บทที่ 1282 ลูกปัดปีศาจมังกร

ทันทีที่ด้ายขยับ ตราประทับบัวแดงนั้นเปร่งแสงพลังออกมา ด้ายสีดำก็ไหม้และกลายเป็นควันสีน้ำเงินทันที พลังชำระล้างของบัวแดงหลั่งไหลเข้าสู่หัวครึ่งหนึ่ง ดึงด้ายสีดำด้านในออกมาทั้งหมด

หลังจากหลายวินาที หัวถูกชำระล้างโดยสมบูรณ์ อู๋เป่ยนำมันไปวางไว้ที่หัวของชายชราโดยตรง ในเวลาเดียวกัน เขาได้ใช้วิธีการทางการแพทย์เซียน เพื่อทำการซ่อมแซม

สถานที่ที่หัวทั้งสองสัมผัสกัน มีแสงสีเขียวฉายออกมา ผ่านไปหลายวินาที เส้นประสาทสมองได้รับการเชื่อมต่ออีกครั้ง ต่อจากนั้นอีกหลายวินาที อู๋เป่ยค่อยปล่อยมือ ถาม : “รู้สึกยังไงบ้าง”

ชายชราจับไปที่หัวของตัวเอง คิดไม่ถึงเลยว่าจะไม่ทิ้งรอยแผลเป็น แม้แต่เส้นผมก็งอกออกมาแล้ว เขาคุกเข่าลงบนพื้น : “อวิ๋นเฉียนกู่ เข้าพบใต้เท้า!”

วินาทีต่อมา อวิ๋นเฉียนกู่ค่อยๆกลับมาหนุ่มอีกครั้ง จากชายชราคนหนึ่ง กลายเป็นชายหนุ่มผู้หล่อเหลาในวัยยี่สิบปีต้นๆ

มองเห็นการเปลี่ยนแปลงของเขา อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้ม : “ดูเหมือนว่า หัวที่นายทิ้งไปครึ่งหนึ่งนี้ เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิตของนาย”

อวิ๋นเฉียนกู่พยักหน้า : “ไม่ปิดบังใต้เท้า ข้างในสมองครึ่งหนึ่งนี้ มีร่างอวตารที่แข็งแกร่งที่สุดของผม”

อู๋เป่ย : “ลูกปัดอยู่ไหน”

อวิ๋นเฉียนกู่หยิบลูกปัดสีดำจากด้านข้างออกมาหนึ่งลูก ใหญ่เท่าลูกแอปเปิ้ล มีอักษรยันต์แปลก ๆ อยู่บนพื้นผิว

กำลูกปัดเอาไว้ในมือ อู๋เป่ยสังเกตสักพักหนึ่ง จากนั้นเก็บเอาไว้

“อวิ๋นเฉียนกู่ นายสนใจที่จะทำงานให้ฉันไหม”

อวิ๋นเฉียนกู่ครุ่นคิดสักพักหนึ่ง จึงคุกเข่าลงบนพื้น : “ผู้น้อย ยินดีเป็นม้าเป็นสุนัขช่วยใต้เท้าทำงานหนัก!”

อู๋เป่ยพยักหน้า : “นายเป็นเจ้าสำนัก มีประสบการณ์ในการดูแลและจัดการ เอาแบบนี้ ฉันจะให้นายช่วยดูแลและจัดการพื้นที่หนึ่งในสิบของทะเลสาบมังกรปีศาจ คุณมีหน้าที่รับผิดชอบแต่เพียงผู้เดียวต่อการเก็บภาษี ความปลอดภัยสาธารณะ และการแต่งตั้งและเลิกจ้างเจ้าหน้าที่ที่นี่ ฉันมีคำขอเดียวเท่านั้น ต้องการทำให้ประชาชนอยู่อย่างสบาย ห้ามเก็บภาษีมากเกินไป”

อวิ๋นเฉียนกู่พูด : “ได้ ผู้น้อยจะทำให้ใต้เท้าพอใจอย่างแน่นอน!”

ออกจากสำนักโม่อวิ๋น อู๋เป่ยกลับมาที่เกาะซิ่งหลง เริ่มทำการศึกษาลูกปัดเม็ดนั้น เมื่อเขากุมลูกปัดไว้ในมือ ก็จะมีพลังงานบางอย่างปลดปล่อยออกมาจากลูกปัด ทำให้เขาต้องปล่อยมือ ต้องการเจาะเข้ามาในร่างกายของเขา

และในเวลานี้ ดอกบัวแดงปล่อยพลังงานอันบริสุทธิ์ออกมา สะท้อนกลับเข้าไปในลูกปัดปีศาจมังกรโดยตรง ทันใดนั้น ลูกปัดปีศาจมังกรนี้ปลดปล่อยควันดำจำนวนมากออกมา ปกคลุมไปทั่วทั้งบ้าน มองไม่เห็นอะไรเลยด้วยซ้ำ

ตราประทับดอกบัวแดงปลดปล่อยแสงออกมา บนหัวของอู๋เป่ย มีดอกบัวแดงห้อยอยู่หนึ่งดอก แสงสีแดงสั่นสะท้าน ควันดำก็หายไปทันที ลูกปัดปีศาจมังกรอยู่ภายใต้การส่องของแสงสีแดง ลอยอยู่กลางอากาศปล่อยควันดำออกมาอย่างต่อเนื่อง

หลังจากครึ่งชั่วโมง ควันดำค่อยๆหายไป ลูกปัดกลายเป็นสว่างขึ้น ภายในมีมังกรตัวหนึ่งกำลังเต้นรำ ลมหายใจน่าสะพรึงกลัว พลังปีศาจของมันถูกดอกบัวแดงขัดเกลาแล้ว สิ่งที่เหลืออยู่คือพลังอันบริสุทธิ์และพลังทางจิตวิญญาณของเทพมังกร!

อู๋เป่ยบ่นพึมพำ : “ตอนที่มังกรเปลี่ยนแปลง ฉันต้องใช้พลังจำนวนมาก สามารถขัดเกลามันได้พอดี”

และในเวลานี้ ยันต์ข้อความบนร่างกายของเขาสว่างขึ้น สิ่งที่ส่งมาเป็นเสียงของอวิ๋นซี : “สามี ฉันกำลังจะเข้าสู่ภัยพิบัติกลับชาติมาเกิดแล้ว”

ภัยพิบัติกลับชาติมาเกิดไม่ใช่เรื่องเล็ก อู๋เป่ยไม่กล้าชักช้า รีบเดินทางไปขอบเขตเซียนไท่ชิง

อวิ๋นโจว จวนอวิ๋น

อวิ๋นซีในเวลานี้อ่อนแออย่างมาก เธอกำลังนอนอยู่บนเตียง ไม่สามารถขยับร่างกาย

อู๋เป่ยปรากฏตัวด้วยตัวตนของจางเสี่ยวเป่ย บุคคลสำคัญหลายคนของตระกูลอวิ๋นเข้ามาต้อนรับเป็นการส่วนตัว