บทที่ 1305 อาณาจักรสวรรค์

ผู้อาวุโสเซียวมองดูเว่ยอู๋เจียงหนึ่งที : “ผู้อาวุโสเว่ย ถ้าหากทุกคนไม่ปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ จะส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงของเทียนเต้าเหมินของพวกเรา ถ้าหากคุณออกหน้าปกป้อง อย่างนั้นพวกเราไปขอความเห็นจากหัวหน้าพรรคกัน!”

เว่ยอู๋เจียงหัวเราะฮ่าฮ่า : “ผมมาที่นี่เพื่อต้องการพาเว่ยอู๋ซ่างออกไป อู๋ซ่าง ตามฉันมา”

เว่ยอู๋ซ่างมองเห็นคุณปู่ จึงไม่กล้าพูดอะไรอีกต่อไป หลังจากเขามองอู๋เป่ยลึกๆหนึ่งที ตามเขาไปอย่างเชื่อฟัง

ก่อนจากไป เว่ยอู๋เจียงจ้องมองอู๋กวงอย่างเย็นชาหนึ่งที อีกฝ่ายราวกับว่าตกลงไปในบ่อน้ำแข็ง สีหน้าซีดขาวราวกับกระดาษขาวทันที

ผู้อาวุโสเซียวมองมาทางอู๋เป่ย พูด : “เด็กน้อย นายยังมีคำร้องอื่นอีกไหม”

อู๋เป่ย : “ผู้อาวุโสเซียว ท่านคือผู้อาวุโสหัวหน้าสาขาใช่ไหม”

ผู้อาวุโสเซียวพยักหน้า : “ฉันก็คือผู้อาวุโสหัวหน้าสาขาของเทียนเต้าเหมิน เซียวไท่จุน”

อู๋เป่ย : “ผู้อาวุโสเซียว เชื่อว่าเทียนเต้าเหมินของพวกคุณไม่มีทางเบียดเบียนผู้มีความสามารถใช่ไหม”

เซียวไท่จุนพูดด้วยรอยยิ้ม : “จะเป็นไปได้ยังไง พวกเราต้องการผู้ที่มีความสามารถ ปลูกฝังผู้ที่มีความสามารถ ไม่มีทางเบียดเบียนผู้มีความสามารถอย่างแน่นอน”

อู๋เป่ยพยักหน้า เขาหยิบป้ายสถานะของตัวเองออกมา : “ผมเป็นปรมาจารย์ปรุงยาสี่ดาวสีม่วง สามารถเลื่อนขั้นเป็นปรมาจารย์ปรุงยาห้าดาวได้ตลอดเวลา เมื่อกี้ ที่ผมเรียกผู้อาวุโสเซียวมา ไม่ใช่เพราะผมกลัวเว่ยอู๋ซ่าง เพียงแค่ถ้าหากผมฆ่าเขาแล้ว เกรงว่าจะไม่สามารถเข้าร่วมกับเทียนเต้าเหมิน”

ทุกคนตกใจอย่างมาก คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นปรมาจารย์ปรุงยาสี่ดาวสีม่วง แข็งแกร่งเกินไปแล้ว! สามารถพูดได้อย่างไม่เว่อร์เกินไป ทันทีที่อู๋เป่ยแสดงตัวตนปรมาจารย์ปรุงยาสี่ดาวสีม่วงออกมา มันน่าตกใจยิ่งกว่าพรสวรรค์ของเว่ยอู๋ซ่าง!

ดวงตาของเซียวไท่จุนสว่างขึ้น : “คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นปรมาจารย์ปรุงยาสี่ดาวสีม่วง นอกจากนี้อายุยังน้อยขนาดนี้ อนาคตไร้ขีตจำกัด! นายวางใจได้เลย พลังจิตของฉันจะสังเกตนายตลอดเวลา เพียงแค่มีคนกล้าทำร้ายนาย หัวหน้าสาขาอย่างฉันจะปรากฏตัวทันที สังหารฆาตกรทันที!”

ได้ยินคำพูดประโยคนี้ เว่ยกวงรู้ทันทีว่าเขาไม่สามารถกำจัดอู๋เป่ยได้อีกแล้ว สีหน้าซีดขาวมากกว่าเดิม เว่ยเหิงก็กลับมาแล้วเหมือนกัน เขาเหลือบมองสีหน้าของเว่ยกวงหนึ่งที ตกใจจนไม่กล้าหายใจออกมา

ท่ามกลางฝูงชน ต่างมีการพูดคุยกันเช่นกัน

“สุดยอด! ปรมาจารย์ปรุงยาสี่ดาวสีม่วง ปริมาณทองคำต้องไม่ต่ำกว่าของปรมาจารย์ปรุงยาห้าดาวแน่นอน คุณชายจางมีความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ตั้งแต่อายุยังน้อย อนาคตจะก้าวหน้ากว่านี้อย่างแน่นอน”

