อนข้างยาก บนโครงกระดูก ต้องทำให้เกิดลายกระดูก ลายกระดูก คล้ายคลึงกันกับยันต์แต่กำเนิด ซึ่งเก็บซ่อนพลังพิเศษเอาไว้

คัมภีร์เสริมกระดูก ไม่มีการแนะนำลายกระดูกอย่างละเอียดถี่ถ้วน ฉะนั้นรูปแบบกระดูกของแต่ละคนจึงแตกต่างกัน ความเข้าใจต่อหยินหยางของอู๋เป่ยนั้นลึกซึ้งเป็นอย่างยิ่ง ดังนั้นสิ่งที่เขาจะสลักเอาไว้ ก็คือลายกระดูกหยินหยาง!

ลายกระดูกหยินหยาง เป็นลายกระดูกที่แข็งแกร่งที่สุด หากมีลายกระดูกหยินหยางอยู่ในครอบครอง จะทำให้โครงกระดูกของอู๋เป่ยแข็งแกร่งไม่สามารถทำลายได้ มีพละกำลังมหาศาล ในเวลาเดียวกันมันจะเพิ่มพลังในการต่อสู้ของเขาอีกด้วย

ทันทีที่เขาสลักลายกระดูกออกมา เขารู้สึกได้ว่าเกาะซิ่งหลงได้สสั่นสะเทือนขึ้นมาอย่างรุนแรง เขารีบออกไปตรวจสอบดูทันที ก็พบว่าเกิดระลอกคลื่นขนาดใหญ่ในทะเลสาบมังกรปีศาจ ระลอกคลื่นนั้นได้กลืนกินน้ำในทะเลสาบอย่างต่อเนื่อง

หลังจากนั้น ระดับน้ำของทะเลสาบมังกรปีศาจ ได้ลดลงอย่างรวดเร็วจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เมื่อเห็นฉากฉากนี้ ทุกๆ คนต่างตกตะลึงเป็นอย่างมาก

เฉินจ้าวกล่าวว่า : "นายท่าน ดูเหมือนว่าบนพื้นจะมีรอยแตกร้าวนะ มันกำลังกลืนกินน้ำของทะเลสาบมังกรปีศาจอยู่ หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ไม่นานน้ำของทะเลสาบมังกรปีศาจก็อาจจะหมดไปมากกว่าครึ่งหนึ่ง"

อู๋เป่ยกล่าวว่า : "ด้านล่างทะเลสาบมังกรปีศาจมีทั้งสูงและต่ำ ถ้าระดับน้ำลดลงอย่างต่อเนื่อง ก้นทะเลสาบส่วนหนึ่งจะกลายเป็นพื้นดิน ในเวลาเดียวกันทะเลสาบขนาดใหญ่เล็กก็ก่อตัวขึ้นมาจำนวนนับไม่ถ้วน "

ถังจื่อยี่กล่าวด้วยรอยยิ้ม : "นี่ไม่ใช่เรื่องที่ดีหรอกเหรอ? ที่รักคุณเป็นอุปราชในพื้นที่นี้ ทะเลสาบมังกรปีศาจเป็นของเราทั้งหมด ต่อไปก็จะมีที่ดินเพาะปลูกมากมาย เราจะสามารถเพาะปลูกพืชพรรณธัญญาหารได้แล้ว"

เมื่อพูดถึงการเพาะปลูกพืชพรรณธัญญาหาร อู๋เป่ยก็นึกขึ้นได้ว่า เสบียงอาหารของโลกเซียนนั้นแตกต่างจากโลกมนุษย์ เสบียงอาหารของโลกเซียนค่อนข้างหายาก ข้าวที่บรรดานักพรตกินคือข้าวจิตวิญญาณ ข้าวเซียนเป็นต้น

ในตอนนั้นในยุ้งข้าวจากชนเผ่าฟูเทียน อู๋เป่ยได้รับข้าวจิตวิญญาณมาไม่น้อย เขาตัดสินใจแล้วว่าจะนำข้าวจิตวิญญาณเหล่านี้มาเพาะพันธุ์เมล็ดดู ว่าจะสามารถผลิตข้าวจิตวิญญาณออกมาได้หรือไม่