บทที่ 1471 ฆ่ากลับ ชิงสมบัติ

อู๋เป่ยเคยเห็นหินสวรรค์ระดับเทพนี้มาก่อน ของข้างในเขาก็แอบถามหลานซิน แต่มันก็มีค่าไม่เท่ากับในตอนนี้

เขายิ้มพลางพูดว่า: "เดิมพันแต่จะได้กำไรหรือขาดทุนมันน่าเบื่อเกินไป เอาอย่างนี้ดีกว่า ครั้งนี้พวกเรามาพนันว่าของข้างในจะอยู่ในประเภทไหน ฉันว่าของที่อยู่ในหินก้อนนี้จะต้องเป็นอาวุธเวทย์มนตร์แน่นอน"

ทุกคนหัวเราะ การเดิมพันมันเป็นอาวุธเวทย์มนตร์นั้นยากกว่าการเดิมพันราคามาก เพราะในท้ายที่สุดแล้วของที่อยู่ในหินมันมีโอกาสที่จะเป็นอะไรก็ได้ อีกทั้งความน่าจะเป็นที่จะเป็นอาวุธเวทย์มนตร์นั้นน้อยกว่าหนึ่งในหมื่นด้วยซ้ำ!

มีคนพูดขึ้นทันที: "ฉันพนัน! ว่าของที่อยู่ด้านในนั้นต้องไม่ใช่อาวุธเวทย์มนตร์อย่างแน่นอน!"

คนหนึ่งบอกว่ามันคืออาวุธเวทย์มนตร์ อีกคนบอกว่าไม่ใช่อาวุธเวทย์มนตร์ แน่นอนว่าฝ่ายหลังต้องมีโอกาสชนะมากกว่าอยู่แล้ว ดังนั้นทุกคนต่างก็พนันกันว่านี่ไม่มีทางใช่อาวุธเวทย์มนตร์อย่างแน่นอน

ฟางซวนเฉิงยิ้มพลางพูดว่า: "คุณชายอู๋ คุณแน่ใจเหรอ? คุณรู้ไหมว่าในตลอดหลายปีที่ผ่านมามีคนเปิดแล้วเจออาวุธเวทย์มนตร์อยู่แค่ไม่กี่ชิ้นเท่านั้น"

อู๋เป่ย: "การพนันหินนั้นเป็นเรื่องของโชค ฉันโชคดีมาโดยตลอด เลยอยากจะลองเสี่ยงดู"

ฟางซวนเซิงพยักหน้า: "ได้ เชิญท่านเดิมพันเถอะ!"

ในสองเกมก่อนหน้านี้ ทุกคนรู้สึกว่าอู๋เป่ยแค่โชคดี แต่ในรอบนี้ไม่มีใครคิดว่าอู๋เป่ยจะสามารถชนะได้อีก เพราะถึงยังไงการที่ชนะติดต่อกันมันก็มีโอกาสน้อยมาก

จำนวนเงินเดิมพันเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง จนในที่สุดก็มากถึง 180 พันล้าน! คนเดียวที่เดิมพันฝั่งอู๋เป่ย มีแค่ตัวอู๋เป่ยเอง เพราะงั้นเขาจึงใช้เงิน 180 พันล้านเพื่อพนันว่าเขาจะทายถูก

คราวนี้เป็นฟางซวนเฉิงที่เปิดหินออก เขาหยิบค้อนออกมาแล้วเคาะมันเบา ๆ ผิวหินแตกออกมาเป็นชิ้น ๆ

ผนึกนี้มีพลังเวทย์ผันผวนอยู่อย่างเห็นได้ชัด มันน่าจะเป็นอาวุธเวทย์มนตร์ที่เซียนเทพเป็นคนทำขึ้นมา ราคาของมันเทียบไม่ได้กับราคาของหินสวรรค์ที่ซื้อมาเลยสักนิด แต่มันก็เป็นอาวุธเวทย์มนตร์จริงๆ!

ทุกคนมองหน้ากัน เขาชนะอีกแล้ว!

