บทที่ 1381 โลกแห่งดาบเสี่ยวเชียน

อู๋เป่ย ：“อาจารย์ ผมรู้จักโลกแห่งวิชาดาบ พรรคดาบต้าหวงอยู่ที่ไหน?”

เพียวเมี่ยวเทียนจุน ：“สำนักวิชาแห่งดาบที่แข็งแกร่งที่สุด มีอยู่สามสำนัก สำนักที่หนึ่งคือโลกแห่งวิชาดาบ สำนักที่สองคือพรรคดาบต้าหวง พรรคดาบต้าหวงมีเพียวเมี่ยวเต้าจวินอยู่ท่านหนึ่ง ทักษะดาบเหนือกว่าข้า บุคคลนี้มีโอกาสเข้าสู่อาณาจักรมรรคาจารย์ หากเขาทำสำเร็จ แม้แต่โลกแห่งวิชาดาบก็ต้องสละตำแหน่งอันดับหนึ่งให้แก่เขา”

อู๋เป่ย ：“สำนักดาบไท้ชิงของเราก็ไม่ได้อ่อนแอ！”

เพียวเมี่ยวเทียนจุนยิ้มและพูดว่า ：“แน่นอนว่าไม่อ่อนแอ แต่เมื่อเทียบกับสองสำนักนั้นแล้ว ก็ยังคงเห็นถึงความต่างได้อย่างชัดเจน ดังนั้นเจ้าต้องเชิดหน้าชูตาแทนข้า”

อู๋เป่ยพยักหน้าอย่างแข็งขัน ：“อาจารย์โปรดวางใจ ต้องมีสักวัน ที่ผมจะเหนือกว่าสองสำนักนั้น！”

เพียวเมี่ยวเทียนจุนพยักหน้าเล็กน้อย ：“ข้าเชื่อในตัวเจ้า เจ้าจะมีอนาคตที่ยาวไกล”

ในเวลานี้ มีหญิงชราคนหนึ่งเดินเข้ามา เธอยื่นถุงมิติใบหนึ่งให้อู๋เป่ย แล้วพูดว่า ：“คุณชาย ข้างในมีสิ่งของที่ลูกศิษย์ไท้ชิงต้องการ”

อู๋เป่ยรับมันมาดูมัน แล้วพูดว่า ：“ขอบคุณมาก”

เพียวเมี่ยวพูดว่า ：“ซวนเป่ย เจ้าออกไปดูโลกภายนอกเถอะ โลกเพียวเมี่ยวนี้ ครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่ มีสถานที่ท่องเที่ยวมากมาย อย่างไรก็ตาม ศิษย์พี่หญิงทั้งห้าคนของเจ้า ได้สอนทักษะอยู่ที่ตำหนักดาบทั้งห้า เจ้าสามารถไปพบกับพวกนางได้”

อู๋เป่ยพูดว่า ：“อืม ผมต้องไปพบเหล่าศิษย์พี่หญิงแน่นอน จริงซิอาจารย์ โลกเพียวเมี่ยวนี้ท่านเป็นคนบุกเบิกใช่ไหม? ด้านในมีจิตวิญญาณของเซียนแห่งสวรรค์ไหม?”

เพียวเมี่ยวยิ้มและพูดว่า ：“ในตอนแรก ข้าบุกเบิกศูนย์กลางของดินแดนหลิงไท่ ต่อมาก็มีเซียนแห่งสวรรค์จำนวนมากมาเข้าร่วม ดังนั้นดินแดนหลิงไท่แห่งนี้จึงขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ และในที่สุดก็ก่อตัวเป็นขนาดปัจจุบันนี้”

อู๋เป่ย ：“โลกเพียวเมี่ยวนี้ เกี่ยวข้องอะไรกับโลกแห่งไท้ชิง?”

