บทที่ 1459 ตามหาเซียนปิงในถ้ำหมื่นปีศาจ

เนื่องด้วยไม่ได้รับแสงแดดมานาน ใบของต้นไม้เหล่านี้ล้วนเบ่งบานสวยงามสะพรั่ง อีกทั้งยังสามารถส่องแสง ทำให้สภาพแวดล้อมใต้ดินไม่มืดมิด

อู๋เป่ย: “ปิงหยุน ผมเข้ามายังถ้ำหมื่นปีศาจแล้ว”

ถังปิงหยุน: “ซวนเป่ย พวกเราเจอถ้ำปีศาจหมื่นตัวขนาดใหญ่ที่พวกมันกำลังซ่อนตัวอยู่”

อู๋เป่ย: “อืม คุณรอผมอยู่ที่นี่นะ ผมกำลังตาไป”

จี้หยกของเขาสามารถตามรอยหาตำแหน่งทิศทางได้ เพราะฉะนั้นเขาสามารถตามหาถังปิงหยุนได้อย่างง่ายดาย

ตอนนี้ได้เกิดถ้ำคริสตัลขึ้น ถังปิงหยุนหยุดยื่นต่อหน้าเหล่าสำนักหงส์ไฟทั้งเจ็ด พวกเขาเคยพบกับปีศาจที่ทรงพลังมาก่อน จึงทำให้ต้องหนีมาซ่อนตัวที่นี่

โชคดีที่ที่นี่สามารถเป็นที่คุ้มภัยได้ ทำให้ปีศาจเหล่านั้นไม่สามารถตามตัวพวกเขาพบ เพื่อนร่วมสำนักทั้ง 7 คนของถังปิงหยุนนั้น เป็นผู้ชาย 5 คน ผู้หญิง 2 คน พวกเขาล้วนแต่เป็นศิษย์ที่มาจากสำนักหงส์ไฟด้วยกัน ภายใน 8 คนนี้ ถังปิงหยุนมีความสามารถมากที่สุด เธอเริ่มเข้ามาในสำนักนี้ช้ากว่าผู้อื่น จึงทำให้การฝึกฝนของเธอน้อยกว่าสมาชิกคนอื่น

ยกตัวอย่างศิษย์พี่ใหญ่ในสมาชิกทั้งหมด 7 คนนี้ เขาสามารถฝึกจนมาถึงโลกของเทพเซียนได้ สมาชิกผู้หญิงอีก 2 คนก็ขึ้นชื่อได้ว่าเป็นหญิงงามแห่งสำนักหงส์ไฟ พวกเธอล้วนแต่ฟังคำสั่งของศิษย์พี่ใหญ่เท่านั้น

สมาชิกอีก 4 นั้น 2 คนแรกฝึกตนจนเป็นอมตะ และอีก 2 คนฆ่าไม่ตายเมื่อเดินทางไปยังโลกของเทพเซียน เมื่อเห็นถังปิงหยุนพูดคุยกับคนผู้หนึ่ง ก็มีศิษย์คนหนึ่งเอ่ยปากขึ้นว่า: “น้องหญิงปิงหยุนกำลังคุยกับใครอยู่หรอ เขาก็อยู่ในถ้ำนี้ด้วยหรอ”

ใบหน้าของถังปิงหยุนเปี่ยมไปด้วยความสุข เธอพยักหน้าตอบและพูดว่า: “ใช่แล้วล่ะ เขาคือคู่หมั้นของฉัน”

ศิษย์พี่ใหญ่ทั้งห้าล้วนหันมามองหน้ากัน ตั้งแต่ที่ถังปิงหยุนเข้าศึกษาในสำนักหงส์ไฟ พวกเขาล้วนรู้สึกใจเต้นแรงต่อเธอ เธอเป็นคนที่ทั้งสวยและเก่ง ผู้ชายจะไม่ชอบกันได้ที่ไหนล่ะ แต่ทว่าแล้วน่าเสียดาย ถังปิงหยุนมักพูดตลอดว่าเธอมีคู่หมั้นแล้ว บัดนี้ เราก็จะได้เจอหน้าคู่หมั้นที่เธอชอบพูดอยู่บ่อย ๆ แล้วล่ะ

