บทที่ 1477 ธิดาของพระแม่

พลังเวทย์นี้ผสมผสานทักษะ การปรุงยา ทักษะทางการแพทย์ และทักษะการใช้ดาบ เมื่อใช้แล้ว จะสามารถขจัดสิ่งสกปรกออกจากวิญญาณในขณะที่ต่อสู้ และขับสารพิษออกจากร่างกายได้ เทคนิคนี้ไม่เพียงแต่สามารถช่วยชีวิตคนได้เท่านั้น แต่ยังเอาชนะศัตรูได้อีกด้วย ด้วยการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย มันสามารถผนึกสิ่งสกปรกกับสารพิษเข้าสู่จิตวิญญาณร่างกายของคู่ต่อสู้ ทำให้พวกเขาไม่สามารถต่อสู้ได้อีกต่อไป

เมื่อตอนที่เขาสร้างพลังเวทย์ การแข่งขันพลังเวทย์ก็เริ่มต้นขึ้น นักฝึกทุกคนที่นั่งอยู่ในสามแถวแรกที่ในอยู่ขั้นต้าลั่วสามารถเข้าร่วมได้ หลายร้อยคนก็รีบไปที่สนามประลองและเข้าแถวเพื่อเริ่มการทดสอบ

กระบวนการทดสอบนั้นรวดเร็วมาก ผู้ทดสอบใช้มือกดลงบนพื้นผิวของกระจกโบราณตรงๆ จากนั้นจึงเปิดใช้งานพลังเวทย์ โดยพื้นฐานแล้ว ภายในเวลาประมาณสามถึงห้าวินาที ชุดตัวเลขจะปรากฏขึ้นถัดจากกระจกโบราณซึ่งก็คือคะแนน ผู้ที่เข้าร่วมการทดสอบโดยทั่วไปได้คะแนนเพียงสองหรือสามร้อยเท่านั้น ไม่มากเกินสามร้อย ส่วนที่น้อยมีเพียงไม่กี่สิบแต้มหรือเพียงสิบแต้มด้วยซ้ำ

อู๋เป่ยไม่ได้รีบร้อน ในขณะที่สังเกตคะแนนของทุกคน เขาจึงถามว่า: “ท่านอาจารย์ จุดประสงค์ของเหยาฉือที่จัดการแข่งขันครั้งนี้คืออะไร?”

ท่านเปีย่วเมี่ยว: “เหยาฉือกำลังเลือกอัจฉริยะ หากพวกเขามีคุณสมบัติตรงตามข้อกำหนด เหยาฉือจะยกองค์หญิงให้แต่งงานกับคนนั้นด้วย”

อู๋เป่ยตกตะลึง: “องค์หญิง?”

ท่านอาจารย์เปี่ยวเมี่ยว: “ใช่ พระมารดามีธิดาเจ็ดพระองค์ องค์หญิงห้าองค์แรกในจำนวนนั้นแต่งงานแล้ว พวกนางล้วนแต่งงานกับอัจฉริยะที่ไม่มีใครเทียบได้ ดังนั้นหนึ่งในจุดประสงค์ของการจัดงานของเหยาฉือนี้คือการเลือกสามีให้กับลูกสาว”

อู๋เป่ย: “ธิดาของพระราชินีน่าจะอายุมากแล้วไม่ใช่หรือ?”

อาจารย์เปียวเมี่ยวยิ้ม: “ไม่จริง ธิดาของพระมารดาเกิดห่างกันพอสมควร ก่อนที่พวกนางจะประสูติ องค์หญิงทั้งเจ็ดล้วนฝึกฝนในร่างกายของพระมารดามาก่อน ดังนั้นพวกเขาทั้งหมดจึงมีระดับการฝึกฝนขั้นสูง เช่น องค์หญิงเจ็ดที่ประสูติมาเมื่อยี่สิบห้าปีที่แล้วและน่าจะอายุเท่ากับเจ้า”

อู๋เป่ย: “หรืออีกนัยหนึ่ง หากทำทุกอย่างออกมาดี ผมจะได้แต่งงานกับธิดาของพระมารดาแบบนั้นใช่หรือไม่ครับ?”