หลังจากเสียเงินมากกว่า 300 พันล้านติดต่อกัน เหล่าเถ้าแก่ก็เสียเงินหนักมาก ในบรรดาเถ้าแก่ฟางซวนเฉิงเป็นคนที่เสียมากที่สุด แต่มันก็ไม่ได้ทำให้เขาเสียเงินจนล้มละลาย แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็เป็นคนที่แพ้ไม่เป็น เมื่อเห็นว่าเสียเงินให้กับอู๋เป่ยหลายหมื่นล้านเหรียญ เขาจึงรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก

ในเวลานี้เขายกยิ้มพลางพูดว่า: "การเดิมพันเล็กน้อยนี่ ผมว่าเราควรจบแต่เพียงเท่านี้เถอะ คุณชายอู๋คุณคือลูกค้ารายใหญ่ของผม คุณทำให้ผมมีรายได้เยอะมาก เพื่อที่จะขอบคุณคุณชายอู๋ ผมได้สั่งให้คนเตรียมอาหารเตรียมเหล้าไว้ให้เรียบร้อย หวังว่าคุณชายอู๋จะรับน้ำใจนี้”

อู๋เป่ยยิ้มพลางพูดว่า "เอาสิ"

บางคนยังต้องการเล่นการพนันต่อ แต่ฟางซวนเซิงค่อนข้างมีอำนาจมาก นั่นจึงทำให้คนพวกนั้นไม่กล้าพูดอะไร

หลังจากที่ทุกคนทยอยออกไปม ฟางซวนเซิงก็เชิญอู๋เป่ยและหลานซินเข้าไปในห้องนั่งเล่นและสั่งให้คนรับใช้มาเสิร์ฟชาก่อน

หลังจากเข้าไปในห้องนั่งเล่น อู๋เป่ยรู้สึกว่าพื้นสั่นเล็กน้อย เขาพูดว่า: "เถ้าแก่ฟาง ข้างนอกเกิดอะไรขึ้นเหรอ"

ฟางซวนเฉิงยิ้มเล็กน้อย: "ไม่มีอะไรหรอก ผมได้วางคกลให้ห้องโถงนี้แยกออกจากที่อื่น ไม่ว่าข้างในนี้จะเกิดอะไรขึ้น คนข้างนอกก็ไม่มีทางรู้ได้"

อู๋เป่ย: "โอ้ ทำไมเถ้าแก่ฟางถึงทำเช่นนี้ด้วยล่ะ?"

ฟางซวนเฉิงหัวเราะเยาะ: "เจ้าหนู เลิกแสดงได้แล้ว เอาเงินฉันไปได้มากขนาดนั้น คิดว่าฉันจะปล่อยไปเหรอ?"

อู๋เป่ยขมวดคิ้ว: "เถ้าแก่ฟาง ฉันซื้อหินสวรรค์ของคุณ คุณก็ทำเงินได้ไม่น้อยนี่?"

เขาซื้อหินสวรรค์มากกว่า 400 พันล้านเหรียญ อย่างน้อยฟางซวนเซิงก็ได้เหรียญมังกรศักดิ์สิทธิ์ไปอย่างน้อยหลายหมื่นล้านเหรียญ ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะยังไม่พอใจ!

ฟางซวนเฉิงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา: "คุณเดิมพันว่าหินสวรรค์จะได้กำไรสองก้อนติดต่อกัน ฉันว่ามีบางอย่างผิดปกติ! บอกมา คุณทำได้ยังไง? หรือว่าหินสวรรค์ที่คุณเลือกล้วนสามารถทำกำไรได้ใช่ไหม? "

สีหน้าของอู๋เป่ยหม่นลง: "เถ้าแก่ฟาง คุณคิดจะปล้นกันดื้อ ๆ อย่างนี้เลยเหรอ?"

ฟางซวนเซิงหัวเราะ: "หึหึ ใช่ ฉันจะปล้นดื้อ ๆ อย่างนี้แหละ!"

หลังจากพูดจบ ก็มีชายสองคนเข้ามาประกบข้าง คนหนึ่งมีกลิ่นอายของปีศาจและอีกคนมีเลือดของเทพ พวกเขาเป็นเผ่าปีศาจและกึ่งเทพ อีกทั้งพละกำลังของเขาก็น่ากลัว

ฟางซวนเฉิงพูดเสียงเย็น: "สองคนนี้เป็นปรมาจารย์ที่ฉันเชิญมา พวกเขาแข็งแกร่งมากพอที่จะฆ่าเซียนจินครึ่งก้าว! คุณชายอู๋ คุณควรให้ร่วมมือดีกว่า ไม่เช่นนั้นฉันจะฆ่าคุณ!"

อู๋เป่ย: "ถ้าฉันตายที่นี่ คุณไม่กลัวว่าลัทธิเซียนไท่ชิงจะมาแก้แค้นรึไง?"