ตอนที่ 1388
บทที่ 1391 ปลาที่มีเอกลักษณ์
October 21, 2026
เห็นได้ชัดว่าปลาแสร้งทำเป็นโง่ ดวงตาของมันตรง และดูเหมือนว่ามันจะตกใจหวาดกลัว
อู๋เป่ยจงใจพูดกับถังจื่อยี่ว่า : “จื่อยี่ อีกเดี๋ยวผมจะทำซุปปลาให้คุณ ซุปที่ทำจากปลามีชีวิตนั้นอร่อยมาก”
ถังจื่อยี่ยิ้มและพูดว่า : “ตกลง ฉันเองก็อยากกินซุปปลาด้วย”
ดวงตาของปลากลอกไปมา และพ่นฟองสีสันสดใสออกมา มีใบหน้ามนุษย์อยู่ในฟองนั้น และมันก็พูดกับ อู๋เป่ย : “เนื้อของฉันไม่อร่อย อย่ากินฉันเลย”
อู๋เป่ยใช้มือของเขา ฟองสบู่ก็ระเบิด และปลาก็พ่นออกมาอีกอันหนึ่ง ใบหน้าในฟองนั้นพูดว่า : “พูดตามตรง ชาติที่แล้วฉันเป็นมรรคาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่จริง ๆ”
อู๋เป่ย : “คุณเป็นมรรคาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ แต่กลับตกสู่บาปนี้ น่าสงสารจริง ๆ ”
อีกฝ่าย : “ไม่มีอะไรต้องน่าสงสาร ทุกอย่างอยู่ที่ฉันเลือกเอง”
อู๋เป่ยตกตะลึง : “คุณเลือกเอง? ”
ใบหน้าในฟองพูดว่า : “ช่างเถอะ ฉันจะอธิบายให้ละเอียดมากขึ้นเมื่อมีโอกาส คุณช่วยจ่ายยาให้ฉันหน่อยได้ไหม ตอนนี้ฉันอ่อนแอมาก”
อู๋เป่ยหยิบยาเม็ดออกมาโยนเข้าปากของมัน แล้วโยนกลับลงไปในทะเลสาบ
ปลาตัวนี้หลังจากกินยาเม็ดหนึ่ง แกว่งไปมาสองสามครั้ง และเติบโตเป็นปลามังกรแดงยาวตัวหนึ่ง ความยาวประมาณยี่สิบเซนติเมตร
อู๋เป่ยประหลาดใจมาก : “แค่กินยาเม็ดเดียวก็เติบโตขนาดนี้เลยเหรอ ? ”
ปลาตัวนั้นโผล่ขึ้นมาจากน้ำ คราวนี้มันไม่ได้พ่นฟอง แต่มันกลับเอ่ยปากพูดตรง ๆ : “ฉันอยากจะใช้เส้นทางที่แตกต่างออกไปในการปฏิบัติพลังยุทธ์”
อู๋เป่ย : “โอ้ แล้วคุณกลายเป็นปลาเหรอ ? ”
อีกฝ่าย : “ไม่ ในตอนแรก ฉันเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว”
อู๋เป่ยตกตะลึง : “สิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว ? และตอนนี้มันกลายเป็นปลาแล้วงั้นเหรอ ? ”
อีกฝ่ายกล่าวว่า : “ฉันได้พัฒนามามากกว่าสิบครั้ง ก่อนที่จะกลายเป็นปลาที่ฉันเป็นอยู่ตอนนี้ ในอนาคตฉันจะพัฒนาอีก”
อู๋เป่ย : “นี่คือเส้นทางแห่งการฝึกพลังยุทธ์ของคุณใช่ไหม ? ”
อีกฝ่าย : “ฉันกำลังก้าวไปข้างหน้าตามแผนของตัวเอง จะไปได้ไกลแค่ไหนก็ขึ้นอยู่กับโชคของตัวเองแล้ว”
อู๋เป่ยพบว่ามันน่าเหลือเชื่อ: “มรรคาจารย์ที่สง่างามนั้น เป็นผู้ที่อยู่สูงสุดในโลกนี้แล้ว จะเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่ฝึกฝนใหม่ หรือว่าคุณจะแข็งแกร่งกว่ามรรคาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ได้อีกงั้นเหรอ ? ”
ปลาตัวนี้เหลือบมองอู๋เป่ย : “หนุ่มน้อย ฉันมีประสบการณ์มามากมายแล้ว และรู้มากกว่าคุณเยอะ ดังนั้นอย่าสงสัยฉันเลย แบบนี้มันทำให้คุณไร้เดียงสามาก”
อู๋เป่ยกลอกตาแล้วถามถังจื่อยี่อีกครั้ง : “จื่อยี่ คุณยังดื่มซุปปลาอยู่หรือเปล่า ? ”
ทันใดนั้นปลาตัวนั้นก็หนีไปทันที มันว่ายดำดิ่งลงสู่ก้นน้ำทันที
ถังจื่อยี่เม้มริมฝีปากของเธอแล้วยิ้ม : “ซวนเป่ย ปลาตัวนี้น่าสนใจจริง ๆ”
อู๋เป่ยเก็บรอยยิ้มของเขาและกล่าวว่า : “นี่คือสัตว์ประหลาดเก่าในมรรคาจารย์ ผมสงสัยว่าเขาจงใจเข้ามาหาผม”
ถังจื่อยี่ : “โอ้ ? ”
อู๋เป่ย : “วันนั้นตอนที่ไปซื้อปลา ผมก็รู้สึกแปลก ๆ ปลาตัวนี้ซึ่งเป็นมรรคาจารย์ในชาติที่แล้ว จะถูกจับขึ้นมาได้อย่างไร และจะบังเอิญเจอกับผมได้อย่างไร”
ถังจื่อยี่ : “มันจะเป็นอันตรายต่อคุณหรือเปล่า ? ”
อู๋เป่ย : “มันก็ไม่แน่หรอก แต่คุณต้องระวังชายชราคนนี้ด้วย”
ในเวลานี้ มังกรขาวน้อยสองตัวปรากฏขึ้น ปรากฏว่าพวกมันกำลังกัดเชือกและดึงเรือไปข้างหน้า เรือกำลังแกว่งไกว และในไม่ช้าก็แล่นออกไปกลางทะเลสาบ
ทันใดนั้น ซวนหวู่ก็ปีนขึ้นไปบนเรือจากทางเดิน ซวนหวู่ไม่ได้เปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนมากนัก ในช่วงเวลานี้ มันกำลังหลับอยู่ที่ก้นทะเลสาบ ไม่รู้ว่ามันตื่นขึ้นมาได้อย่างไร
ดูเหมือนว่า เจ้าตัวนี้จะหิวแล้ว ดังนั้นอู๋เป่ยจึงหยิบยาเม็ดออกมาป้อนให้มันกิน หลังจากที่ซวนหวู่กินไปสองสามคำ มันก็เงยหน้าขึ้นและมองไปยังท้องฟ้าที่ไม่มีที่สิ้นสุด
。