บทที่ 1339 พลังดึงดูดร้ายแรง

คนที่สามารถต่อสู้ได้ของชนเผ่าอั้นเยว่นับสองพันคนได้รับการรักษาโดยเขา กำลังสู้รบเพิ่มขึ้นเรื่อยๆในหนึ่งวันสามารถสังหารและทำลายกองทัพของอาณาจักรผีแดง ทางด้านของอาณาจักรผีแดงสูญเสียแม่ทัพหนึ่งคนและสูญเสียเจ้าชายไปอีกหนึ่งคน กองทัพทั้งหมดถูกทำลายอย่างย่อยยับ! ส่วนคนที่เหลืออยู่ก็พากันหนีตายเข้าป่าลึกและไม่กล้ากลับมาอีกเลย

อู๋เป่ยไม่ได้ให้ความสำคัญกับสิ่งเหล่านี้ สิ่งที่เขาให้ความสำคัญคือบ่อน้ำแร่อายุวัฒนะ

ในคืนนั้น เขานำน้ำแร่อายุวัฒนะมาผสมกับยากทั้งหมดยี่สิบเก้าชนิดเเละสกัดแยกออกมา สรรพคุณของยาทั้งยี่สิบเก้าชนิดนี้มีสิบเก้าชนิดที่เป็นคุณประโยชน์ต่อมนุษย์ อีกห้าชนิดไม่มีผลกับมนุษย์ และยังมีอีกห้าชนิดที่ทำให้เกิดผลเสีย

อู๋เป่ยใช้วิธีของปรมาจารย์ปรุงยาเพื่อสกัดและเเยกชนิดยาออกจากกัน และในส่วนที่เหลือก็ทำการแยกบรรจุใส่ขวดใหญ่ หลังจากนั้นเขาก็สกัดยาอีกจำนวนสิบเก้าชนิดและแยกออกมาบรรจุใส่ลงขวดเล็กๆตามลำดับ

เขาเลือกเอายาที่มีคุณประโยชน์ออกมาสามชนิดจากยาทั้งหมดสิบเก้าชนิด และยังเติมวัตถุดิบสมุนไหรลงไปด้วยเล้กน้อย และสกัดออกมาได้ยาอายุวัฒนะสามชนิดที่ล้ำค่า โดยตั้งชื่อให้ยาล้ำค่าทั้งสามชนิดนี้ และสกัดได้ยาศักดิ์สิทธิ์ซานเป่าและเพียงต้องการน้ำแร่อายุวัฒนะมาผสมผสานกันกับตัวยาเท่านั้น โดยให้ผลดีกว่าการที่นำน้ำแร่อายุวัฒนมาดื่ม อีกทั้งไม่มีผลข้างเคียงใดๆ

เขาเคยถามฮั่นซิง แท้จริงแล้วการดื่มน้ำแร่อายุวัฒนะนั้นก็มีผลข้างเคียง เช่น หลังจากที่ดื่มน้ำแร่อายุวัฒนะเเล้วก็จะสามารถมีได้เฉพาะบุตรสาว ไม่สามารถให้กำเนิดบุตรชายได้ หรือยกตัวอย่างอีกตัวอย่างคือ ร่างกายนั้นเกิดความเปลี่ยนแปลงที่แปลกไป อาจจะมีใบหูที่แหลม หรือฟันที่เเหลมยื่นออกมา หรือบางคนถึงขั้นเสียสติไปเลยก็มี

อีกทั้งเขายังสกัดยาศักดิ์สิทธิ์ซานเป่าออกมาได้และไม่มีผลข้างเคียงอีกด้วย และยังได้ประสิทธิผลที่ดีกว่าน้ำแร่อายุวัฒนะอีกด้วย

หลังจากที่สกัดยาล้ำค่าในตำนานทั้งสามชนิดเสร็จแล้วเขาก็ผลักประตูออกมา ก็พบสาวใช้สองคนยืนอยู่ด้านหน้า ส่วนด้านข้างเป็นฮั่นซิง ผู้บังคับการของฮั่นซิงพูดขึ้นว่า “คุณผู้ชายครับ ฝ่าบาทได้ส่งสาวใช้ทั้งสองมาเพื่อคอยรับใช้ท่าน”

อู๋เป่ยโบกมือไปมาเชิงปฏิเสธ แต่จู่ๆหัวใจของเขาก็กระตุกวาบ เขาเหลือบมองไปที่หนึ่งในสาวใช้จากนั้นก็พยักหน้า “ได้ งั้นช่วยไปกล่าวขอบคุณฝ่าบาทแทนผมที”

ฮั่นซิงขอตัว จากนั้นสองสาวใช้ก็เดินตามเขาเข้ามาภายในห้องพัก หลังจากที่ประตูปิดลงหนึ่งในสาวใช้นั้นก็โบกมือเบาๆ ทำให้สาวใช้อีกคนนั้นเป็นลมล้มพับไป

อู๋เป่ยหันหลังกลับมาพร้อมกับรอยยิ้มแล้วพูดว่า “ราชินี นี่ท่านปลอมตัวเป็นสาวใช้เพื่อมาเจอกระผมงั้นเหรอพะย่ะค่ะ?”

ที่เเท้สาวใช้คนนี้ก็คือราชินีอั้นเยว่ที่ปลอมตัวมา เธอยื่นมือออกมาแล้วเช็ดหน้าเบาๆและใบหน้าของราชินีอั้นเยว่ก็ปรากฏขึ้น หลังจากนั้นอู่เป่ยก็คาราวะ “เยวี่ยหวู่คาราวะจักรพรรดิ!”

