บทที่ 1511 ผู้บำเพ็ญพลังงานจักรพรรดิ จวนเซี่ยหวัง

. หลิ่วเชียนสวินยิ้มพลางพูดว่า: “ พวกลูกไม่ต้องตกใจกันหรอก เสี่ยวเป่ยเป็นคนซื่อสัตย์และซื่อตรง พ่อวางใจในตัวเขา อีกอย่างคุณสมบัติของเสี่ยวเป่ยยังดีมากอีกดวย เขาสามารถดูดซับพลังงานสายฟ้าเก้าชนิดได้ในเวลาเดียวกัน"

เมื่อพวกเขาได้ยินว่าอู๋เป่ยสามารถดูดซับพลังงานสายฟ้าได้เก้าชนิด ทั้งสองคนก็ยิ่งตกใจมากขึ้นกว่าเดิม หลิ่วกังอุทานว่า "พลังงานสายฟ้าเก้าชนิด? พ่อ พ่อไม่ได้ดูผิดใข่ไหม?"

เขาจะตกใจก็ไม่น่าแปลก เพราะถึงยังไงผู้บำเพ็ญเพียรในดินแดนเก้าสายฟ้าก็มีเพียงแค่สามคนเท่านั้นที่สามารถดูดซับพลังงานสายฟ้าเก้าชนิดในเวลาเดียวกัน อีกทั้งทั้งสามคนนี้ล้วนเป็นคนที่เก่งกาจ!

หลิ่วเชียนสวิน: "นี่ลูกจะบอกว่าสายตาพ่อมันเพี้ยนงั้นเหรอ? กังเอ๋อร์ เหยียนเอ๋อร์ จากนี้ไปเสี่ยวเป่ยจะเป็นพี่น้องของลูก ลูกต้องดูแลเขาให้ดี"

หลิ่วกังและหลิ่วเหยียนต่างก็เป็นคนฉลาด พวกเขารู้ดีว่าสาเหตุที่พ่อของเขารับจางเสี่ยวเป่ยเป็นลูกศิษย์ นั่นก็เป็นเพราะว่าเขามีความสามารถอันน่าเหลือเชื่อ หากรับเขาเป็นลูกศิษย์ ในอนาคตตระกูลหลิ่วอาจจะมีโอกาสครองอาณาจักรป้าเซียนในอนาคต!

หลิ่วเหยียนยิ้มพลางพูดว่า: "เสี่ยวเป่ย ที่แท้นายมีความสามารถขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย คิดไม่ถึงเลยว่าแดนเซียนจะมีคนอัจฉริยะด้านพลังยุทธ์อยู่ด้วย!"

หลิ่วกังเองก็ยกยิ้ม: "เสี่ยวเป่ย ในอนาคต นายจะต้องเป็นหัวกะทิในแดนเซียนเก้าสายฟ้าอย่างแน่นอน!"

อู๋เป่ย: "พี่กังและพี่เหยียนชมผมกันเกินไปแล้ว ผมจะพยายามและจะไม่ทำให้อาจารย์ผิดหวังอย่างแน่นอน"

เมื่อคนรับใช้จัดงานเลี้ยงเสร็จ หลิ่วกังและหลิ่วเหยียนก็ไปดื่มอวยพรให้อู๋เป่ย พวกเขาใช้โอกาสนี้เพื่อสอบถามเกี่ยวกับรายละเอียดของเขา อู๋เป่ยจึงแต่งเรื่องขึ้นมา เรื่องจริงบ้างเรื่องหลอกบ้าง แต่มันก็เนียนซะจนอีกฝ่ายไม่แปลกใจอะไรเลย

หลังจากดื่มไปสามรอบ อู๋เป่ยก็พูดว่า: "พี่กัง ในบรรดาเด็กวัยรุ่นของแดนเซียนเก้าสายฟ้า ใครมีคุณสมบัติดีที่สุด?"

