บทที่ 146 หลี่หลงเฉิน

ฮั่วอวิ๋นตูเงียบไปครู่หนึ่งก่อนพูดว่า: "ตระกูลหลิวในเจียงเป่ยไม่เพียงแต่เป็นตระกูลผู้สืบทอดศิลปะการต่อสู้เท่านั้น แต่กลุ่มตงเจียงที่ควบคุมโดยตระกูลหลิวนั้นใหญ่มาก ตระกูลหลิวจึงเป็นหนึ่งในสามตระกูลใหญ่ในเจียงเป่ยที่มีอิทธิพลในทุกเรื่อง"

แน่นอนว่าอู๋เป่ยเข้าใจว่าตระกูลหลิวในเจียงเป่ยนั้นไม่ธรรมดา แต่เขาต้องการล้างแค้นให้พี่ชายไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม เรื่องนี้จะมองข้ามและไม่พูดถึงไม่ได้!

ในขณะเดียวกัน ในห้องโถงเจียงหนาน มีร่างสูงของหลี่จินเซี่ยงเดินขึ้นลงในสำนักไปมา อันที่จริงเขาไม่รู้จักตัวตนของอู๋เป่ยมากเท่าไหร่ เขารู้เพียงว่าอู๋เป่ยนั้นอยู่ในตำแหน่งรองหัวหน้า โดยหยางมู่ไป๋เป็นผู้มอบตำแหน่งให้เขา

แต่เรื่องในเจียงเป่ยนั้นไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ เพราะเมื่อเรื่องมันได้บานปลายแล้วนั้น มันก็ยากที่จะตามมาจัดการทีหลัง ดังนั้นตอนนี้เขาจึงกังวลอย่างยิ่ง

หลังจากลังเลครั้งแล้วครั้งเล่า เขาตัดสินใจขอคำแนะนำจากหยางมู่ไป๋

เมื่อโทรหาติดแล้ว หลี่จินเซียงก็ลุกขึ้นยืนตัวตรงในทันที: "ท่านอาจารย์หยาง ผม หลี่จินเซียงมีเรื่องจะปรึกษา..."

หยางมู่ไป๋ได้ยินเรื่องราวของเขา ก่อนพูดอย่างเย็นชา: "ตระกูลหลิวแกว่งเท้าหาเสี้ยนอย่างนั้นเหรอ? กล้าจริงๆ ที่มายุ่งเรื่องของเรา เรื่องของตัวเองไม่มีให้ยุ่งแล้วหรืออย่างไร เดี๋ยวฉันจะไปถามทางตระกูลหลิวเอง"

หลังจากวางสายหยางมู่ไป๋ก็โทรหาศิษย์คนโตของเขา ศิษย์คนโตของหยางมู่ไป๋ชื่อหลี่หลงเฉิน ซึ่งเปิดสำนักคุ้มกันอยู่ทางตอนเหนือของเหอตง และดำรงตำแหน่งหัวหน้าผู้พิทักษ์อยู่ที่นั่น

สำนักคุ้มครองความปลอดภัยในปัจจุบันคล้ายกับสำนักคุ้มครองความปลอดภัยในสมัยโบราณ เพียงแค่ว่างานที่ทำนั้นซับซ้อนและยากกว่ากันเล็กน้อย

หลี่หลงเฉินลุกยืนขึ้นด้วยความเคารพ เมื่อเขาได้รับโทรศัพท์จากอาจารย์ของเขา: "ครับ ศิษย์จะทำตามนั้นทันที"

หลังจากวางสาย หลี่หลงเฉินก็มีสีหน้าแปลก ๆ บนใบหน้าของเขา จริง ๆ แล้วเขามีอาจารย์อาอยู่หนึ่งคน และอาจารย์อาคนนี้นั้นมีความขัดแย้งกับทางตระกูลหลิวแห่งเจียงเป่ย และเขาก็กำลังจะดวลกับหลิวไห่หวังในคืนนี้ด้วย!