อู๋เป่ยยกมือขึ้นเพื่อประคองเธอขึ้น และทันทีได้สัมผัสร่างกายของเขา ตัวเขากลับควบคุมตัวเองไม่ได้ จากนั้นก็ยิ้มอย่างฝืดคอแล้วพูดว่า “ดึกขนาดนี้แล้วคุณมาหาผม ไม่กลัวว่าผมจะกินคุณเหรอ?”

เยวี่ยหวู่จับมือของอู๋เป่ยแล้วพูดว่า “ทะเลกว้างไกล นับเป็นเกียรติและดีใจเป็นอย่างยิ่งที่ได้พบจักรพรรดิ คืนนี้เยวี่ยหวู่คือคนผู้หญิงของจักรพรรดิมนุษย์”

ในขณะที่พูด เธอก็ค่อยๆถอดเสื้อผ้าออก เผยให้เห็นเรือนร่างที่งดงาม

อู๋เป่ยยิ้มจากนั้นก็อุ้มเธอขึ้นแล้วเดินไปยังโซฟาพร้อมกับเอ่ยถาม “เยวี่ยหวู่ คุณทำอย่างไรถึงได้เป็นจักรพรรดิมนุษย์?”

เยวี่ยหวู่ “ถ้าจะให้ท้าวความก็ต้องเริ่มจากชนเผ่าอั้นเยว่ ชนเผ่าอั้นเยว่คือเทพจันทราโบราณซึ่งเป็นทายาทที่เกิดจากการรวมตัวกันของผู้เที่ยงแท้โบราณ”

อู๋เป่ย “เทพจันทรา?”

เยวี่ยหวู่ “ใช่ การเกิดของเทพจันทราในครั้งนี้ทำให้เหล่าบรรดาเทพองค์อื่นๆโกรธมาก พวกเขาถึงกับสาปชนเผ่าของเราเลยล่ะ โดยคำสาปคือให้ลูกหลานของเทพจันทราไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวัน จะสามารถดำเนินชีวิตได้โดยอาศัยอยู่ในเงามืดเท่านั้น”

อู๋เป่ย “แล้วหลังจากนั้นล่ะ ท่านเทพจันทรากับผู้เที่ยงแท้โบราณเป็นยังไงบ้าง?”

เยวี่ยหวู่ถอนหายใจเบาๆแล้วพูดต่อว่า “พวกเขาทั้งคู่ฆ่าตัวตายเพราะความรักและตายไปด้วยกัน อีกทั้งยังทิ้งบุตรสาวเอาไว้อีกหนึ่งคน นั่นก็คือบรรพบุรุษของชนเผ่าอั้นเยว่”

ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง อู่เป่ยคิดในใจ เขาหยิบยาอายุวัฒนะบำรุงจิตวิญญาณหยินหยางขึ้นมาและช่วยเธอดูซับพลังของยา ผ่านไปครึ่งชั่วยาม บาดแผลของเยวี่ยอู่ก็ดีขึ้นมากจนเกือบหายดี

อู๋เป่ย “พรุ่งนี้ก็ใช้อีกหนึ่งเม็ด บาดแผลของคุณใกล้จะหายดีแล้วล่ะ”

เยวี่ยหวู่พูดพร้อมกับรอยยิ้มว่า “คิดไม่ถึงเลยว่าวิชายาของคุณชายจะสุดยอดขนาดนี้”

หลังจากที่อู๋เป่ยพูดเพียงไม่กี่ประโยค ร่างกายของเขากลับสั่นเทาเริ่มทนไม่ไหวเพราะเสียงเบาหวิวที่อยู่ใต้ร่างของเขาตอนนี้

แต่เมื่อท้องฟ้าเริ่มมืดลง อู่เป่ยกลับต้องหยุดการกระทำของเขาเอง เพราะในตอนนี้เยวี่ยหวู่ได้เหนื่อยจนหมดแรงและพูดเสียงเนือยๆว่า “คุณชายมีร่างกายที่กำยำและแข็งแกร่งขนาดนี้ อีกนิดเดียวร่างกายของฉันเองก็คงจะทนไม่ไหว” อู่เป่ย “อืม เวลาที่ผมและผู้หญิงพวกนั้นอยู่ด้วยกันก็ไม่สามารถปล่อยได้ อีกทั้งร่างกายของพวกเขาอ่อนแอมาก แต่กับคุณไม่เหมือนกัน คุณคือราชินี ผมจะให้ความสัมพันธ์ของเราค่อยเป็ฯค่อยไป”

เยวี่ยหวู่กอดเขาเเน่นขึ้น จากนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ว่า “คุณมาหาฉันบ่อยๆก็ได้”

อู่เป่ย “คุณมีความฉลาด ตอนผมเป็นราชาแห่งมนุษย์คุณไม่จำเป็นต้องเเข็งแกร่ง ในช่วงนี้ ผมจะถ่ายทอดพลังยุทธ์ให้กับคุณ”

เขาดูออกว่าวิชาพลังยุทธ์ของเยวี่ยหวู่นั้นอยู่ในระดับพื้นฐานและง่าย อาจจะเป็นเพราะชนเผ่าอั้นเยว่และการแบ่งแยกระหว่างโลกภายนอกเลยไม่มีโอกาสร่ำเรียนวิชาพลังยุทธ์ที่ดีๆ

เยวี่ยหวู่พยักหน้า “ขุนนางหลี่ นับตั้งแต่วันนี้ไป ฉันคือผู้หญิงของคุณแล้ว”