บทที่ 1429 สหายเก่าฮั่นไป๋

ฮั่นไป๋พยักหน้า ：“ก่อนหน้านั้นฉันพยายามปรับตัวเข้ากับตัวตนใหม่ ตอนนี้ฉันคือผู้บัญชาการกรมตำรวจแห่งแคว้นหลงกั๋ว กรมตำรวจนี้เป็นองค์กรราชการลับ แผนกที่ฉันเคยอยู่ ตอนนี้อยู่ใต้บัญชาการกรมตำรวจ”

อู๋เป่ย ：“ไม่อยากจะเชื่อ เหล่าฮั่น จู่ๆนายก็มาหาฉัน มีอะไรชี้แนะเหรอ?”

ฮั่นไป๋ยิ้มและพูดว่า ：“เราเป็นเพื่อนกันมานาน ฉันขอพูดตามตรง ตอนนี้มีคนจำนวนมากกำลังตรวจสอบนาย ผู้สืบสวนเหล่านี้มาจากสามทิศทาง คนหนึ่งตรวจสอบจางเสี่ยวเป่ย คนหนึ่งตรวจสอบอู๋เป่ย อีกคนหนึ่งตรวจสอบหลี่ซวนเป่ย ท้ายที่สุด เบาะแสทั้งสามข้อนี้ก็ชี้ไปที่นาย แน่นอนว่าฉันรู้ว่า นี่คือตัวตนทั้งสามของนาย แต่คนนอกไม่รู้”

อู๋เป่ย ：“อืม นี่ไม่น่าแปลก เมื่อถึงเวลา ฉันก็ไม่คิดจะปิดบังอีกต่อไป”

ฮั่นไป๋ ：“แต่ว่าตอนนี้ ฉันขอแนะนำให้นายรักษาตัวตนทั้งสามนี้ไว้ แต่ว่าฝั่งจักรพรรดิ ฉันไม่สามารถช่วยปิดบังให้นายได้”

อู๋เป่ย ：“อืม เข้าใจ นายสามารถบอกสิ่งที่นายรู้ ให้กับจักรพรรดิได้”

ฮั่นไป๋ ：“จริงๆแล้ว ตัวตนของนายในตอนนี้ ไม่ว่าจะยอดเยี่ยมแค่ไหน ตัวตนทั้งสามรวมกัน จักรพรรดิจะให้ความสำคัญกับนายมากขึ้น”

อู๋เป่ย ：“เหล่าฮั่น นายยังเป็นเหมือนเดิม ยังมีเรื่องอื่นอีกใช่ไหม รีบบอกฉันมาเถอะ”

ฮั่นไป๋ยิ้มเล็กน้อย ：“ไม่เสียชื่อที่เป็นเพื่อนเก่า รู้จักฉันดี ใช่แล้ว ฉันมาครั้งนี้ เพื่อขอความช่วยเหลือจากนาย”

อู๋เป่ย ：“ฉันจะช่วยอะไรนายได้? ”

ฮั่นไป๋ ：“แคว้นหลงกั๋วสถาปนาได้ไม่นาน หากต้องการควบคุมผู้บำเพ็ย มีวิธีที่ดีที่สุดสองวิธี หนึ่งคือให้เงินเดือนแก่เจ้าหน้าที่ระดับสูง และสองคือการให้ยาอายุวัฒนะ”

แน่นอนว่าอู๋เป่ยรู้ถึงความสำคัญของยาอายุวัฒนะ อัจฉริยะและคนธรรมดามาอยู่รวมกัน คนแรกไม่มียาอายุวัฒนะ ในขณะที่อีกคนพัฒนาตัวเองต่อเนื่องผ่านยาอายุวัฒนะ ผลสุดท้ายก็คือ อัจฉริยะอาจเทียบกับคนธรรมดาคนนั้นไม่ได้

“เพราะฉะนั้นนายอยากให้ฉันช่วยปรุงยาอายุวัฒนะเหรอ?”

ฮั่นไป๋ ：“ปรมาจารย์นักเล่นแร่แปรธาตุห้าดาวสีม่วง นั้นเป็นสิ่งที่น่าทึ่งมาก และจากที่ฉันรู้จักนาย ความสามารถของนายไม่ใช่แค่ห้าดาวสีม่วง และนายก็ได้รับการสืบทอดจากอาจารย์ทวดซวนหวง ดังนั้น จึงอยากให้นายช่วยปรุงยาอายุวัฒนะที่สามารถทำให้คนธรรมดากลายเป็นอัจฉริยะให้ฉันหนึ่งชุด”

อู๋เป่ย ：“ตัวอย่างเช่น?”

ฮั่นไป๋ ：“เราต่างรู้ดีว่า ระดับสูงสุดของคนเซียน ขั้นราชันย์ ขั้นจักรพรรดิ หากเราสามารถปรุงยาอายุวัฒนะที่ช่วยให้คนธรรมดาบรรลุขั้นราชันย์และขั้นจักรพรรดิได้ มันอาจจะสามารถฝึกอัจฉริยะได้กลุ่มหนึ่ง ทำไมเราไม่ใช้มันล่ะ?”

อู๋เป่ยส่ายหัวแล้วพูดว่า ：“ความคิดของนายมันง่ายเกินไป ให้วัตถุดิบยาที่เพียงพอกับฉัน ฉันอาจจะสามารถปรุงยาอายุวัฒนะที่นายต้องการออกมาได้ แต่ต้นทุนในการปรุงนั้น อาจมากกว่าคนเซียนขั้นราชันย์หรือคนเซียนขั้นจักรพรรดิ”

ฮั่นไป๋หัวเราะ ：“นายไม่เข้าใจความหมายที่ฉันพูด สิ่งที่เราจะดึงมาเข้าร่วม ก็คือตระกูลใหญ่ๆเหล่านั้น ไม่ว่าจะใช้ต้นทุนกี่ร้อยเท่า ขอเพียงดึงพวกเขามาเข้าร่วมได้ เราก็ไม่เสียเปรียบ”

ตอนนี้อู๋เป่ยเข้าใจแล้ว และพูดว่า ：“อย่างนี้นี่เอง”

ฮั่นไป๋ ：“อันที่จริงนี่คือความหมายของต้าเซียนจุน ทำให้เทียนเจียวหมดคุณค่า ด้วยยาอายุวัฒนะ”

อู๋เป่ยขมวดคิ้ว ：“ทำให้เทียนเจียวหมดคุณค่าเหรอ?”

ฮั่นไป๋พยักหน้า ：“ต้าเทียนจุนคิดว่า ต่อไปคุณสมบัติจะไม่สำคัญ ขอเพียงมีทรัพยากรก็สามารถเป็นเทียนเจียวได้”

อู๋เป่ยเงียบไป ความจริงเขาตระหนักเรื่องนี้ตั้งนานแล้ว เมื่อบุคคลมีทรัพยากรที่เพียงพอ และมีภูมิหลังที่ยิ่งใหญ่ ความสำเร็จของเขาก็จะไม่ด้อยไปกว่าอัจฉริยะที่เรียกว่าเทียนเจียว บนโลกนี้ มีคนที่น่าทึ่งและมีความสามารถมากมาย แต่สุดท้ายแล้วยังไงล่ะ? พวกเขาส่วนใหญ่ก็หายไปในแม่น้ำแห่งประวัติศาสตร์อันกว้างใหญ่

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง ：“เขาก็พูดว่า เหล่าฮั่น อาศัยแค่กำลังของฉันคนเดียว น่าจะทำได้ไม่เยอะใช่ไหมล่ะ?”