หลิ่วกังยิ้มพลางพูดว่า: "เยอะแยะจะตายไป แต่ว่าคนที่สามารถได้ขึ้นในรายชื่ออัจฉริยะในแดนเซียนเก้าสายฟ้า มีเพียงแค่ 100 คน"

อู๋เป่ย: "ผมได้ยินมาว่า คนที่ชื่อเย่ขวงถูนั้นมีคุณสมบัติที่ดีมาก"

หลิ่วกังตะคอก: "เย่ขวงถู? เขาพอจะมีอายุอยู่บ้าง อยู่ในอันดับที่ 70 กว่า"

หลิ่วเหยียน: "คุณสมบัติของเย่ขวงถูค่อนข้างดี แต่พอเทียบกับนายแล้ว นับว่ายังตามหลังอยู่มาก"

หลิ่วกัง: "ได้ยินมาว่าพ่อของเย่ขวงถูถูกผู้บำเพ็ญคนหนึ่งที่แผ่นดินคุนหลุนตัดหัว หึหึ พ่อลูกคู่นี้ช่างเป็นเศษสวะเสียจริง กล้าทำให้พวกเราดินแดนเซียนเก้าสายฟ้าอับอาย!"

“เรื่องนี้ฉันเองก็เคยได้ยินมาเหมือนกัน” หลิ่วเหยียนว่า “ เหมือนเขาจะเอาค้อนสายฟ้าทั้งห้า ของอาจารย์ห้าสายฟ้าต้าเซียนของเขาไปเพื่อแก้แค้นด้วย ผลสุดท้ายเขาเกือบตาย นี่ถ้าเกิดว่าไม่มียันต์แทนร่างแล้วล่ะก็ศพของเขาคงจะอยู่ที่แผ่นดินคุนหลุนนั่นแหละ”

อู๋เป่ย: "ห้าสายฟ้าต้าเซียนแข็งแกร่งแค่ไหนเหรอ?"

หลิ่วกัง: "ห้าสายฟ้าต้าเซียนเป็นเซียนเที่ยงแท้ภัยพิบัตินับร้อย ปกติเขาจะถูกเรียกว่าต้าเซียน เขาเป็นคนที่แข็งแกร่งมากพอที่จะต่อสู้กับเต้าจวิน พูดตามตรง แม้แต่พ่อฉันยังไม่สามารถเอาชนะเขาได้เลย”

อู๋เป่ย: "ดูเหมือนว่าผู้ที่ดูดซับพลังงานสายฟ้าทั้งห้าชนิดได้จะมีข้อได้เปรียบในด้านความแข็งแกร่ง"

หลิ่วเหยียน: "การฝึกตนของห้าสายฟ้าต้าเซียนคือวิชาสวรรค์ห้าสายฟ้า วิชาสวรรค์ห้าสายฟ้ารวมกับองค์ประกอบทั้งห้า เป็นหนึ่งในวิชาชั้นยอดในแดนเซียนเก้าสายฟ้า"

อู๋เป่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย ดูเหมือนว่าการฆ่าเย่ขวงถูนั้นไม่ง่ายเลย เพราะถึงยังไง มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะจัดการห้าสายฟ้าต้าเซียน

หลิ่วเชียนสวิน: "เหยียนเอ๋อร์ พรุ่งนี้ลูกพาเสี่ยวเป่ยไปเดินเล่นรอบๆ เมืองเซี่ยหวังสิ จะได้คุ้นเคยกับที่นี่เร็ว ๆ"

หลิ่วกัง: "พ่อ เดี๋ยวผมพาเสี่ยวเป่ยไปเอง"

หลิ่วเชียนสวิน: "ถ้าลูกมีเวลาก็ไปด้วยกันเถอะ อ๋อใช่ พรุ่งนี้ที่จวนหวังเซี่ย องค์หญิงน้อยจะประลองฝีมือไม่ใช่เหรอ กังเอ๋อร์ พาเสี่ยวเป่ยไปลองด้วยสิ"

หลิ่วกังสะดุ้ง: "พ่อ ผมว่าไม่ไปจะดีกว่านะคนของจวนเซี่ยหวังต่อสู้เก่งจะตายไป ผมไปคงจะโดนทำร้ายซะมากกว่า"

หลิ่วเหยียน: "นั่นสิคะพ่อ น้องกังรับมือกับซูเจี้ยนหลิงไม่ไหวหรอก ครับ ท่านพ่อ พี่แก๊งจะไม่สามารถเอาชนะซูเจียนหลิงได้อย่างแน่นอน"

อู๋เป่ยถามอย่างรวดเร็ว: "จวนเซี่ยหวัง?"