บทที่ 1325 ขึ้นรูปยา

การปรุงยาต้องใช้ไฟ และการขึ้นรูปยาก็ต้องใช้ไฟด้วยเช่นกัน!

จางเสี่ยวเป่ยมองดูเปลวไฟรอบตัวเขาและสงสัยว่าไฟเหล่านี้สามารถใช้ได้หรือไม่?

ในลานเล็กๆ เซียวไท่ซุนกำลังยืนเฝ้าอยู่ตรงทางเข้า เป็นทางเข้าสู่อาณาจักรแห่งไฟ

ในเวลานี้ ชายหนุ่มที่มีรอยเปลวไฟบนคิ้วปรากฏตัวขึ้น ชายคนนี้เป็นผู้นำของลัทธิไฟภายใต้เทียนเต้าเหมิน มีสี่ลัทธิภายใต้เทียนเต้าเหมิน ลัทธิของพวกเขาค่อยๆ พัฒนาตามอาณาจักรเทียนเต้าเหมือน

ชายหนุ่มพูดอย่างเคร่งขรึม: “พระคาร์ดินัลเซียว ลูกศิษย์ของคุณเพิ่งทำลายอาณาจักรสายฟ้า ฉันสงสัยว่าอาณาจักรไฟของลัทธิไฟของเรา จะสามารถคงอยู่ได้หรือไม่?”

เซียวไท่ซุนเหลือบมองชายหนุ่มแล้วพูดว่า: “อาจารย์เหยียน บรรพบุรุษเคยกล่าวไว้ ตราบใดที่อาณาจักรถูกทำลายสามแห่งขึ้นไป ลัทธิก็จะรวมเป็นหนึ่งเดียว”

ชายหนุ่มชื่อเหยียนเล่ยหัวเราะ: “จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราทำลายอีกสองแห่งไปซะ? แล้วลัทธิไฟจะเป็นอย่างไรในวันข้างหน้า?”

อาณาจักรนี้เป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งการฝึกฝนสำหรับสำนักเทียนเต้าเหมิน ได้ฝึกฝนสาวกที่โดดเด่นจำนวนนับไม่ถ้วน หากไม่มีอาณาจักรไฟ นิกายไฟก็จะกลายเป็นน้ำโดยไม่มีแหล่งกำเนิดและเป็นต้นไม้ที่ไม่มีรากซึ่งอาจจะอยู่ได้ไม่นาน

เซียวไท่ซุนมองเขาแล้วพูดว่า: “คุณย่อมรู้ดีกว่า หากอาณาจักรไฟถูกทำลาย นั่นหมายความว่าไฟแห่งความโกลาหลภายในได้รับการขัดเกลาแล้ว คุณคิดว่าผู้ที่มีไฟแห่งความโกลาหลจะใช้ชีวิตแบบไหน?”

เหยียนเล่ยเงียบไปสองสามวินาทีและพูดว่า “แม้ว่าไฟแห่งความโกลาหล จะได้รับการขัดเกลา ก็อาจจะทำให้อาณาจักรไฟหายไปเล่นกัน”

“ฮ่าฮ่า สิ่งที่พระคาร์ดินัลเซียวพูดก็ถูกต้อง!”

สายฟ้าฟาดลงมาที่ทางเข้า และเป็นชายหนุ่มในชุดคลุมสีเงินที่มีรอยสายฟ้าอยู่ระหว่างคิ้วของเขา บุคคลนี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากผู้นำของลัทธิสายฟ้า, โจวจือเฟิง

เซียวไท่ซุนพูดด้วยรอยยิ้ม: “ท่านอาจารย์โจวเป็นคนฉลาดจริงๆ”

เหลียนเล่ยมองไปที่โจวจือเฟิงแล้วพูดว่า “พี่โจว อาณาจักรสายฟ้าหายไปแล้ว ยังจะหัวเราะได้ยังไง?”