"คงไม่ต้องกังวลเรื่องอาจารย์อาหรอก" เขาถอนหายใจแล้วสั่งให้ผู้ใต้บังคับบัญชาเตรียมเฮลิคอปเตอร์ เพราะเขาต้องการไปที่เจียงเป่ยด้วยตัวเอง

ตระกูลหลิว ณ เจียงเป่ย

บ้านเก่าของตระกูลหลิวหรือหลิววิลล่านั้นตั้งอยู่ในทำเลที่ยอดเยี่ยม มีป่าพุทราทางทิศตะวันตก ป่าหม่อนทางทิศใต้ แม่น้ำสายเล็กๆ ทางทิศตะวันออก และเนินเขาทางทิศเหนือ มันเป็นดินแดนอุดมสมบูรณ์ที่หนึ่งเลยก็ว่าได้

ในขณะนี้ หลิวไห่เซิงผู้เฒ่าแห่งตระกูลหลิวกำลังฝึกซ้อมอยู่ในลานบ้าน เขาสืบสานธุรกิจของครอบครัวให้กับรุ่นใหม่เรื่อยๆ เขาจึงต้องใช้เวลาฝึกฝนศิลปะการต่อสู้มากขึ้น

ทันใดนั้น ศิษย์คนหนึ่งมารายงาน: "ท่านอาจารย์ มีคนโทรมาครับ บอกว่าเป็นหลี่หลงเฉินจากทางเหอตง"

หลิวไห่เซิงตกตะลึง หลี่หลงเฉินเป็นปรมาจารย์แต่โดยกำเนิดที่มีชื่อเสียงมาก จักรพรรดิแห่ง เหอตงและอาจารย์ของเขาได้รับการกล่าวขานว่าเป็นราชาแห่งศิลปะการต่อสู้ ผู้ชายที่แข็งแกร่งเช่นนี้ ไม่ได้มีสัมพันธมิตรที่ดีกับเขา แต่คนคนนี้มาหาเขาทำไมนะ?

หลิวไห่เซิงรู้สึกสับสนเล็กน้อย หากว่าหลี่หลงเฉินต้องการท้าปะลองกับเขาจนตาย เขาก็ทำอะไรไม่ได้! เรื่องกำลัง เขาก็สู้ไม่ได้ เรื่องชาติกำเนิด เขาก็สู้ไม่ได้เช่นกัน แล้วเขาจะเอาอะไรไปสู้

นอกจากนี้ยังมีปรมาจารย์มากมายในสำนักคุ้มครองความปลอดภัย ว่ากันว่าหากได้เข้าไปในสำนักคุ้มครองความปลอดภัย ทุกสาขาอาชีพจะต้องปะทะกับหลี่หลงเฉิน ซึ่งพลังอำนาจแบบนี้ไม่ใช่สิ่งที่ตระกูลหลิวของเขาจะมีได้

เขาถามศิษย์ด้วยความกระวนกระวายใจว่า "อาจารย์อาของแกล่ะ"

เขาถามเกี่ยวกับพี่ชายคนที่สามที่นามว่าหลิวไห่หวัง

ลูกศิษย์แสดงความลังเลใจ ก่อนที่หลิวไห่เชิงจะแสดงท่าทีโกรธ: "บอกมาสิ!"

ศิษย์คุกเข่าลงกับพื้นด้วยความตกใจ: "ท่านอาจารย์ ลุงของผมไปที่เขตชุนหรานแล้ว ผมได้ยินข่าวจากพี่น้องที่นั่นว่าลุงของผมกำลังจะต่อสู้กับปรมาจารย์แห่งเทพเจ้าชื่ออู๋เป่ย ซึ่งจะเกิดขึ้นคืนนี้ตอนเวลาสามทุ่มครับ”

“อะไรนะ” แปลกใจ นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลย เมื่อมีปรมาจารย์เคลื่อนไหวใดใด ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมักจะถูกฆ่าหรือบาดเจ็บ เนื่องจากอีกฝ่ายเป็นถึงปรมาจารย์เสินจิ้น ดังนั้นจึงมีที่มาที่ไปอย่างแน่นอน ทำไมน้องชายเขาถึงประมาทเลินเล่อเช่นนี้?

จากนั้นเขาก็ตกใจ เป็นไปได้ไหมว่าการเดินทางมาของหลี่หลงเฉินนั้นจะเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้?

เขากดเบอร์ของหลิวไห่หวังอย่างรวดเร็ว โชคดีที่โทรติดทันที ก่อนเขาจะพูดขึ้น: "น้องสาม รีบกลับบ้าน ตอนนี้กำลังมีบางอย่างร้ายแรงเกิดขึ้นที่บ้าน!"

หลิวไห่หวังตกตะลึง: "พี่ เกิดอะไรขึ้นเหรอ?"

หลิวไห่เซิง: "หลี่หลงเฉินแห่งเหอตงกำลังจะฆ่าพี่ แกรีบกลับมาที่นี่เร็วเข้า มิฉะนั้นฉันจะต้องต่อสู้คนเดียว!"