ท่านเพียวเมี่ยว: “มันไม่ง่ายขนาดนั้น หากเจ้าอยากแต่งงาน พระมารดาอาจไม่พอใจที่ให้แต่งกับเจ้า แต่ถ้าเจ้ามีแม่ภรรยาที่มีอำนาจเช่นนี้ อนาคตของเจ้าก็ไร้ข้อกังวล”

อู๋เป่ย: “ผมไม่สนใจ”

แม้ว่าพระมารดาจะทรงอำนาจ แต่เขาก็ไม่ได้รู้จักมักคุ้นกับพระธิดาของนาง และเขารู้ดีว่าการช่วยเหลือของพระมารดาและการเป็นลูกเขยนั้นไม่ได้ไร้ประโยชน์ ทุกอย่างมีเหตุและผล บางทีเขาอาจจะกลายเป็นลูกเขยไปทั่วก็เป็นได้

หลานซิน: “ศิษย์น้อง ไม่ต้องคิดมาก มองของที่อยู่ตรงหน้าเสียก่อน นายไม่ตื่นเต้นกับหินสวรรค์สามสิบหกชิ้นที่อยู่ตรงหน้าหรือไง?”

อู๋เป่ยยิ้ม: “ศิษย์พี่พูดถูก”

เมื่อเห็นว่าตอนนี้มีคนทดสอบพลังเวทย์น้อยลงเรื่อยๆ และเมื่อมีผู้ทดสอบแบบไม่จำเป็นต้องต่อคิวอีกต่อไป อู๋เป่ยก็ลุกขึ้นยืน

เมื่อเขามาที่กระจกซวนถง ชายในชุดเงินก็ยิ้มและพูดว่า “องค์ชายหลี่ เริ่มได้เลย”

อู๋เป่ยกดมือของเขาบนกระจกและแสดงวิชาหยินหยางเกิดดับ กระจกใช้เวลาสามนาทีเต็มในการเปล่งแสงแปลกๆ และมีตัวเลขยาวๆ ปรากฏขึ้น

เมื่อทุกคนเห็นตัวเลขชุดนี้ ทุกคนถึงกับอุทานออกมา: “หกพันเจ็ดร้อยคะแนน! เป็นไปไม่ได้ กระจกบานนี้พังแล้วหรือเปล่า?”

ก่อนหน้านี้คะแนนสูงสุดของอู๋เป่ย เพียงห้าร้อยยี่สิบคะแนนยังมากกว่าคู่ต่อสู้ของเขาถึงสิบเท่า แบบนี้น่าทึ่งเกินไปแล้ว!

มีคนพูดว่า: “กระจกไม่น่าผิดพลาด นี่แสดงให้เห็นว่าพลังเวทย์ขององค์ชายหลี่นั้นสุดยอดมาก ไม่รู้ว่าเขาใช้พลังเวทย์แบบไหนถึงจะได้คะแนนสูงถึงขนาดนี้!”

อู๋เป่ยยิ้มเล็กน้อยหลังจากเห็นคะแนนและเดินกลับไปที่ที่นั่งของเขา หลังจากเขา บางคนทำการทดสอบพลังเวทย์อีกทีละคน แต่พวกเขาไม่สามารถมีคะแนนถึงเขาได้แต่เพียงเสี้ยวเดียวเท่านั้น

เมื่อคนสุดท้ายเสร็จสิ้นการทดสอบ ชายในชุดคลุมสีเงินก็หยิบรายชื่อขึ้นมา เขามองไปรอบๆ ทุกคนและพูดด้วยรอยยิ้ม: “ที่หนึ่งในการแข่งขันพลังเวทย์คือหลี่ซวนเป่ย! โปรดมารับรางวัลด้วย องค์ชายหลี่”

อู๋เป่ยหยิบหินสวรรค์ออกไปแล้วสองชิ้น จากนั้นจึงไปที่ตรงกลางของหินสวรรค์ทั้งสามสิบหกลูก และเลือกชิ้นที่สามอย่างรวดเร็ว

ชายชุดเงินรับหินสวรรค์ ยิ้มแล้วพูดว่า: “องค์ชายหลี่ โปรดเก็บหินสวรรค์ไว้ ผู้เข้าร่วมที่มีหินสวรรค์เยอะที่สุดในตอนท้ายจะได้รับรางวัลพิเศษ”

อู๋เป่ยพยักหน้า: “ตกลง ขอบคุณที่เตือน”

ต่อไป ชายในชุดคลุมสีเงินประกาศเริ่มงานเลี้ยงอาหารค่ำอย่างเป็นทางการ

ทักษะของอู๋เป่ยโดดเด่นมากจนหลายคนเข้ามาทักทายเขาและอยากผูกมิตรกับเขา