เพียวเมี่ยวพูดว่า ：“ทั้งสองมีช่องว่างมิติที่เชื่อมต่อกัน สามารถไปมาหาสู่กันได้”

อู๋เป่ยยิ้มและพูดว่า ：“ถ้าอย่างนั้น ที่นี่ก็ไม่ใช่โลกแห่งเซียนอีกต่อไป”

เพียวเมี่ยวเทียนจุนยิ้มและพูดว่า ：“สามารถพูดอย่างนั้นได้ และไม่ได้ โลกแห่งไท้ชิงเป็นหนึ่งในศูนย์กลางของโลกแห่งเซียน ตำแหน่งมั่นคง และโลกอันยิ่งใหญ่ที่พวกเราบุกเบิก ก็มีการเชื่อมโยงกับโลกแห่งไท้ชิง ดังนั้นก็ถือได้ว่าเป็นส่วนหนึ่งของโลกแห่งเซียน และด้วยเหตุนี้ ราชสำนักเซียนจึงไม่สามารถพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้”

อู๋เป่ยยิ้มและพูดว่า ：“ในอนาคตเมื่อศิษย์กลายเป็นเซียนแห่งสวรรค์ ก็จะมาที่นี่เช่นกัน！”

เพียวเมี่ยวเทียนจุน ：“ไม่ ซวนเป่ยหากเจ้ากลายเป็นเซียนแห่งสวรรค์ ต้องสร้างโลกด้วยตัวเอง เมื่อถึงเวลานั้นเจ้าก็จะมีดินแดนหลิงไท่ของเจ้าเอง”

หลังจากพูดคุยกันสองสามคำ เพียวเมี่ยวเทียนจุนก็โบกมือ ข้อความหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในใจของอู๋เป่ย นี่คือวิชาดาบเพียวเมี่ยวของเธอ

วิชาดาบไม่ใช่เทคนิค แต่เป็นหลักการอย่างหนึ่ง ดังนั้นเมื่อเขาเรียนรู้แล้ว ก็สามารถนำมันไปประยุกต์ใช้กับกระบวนท่าของดาบและพลังแห่งความรอบรู้วิชาดาบของเขาโดยตรง ซึ่งจะช่วยเพิ่มพลังของมันได้

หลังจากถ่ายทอดวิชาแล้ว เพียวเที่ยวเทียนจุนก็ยิ้มและพูดว่า ：“เจ้าสามารถออกไปได้แล้ว นำป้ายคำสั่งนี้ไปด้วย เจ้าสามารถเข้าออกโลกเพียวเมี่ยวนี้ได้อย่างอิสระ”

อู๋เป่ยรับป้ายคำสั่ง และกล่าวอำลาเพียวเมี่ยวเทียนจุน และเตรียมเดินดูรอบๆโลกเพียวเมี่ยวนี้

ทันทีที่ออกมา ก็มีศิษย์หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาทำความเคารพ เธอค่อนข้างสวย ระดับพลังยุทธ์ก็ไม่ต่ำ ถึงขั้นเซียนสุญญตาระดับสามแล้ว！

ศิษย์หญิงยิ้มและพูดว่า ：“คุณชาย ฉันคือมู่เจี้ยนผิง เป็นศิษย์หัวกะทิของสำนักไท้ชิง เทียนจุนให้ฉันมาพาคุณไปยังที่พัก และพบปะกับเพื่อนของคุณ”

อู๋เป่ยรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ：“ศิษย์พี่หญิงมู่ คุณเป็นถึงเซียนสุญญตาแล้ว ยังไม่ได้เป็นผู้อาวุโสอีกเหรอ?”

มู่เจี้ยนผิงยิ้มและพูดว่า ：“คุณชาย ในสำนักของเรา มีเพียงผู้ที่กลายเป็นเซียนผู้เที่ยงแท้เท่านั้นที่สามารถเลื่อนนั้นเป็นผู้อาวุโสได้”

อู๋เป่ย ：“เยี่ยมมาก หากเป็นเช่นนี้ ในสำนักของเราก็มีเซียนผู้เที่ยงแท้เป็นจำนวนมาก”

มู่เจี้ยนผิง ：“อืม ปัจจุบันมีผู้อาวุโสร้อยกว่าท่าน แต่ผู้อาวุโสส่วนใหญ่มักสอนทักษะอยู่ที่ตำหนักดาบ”

อู๋เป่ย ：“ตำหนักดาบที่อยู่ด้านนอก? ตำหนักดาบอยู่ในโลกเพียวเมี่ยวไม่ใช่เหรอ?”