บทที่ 1468 มูลค่าของหินสวรรค์

เธออธิบายว่า: "ชื่อของเขาคือฉือเที่ยว เขาเป็นลูกชายของคนรับใช้ของฉัน ตอนเด็ก ๆ เขาเป็นคนที่คอยติดตามฉัน แต่ตอนนี้ เขาทำงานเป็นช่างซ่อมบำรุงในโรงพนันหิน ดังนั้นจึงค่อนข้างคุ้นเคยกับสถานที่ที่ดี"

อู๋เป่ย: "เดี๋ยวนะ ศิษย์พี่หญิง ท่านว่าท่านกำลังจะเดิมพันหิน หินนั่นคือหินอะไร?"

“เมืองนี้ชื่อว่าเทียนฉือหรือก็คือหินสวรรค์ ฉันก็ย่อมต้องพนันหินสวรรค์อยู่แล้ว หินสวรรค์คืออุกกาบาตที่ตกมาจากท้องฟ้า เจ้าก็รู้ว่าเราอยู่ในเขตวงกลม เขตเทียนเต้าในตอนนี้ขาด จึงทำให้อุกกาบาตพวกนี้ตกมาจากเขตด้านนอก พวกมันไม่สามารถใช้ตาเทพดูได้ หรือพูดง่าย ๆ ก็คือ ตราบใดที่ไม่ได้ผ่าตะวันออกก็จะไม่มีทางรู้เลยว่าสิ่งที่อยู่ด้านในคืออะไร”

อู๋เป่ย: "อุกกาบาตพวกนี้ราคาเท่าไร"

หลานซิน: "อุกกาบาตชิ้นเล็ก ๆ สามารถปลดล็อกจิตวิญญาณสิ่งมีชีวิตได้ จิตวิญญาณสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ สามารถสอดแนมโลกภายนอกของเทียนเต้าทางอ้อมได้ อุกกาบาตบางอันก็มีอาวุธ หรือไม่ก็พวกของจากสวรรค์ปิดผนึกอยู่ข้างใน"

อู๋เป่ย: "ศิษย์พี่หญิง ทำไมอุกกาบาตถึงมีของจากสวรรค์หรือไม่ก็อาวุธล่ะ?"

หลานซิน: "ฉันเองก็ไม่รู้ แต่เคยได้ยินมาว่า เขตโลกภายนอกมีผู้บำเพ็ญเพียรมนุษย์อยู่จำนวนหนึ่ง เขาเอาสิ่งของมาทำเป็นอุกกาบาต หลังจากนั้นก็โยนมาในเขตโลก มีเพียงแค่วิธีนี้เท่านั้นที่จะสามารถทำให้ผู้บำเพ็ญเพียรเหล่านั้นสามารถมองเห็น เทียนเต้าได้อย่างชัดเจน”

อู๋เป่ยเข้าใจทันที: "เพราะงั้นการพนันหิน คือการพนันของที่ถูกคนทำเป็นอุกกาบาตแล้วโยนเข้ามา!"

หลานซินพยักหน้า: "ใช่แล้ว หากเปิดออกแล้วเจออาวุธหนึ่งชิ้นต้อง นั่นก็สามารถทำเงินได้เป็นหลายร้อยล้านเหรียญมังกรศักดิ์สิทธิ์แล้ว"

อู๋เป่ย: "พ่อของศิษย์พี่หญิงถูกฆ่าตายเหรอ?"

หลานซินพูดว่า: "คนคนนั้นชื่อฟางซวนเซิง เขาเป็นพี่ชายร่วมสาบานของพ่อฉัน ทั้งสองคนเปิดร้านพนันหินด้วยกัน เดิมทีธุรกิจไปได้ดี แต่เขาสมรู้ร่วมคิดกับคนภายนอกและวางแผนเพื่อให้พ่อฉันพนันหินแพ้ นั่นทำให้พ่อฉันเสียเงินจำนวนมากและเป็นหนี้ก่อนโต ส่วนเค้ากลับใช้โอกาสนี้ทำเงินก้อนใหญ่และตอนนี้เขาได้กลายเป็นเถ้าแก่ใหญ่ของโรงพนันหินหย่งลี่ ซึ่งเป็นโรงพนันหินที่ใหญ่หนึ่งในสี่แห่งเมืองเทียนฉือ”

อู๋เป่ย: "ศิษย์พี่หญิง งั้นท่านคิดจะแก้แค้นยังไง? ฆ่าอีกฝ่ายโดยตรงเลยเหรอ?"

หลานซินพูดว่า: "สถานที่แห่งนี้มีพระแม่เป็นคนคอยดูแล อีกทั้งฉันยังเป็นคนขอบเขตเซียนไท่ชิง จะฆ่าเขาง่าย ๆ ไม่ได้ หากอยากจะฆ่าเขา ก็ต้องรอให้ออกจากที่นี่ก่อนหรือไม่ก็ต้องใช้วิธีอื่น"

อู๋เป่ย: "ศิษย์พี่หญิงจะไปโรงพนันหินเหรอ?"

หลานซิน: "ฉันจะทำให้เขาสูญเสียทุกอย่างด้วยการเดิมพันหิน!"

อู๋เป่ย: "ศิษย์พี่หญิง ท่านมั่นใจใช่ไหม?"

หลานซิน: "ฉันขอยันต์นำโชคสี่อันจากอาจารย์มาแล้ว ตอนนี้ฉันต้องการยืมพลังของยันต์นำโชคเพื่อเอาชนะฟางซวนเซิงในการเดิมพัน!"

แต่อู๋เป่ยกลับรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เขาพูดว่า: "ศิษย์พี่หญิง หากอีกฝ่ายสามารถเป็นถึงเถ้าแก่ใหญ่ของโรงพนันหินที่ใหญ่ที่สุดได้ ถ้าอย่างนั้นเค้าต้องมีของอะไรที่พิเศษแน่ผมว่าลำพังแค่ยันต์นำโชคอาจจะยังไม่พอ "

หลานซินมองดูเขา: "ศิษย์น้องมีข้อเสนออะไรดี ๆ อะไรไหม?"

อู๋เป่ยหัวเราะ: "ศิษย์พี่หญิง มีศิษย์น้องอยู่นี่ทั้งคน ท่านไม่จำเป็นต้องพึ่งยันนำโชคด้วยซ้ำ หากพูดถึงการพนันหิน ผมน่ะเป็นที่สอง ส่วนที่หนึ่งน่ะไม่มีใครกล้าเป็นหรอก"

นี่ไม่ได้คุยโม้ เขามีตาวิเศษ มองเห็นข้างในของหินสวรรค์นั้นไม่ได้เป็นเรื่องยากอะไรสำหรับเค้าเลย

เห็นได้ชัดว่าหลานซินไม่เชื่อ: "ศิษย์น้อง เรื่องนี้สำคัญมากสำหรับฉัน มันไม่ใช่เรื่องตลก"

อู๋เป่ยรู้ว่าเขาต้องเดิมพันสองสามครั้งให้หลานซินเห็นก่อน หลานซินถึงจะเชื่อ ดังนั้นเขาจึงพูดว่า "ศิษย์พี่หญิง งั้นพวกเราไปลองที่โรงพนันหินหย่งลี่ดูไหมล่ะ?"

หลานซินมองลึกเข้าไปที่ดวงตาของเขาแล้วพูดว่า "ก็ได้ ศิษย์พี่หญิงเชื่อนาย!"