โจวจือเฟิง กล่าวว่า: “เมื่อจางเสี่ยวเป่ยออกมา ฉันจะทำให้เขาเป็นศิษย์คนแรกของลัทธิสายฟเของฉันให้ได้”

ขณะที่เขาพูดอย่างนั้น เขามองไปที่ไท่ซุนเซียว: “พระคาร์ดินัลเซียวจะไม่คัดค้านใช่ไหม?”

เซียวไท่ซุนกล่าวว่า: “จางเสี่ยวเป่ยเป็นอัจฉริยะของทั้งเทียนเต้าเหมิน โดยปกติแล้ว ฉันจะไม่มีทางจำกัดเขา แต่จะดีมากถ้าเขาสามารถเข้าร่วมลัทธิสายฟ้าได้ เพราะโอกาสอย่างนี้หาได้ไม่ง่าย”

โจวจือเฟิงกล่าวว่า: “พระคาร์ดินัลเซียว กำลังบอกว่าจางเซียวเป่ยสามารถทำลาย อาจักรแห่งลมต่อไปได้?”

เซียวไท่ซุน: “ลมกับสายฟ้ามีสอดคล้องกัน เขาได้ทะลวงอาณาจักรสายฟ้าไปแล้ว และความเป็นไปได้ที่จะทะลวงอาณาจักรลมนั้นสูงมาก หลังจากนั้นเขาจะสามารถทะลวงอาณาจักรน้ำได้อย่างแน่นอน หากเขาสามารถบุกทะลวงอาณาจักรทั้งสี่ได้ เมื่อถึงตอนนั้นเขาจะกลายเป็นปรมาจารย์กึ่งผู้นำลัทธิ”

ดวงตาของโจวจือเฟิงเป็นประกาย: “ลัทธิรวมเป็นหนึ่ง นี่ต้องเป็นงานใหญ่ที่ทำให้โลกสั่นสะเทือนแน่นอน!”

เหยียนเล่ยหัวเราะเยาะ: “มองโลกในแง่ดีเกินไป ของอาณาจักรลมนั้นมีข้อจำกัดที่ยอดเยี่ยมอยู่ และตอนนี้เขาไม่สามารถเข้าไปในนั้นได้”

เซียวไท่ซุนรู้สึกประหลาดใจ: “มีข้อกำหนดสำหรับอาณาจักรงั้นหรือ? ทำไมฉันถึงไม่เคยรู้เรื่องนี้?”

“ฉันบอกเขา” สายลมพัดผ่าน ชายหนุ่มในชุดคลุมสีน้ำเงินก็ปรากฏตัวขึ้น ดูสง่างามและหล่อเหลา สวมผ้าพันคอสี่เหลี่ยมบนศีรษะและถือพัดอยู่ในมือ

คนที่มาคือจ้าวชิงหยางผู้นำของอาณาจักรสายลม

เซียวไท่ซุน: “ท่านอาจารย์จ้าว ทำไม ในอาณาจักรแห่งลมจึงมีข้อกำหนดในอาณาจักร?”

จ้าวชิงหยาง: “สิ่งที่อยู่ในอาณาจักรแห่งสายลมคือดวงตาดวงแรกของสายลมที่เกิดก่อนโลกถูกค้นพบ ต่อมาได้รับการขัดเกลาให้เป็นลูกปัดลมศักดิ์สิทธิ์โดยผู้ทรงพลัง และกลายเป็นส่วนหนึ่งของจารึกหกเหลี่ยมตั้งแต่นั้น เพราะมัน ได้รับการขัดเกลาแล้ว อย่างน้อยเขาก็ต้องเป็นยอมลดอัตตาลงในอาณาจักรหลงเหมิน”

เซียวไท่ซุนถอนหายใจเบา ๆ: “พระประสงค์ของพระเจ้า! ฉันคิดว่าจางเสี่ยวเป่ยสามารถฝ่าฟันสถานการณ์นี้ไปได้อย่างรวดเร็วแน่ และทำให้แผ่นหกเหลี่ยมถือกำเนิดขึ้นอีกครั้ง"

หลายคนมองหน้ากัน ช่างมีความทะเยอทะยานเสียจริง สำหรับไท่ซุนเซียวคนนี้!