ศิษย์พี่ใหญ่หัวเราะออกมา: “เมื่อคู่หมั้นของน้องหญิงมาถึงแล้ว พวกเราต้องให้การต้อนรับอย่างดีนะ ยังไงเสียแล้วเขามาจากพื้นที่เล็ก ๆ ไม่ค่อยเข้าใจโลกใบนี้มากเท่าไหร่นัก”

คำพูดเหล่านี้ทำให้ถังปิงหยุนรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย แต่ว่าเธอก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา เธอหวังเพียงว่าตอนนี้อู๋เป่ยจะมาให้ถึงเร็วขึ้น

อู๋เป่ยได้กำหนดตำแหน่งที่จะเดินทาง ไม่ทันใดเขาก็ถึงที่หมายเรียบร้อย ทางเข้าถ้ำถูกปกคลุมเต็มไปด้วยเถาวัลย์ เมื่อเขามาถึงระแวกนี้ จู่ ๆ ก็มีเงาหนึ่งพุ่งออกมาด้วยความเร็ว

เขาเอื้อมมือไปคว้ามัน ก็คว้าได้ร่างเจ้าแมวตัวนี้ ขนาดตัวมันยาวประมาณ 10 เมตร มันพยามที่จะหนีออกจากฝ่ามือของอู๋เป่ย อู๋เป่ยรีบแปลงร่างกลายยักษ์ตัวใหญ่ขนาดหลายพันเมตร ทำให้โครงกระดูกแมวหนีไปไหนไม่ได้

โครงกระดูกแมวตัวนี้สั่นไปทั้งตัว มันมองอู๋เป่ยด้วยความงุนงง

อู๋เป่ยไม่ได้ฆ่ามัน กระดูกมันกระจัดกระจายลงพื้นเพื่อแสดงความยอมจำนนต่ออู๋เป่ย

อู๋เป่ยไม่ได้สนใจอะไร เขากลายร่างคืนเป็นชายหนุ่มที่รูปร่างหล่อสูง 180 เซนติเมตร เขายกเถาวัลย์ออกและเดินเข้าไปด้านใน

ทันใดนั้น ศิษย์พี่ใหญ่ต่างก็พากันจับจ้องไปที่คนที่กำลังเดินเข้ามา เมื่ออู๋เป่ยปรากฏตัวขึ้นแสงฆ่าสีน้ำเงินก็สาดส่องมาที่เขา

เขาได้ฝึกตนจนกระทั่งได้เป็นเซียน พลังของเขามากมาย เพียงแค่เขาชี้นิ้วก็สามรถทำให้เหล่าเทพในถ้ำตายได้

ถังปิงหยุนตกใจเรียก: “ซวนเป่ย!”

แสงที่มาจากการฆ่าสาดส่องลงร่างกาย แสงเหล่านี้สะท้อนกลับออกมา ทำให้ไม่สามารถทำร้ายเขาได้สำเร็จ

อู๋เป่ยรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เขามองไปยังศิษย์พี่ใหญ่ที่ทำหน้าตางุนงงและถามว่า: “ทำไมท่านถึงลงมือกับข้า”

ถังปิงหยุนวิ่งเข้าไปในอ้อมแขนของเขาอย่างเร็ว และเธอร้องไห้โอบกอดเขาด้วยความคิดถึง

อู๋เป่ยลูบหลังเธอเบา ๆ ยิ้มและพูดว่า: “ปิงหยุน คิดถึงข้าไหม”

ถังปิงหยุนทุบอกเขาเบา ๆ และพูดว่า: “เจ้าเพิ่งมาข้า! ข้าจะลงโทษเจ้า!”