“คุณชายจางฉลาดอย่างมาก เขาเปิดเผยสถานะ ต่อให้ตระกูลเว่ยมีอำนาจมากแค่ไหน ก็ไม่กล้าทำร้ายเขาอีกแล้ว ไม่อย่างนั้น ก็เท่ากับว่าเป็นศัตรูกับเทียนเต้าเหมินทั้งหมด กระทั่งสั่นคลอนจนหัวหน้าพรรคต้องออกหน้า ฆ่าล้างตระกูลเว่ยทั้งหมด! ท้ายที่สุด มูลค่าของปรมาจารย์ปรุงยาห้าดาวนั้นประเมินค่าไม่ได้”

“ดูเหมือนว่าเทียนเต้าเหมินก็มีปรมาจารย์ปรุงยาห้าดาวใช่ไหม”

“อืม มีอยู่คนหนึ่ง ชื่อว่าหลัวหนิงตัน ได้ยินมาว่าอายุน้อยอย่างมาก ได้รับการดูแลเป็นอย่างดีเหมือนกับแขกจากหัวหน้าพรรคของเทียนเต้าเหมิน ใช้เงินมหาศาลในการบูชา ในตอนนั้นเพื่อเก็บหลัวหนิงตันให้อยู่ต่อ เทียนเต้าเหมินสร้างชิงหมิงตันหยวนขึ้นมาเป็นพิเศษ ใช้เงินหลายร้อยล้าน”

อู๋เป่ยเห็นว่าเซียวไท่จุนประกาศออกมา จึงพูด : “ขอบคุณผู้อาวุโสเซียว! ผู้น้อยมีสิ่งหนึ่งที่ยังไม่เข้าใจ ได้ยินมาว่าหลังจากกลายเป็นศิษย์ชั้นสูง สามารถเลือกอาจารย์ท่านหนึ่งได้ใช่ไหม”

เซียวไท่จุนพยักหน้า : “ไม่ผิด นายอยากกราบไหว้ใครเป็นอาจารย์ก็ได้”

อู๋เป่ยมองเขา พูด : “ผู้อาวุโสเซียว ผมสามารถกราบไหว้ท่านเป็นอาจารย์ได้ไหม”

เซียวไท่จุนอึ้งไปเลย จากนั้นหัวเราะออกมา : “ตามหลักแล้ว นายควรจะกราบไหว้ผู้อาวุโสเบื้องบนคนหนึ่ง ท้ายที่สุดแล้วฉันอายุมากแล้ว พลังไม่มากพอ แน่นอน ถ้าหากนายยืนกรานที่จะกราบไหว้ฉันเป็นอาจารย์ ฉันก็ดีใจอย่างมากเช่นกัน”

อู๋เป่ยพูด : “ขอบคุณผู้อาวุโสเซียว!”

เซียวไท่จุนดีใจอย่างมาก แม้ว่าเขาจะมีลูกศิษย์ก็ตาม แต่พวกเขาก็ไร้ความสามารถทั้งหมด สิ่งนี้ทำให้ตำแหน่งของเขาในเทียนเต้าเหมินค่อนข้างอับอาย ถ้าหากสามารถรับอู๋เป่ยเป็นลูกศิษย์ได้ นั่นเป็นเรื่องที่ดีอย่างมากแล้ว อย่างอื่นยังไม่ต้องพูดถึง เพียงแค่ตัวตนปรมาจารย์ปรุงยาสี่ดาวสีม่วงของเขา ความสำเร็จจะไม่อ่อนแอไปกว่าความสำเร็จของโอวจ้านและเว่ยอู๋ซ่าง

ฟังถึงตรงนี้ เว่ยกวงลุกขึ้นจากไปแล้ว ในเมื่อไม่สามารถจัดการอู๋เป่ย เขาอยู่ต่อก็ไม่มีความหมายอะไรอีกแล้ว!

การต่อสู้ดำเนินการต่อไป อู๋เป่ยชนะสิบสี่คนอย่างต่อเนื่อง คะแนนรวมแปดสิบสอง อันดับสอง คะแนนรวมสี่สิบหก พลังการต่อสู้ด้อยกว่าเขาอย่างมาก

เซียวไท่จุนไม่ได้จากไป เฝ้าดูการต่อสู้ตลอดเวลา รอการแข่งขันจบลงแล้ว หลังจากผู้อาวุโสคนนั้นประกาศผล เซียนไท่จุนพูดด้วยรอยยิ้ม : “ไม่ต้องรับของรางวัล จะมีคนส่งไปให้ ตามฉันมาเถอะ”

อู๋เป่ยตามเซียวไท่จุนมาถึงจวนเซียนแห่งหนึ่ง สภาพแวดล้อมในจวนเซียนนั้นดูแปลกตาและหรูหรา มีเด็กเซียนหลายคนคอยรับใช้