บทที่ 1516 เซี่ยหวังมีความสุขอย่างมาก

หน้าประตูจวนเซี่ยหวัง จราจรหนาแน่น เพราะว่ามีคนที่ต้องการท้าประลององค์หญิงเยอะอย่างมาก กระทั่งมีคิวยาวอยู่นอกประตูด้วยซ้ำ แต่ในเวลาเดียวกัน มีคนถูกยกออกมาจากประตูอย่างต่อเนื่อง ดูจากท่าทางแล้วน่าจะเป็นคนที่พ่ายแพ้ให้กับองค์หญิงทั้งหมด

หลิ่วกังผลักอู๋เป่ยไปอยู่ข้างหน้าสุด หลังจากนั้นเอาเงินบางส่วนให้กับคนที่อยู่ข้างหลัง คนผู้นั้นก็ไม่พูดอะไรเช่นกัน ท้ายที่สุดแล้วไม่ว่าจะเร็วหรือช้า ก็ไม่มีผลกระทบอะไรกับเขา

ในไม่ช้า ถึงตาของอู๋เป่ยแล้ว เขาถูกเรียกเข้าไปโดยชายที่ดูเป็นผู้จัดการคนหนึ่ง เดินผ่านลาน มาถึงสนามประลองแห่งหนึ่ง

กลางสนามประลอง มีผู้หญิงไว้ผมหางม้าคนหนึ่งยืนอยู่ที่นั่น เธอกำลังรับชาจากมือของสาวใช้และจิบหนึ่งคำ

เห็นว่ามีคนมาอีกแล้ว เธอกระทั่งไม่เหลือบมองอู๋เป่ยเลยด้วยซ้ำ พูดอย่างไม่แยแส : “ลงมือได้เลย”

อู๋เป่ยเหลือบมองผู้หญิงคนนี้หนึ่งที อายุประมาณสิบเก้ายี่สิบ มีรูปลักษณ์ของความงามแบบตะวันออกคลาสสิก ดวงตาคู่หนึ่งที่ฉลาดมาก มีนิสัยพิเศษที่ไม่อาจลืมได้ตั้งแต่แรกเห็น

เขาเดินไปอยู่ต่อหน้าผู้หญิง ผสานมือทำความเคารพ : “จางเสี่ยวเป่ย มาขอคำชี้แนะจากองค์หญิง”

ผู้หญิงโบกมือหยกหนึ่งที สนามพลังรอบๆ อู๋เป่ยเริ่มบิดเบี้ยว หมุนจนเกือบจะยกเขาขึ้น อย่างไรก็ตาม สนามพลังเหล่านี้อยู่ต่อหน้าเขา ราวกับลมพัดผ่านเท่านั้น เขาไม่ขยับเลยด้วยซ้ำ

เดิมทีคิดว่าเหมือนกับก่อนนหน้านี้ โยนอู๋เป่ยออกไปได้อย่างง่ายดาย ใครจะไปรู้ เขากลับไม่มีผลกระทบใดๆ ผู้หญิงคนนั้นสนใจขึ้นมาทันที เธอพูด : “ฉันชื่อเซี่ยฉู่ฉู่ วันนี้คุณเป็นคนที่สามที่สามารถยืนนิ่งภายใต้สนามพลังหมุนของฉัน นอกจากนี้แข็งแกร่งกว่าสองคนก่อนหน้านี้”

อู๋เป่ย : “ชมเกินไปแล้ว”

เซี่ยฉู่ฉู่ : “ดังนั้นฉันจะต่อสู้อย่างจริงจังกับนายหนึ่งรอบ”

อู๋เป่ย : “เชิญ”

เซี่ยฉู่ฉู่มือกอดอก มีพลังที่แท้จริงลึกลับปรากฏขึ้นรอบตัว ก่อตัวเป็นสนามพลังที่น่ากลัว

อย่างไรก็ตาม สนามพลังนี้เพิ่งสัมผัสกับอู๋เป่ย ก็ดังตุ้มสลายหายไปแล้ว เซี่ยฉู่ฉู่อึ้งอยู่พักหนึ่ง : “คุณสามารถทำลายสนามพลังจักรพรรดิของฉัน!”

อู๋เป่ย : “สนามพลังของคุณไม่สมบูรณ์ พังตั้งแต่สัมผัสแรก”

สิ้นสุดเสียง สนามพลังปรากฏขึ้นรอบตัวเขา นี่เป็นวิธีการอย่างหนึ่งในคัมภีร์จักรพรรดิ สร้างพลังเที่ยงแท้ขึ้นรอบตัว มีอิทธิพลต่อการเคลื่อนไหวของศัตรู

ทันทีที่สนามพลังเที่ยงแท้ของเขาปรากฏขึ้น ร่างกายของเซี่ยฉู่ฉู่แข็งทื่อ ยืนอยู่กับที่ขยับไม่ได้ เธอตกใจอย่างมาก : “คุณมีพลังเที่ยงแท้เหรอ”

อู๋เป่ยเดินมาอยู่ต่อหน้าเธอ พูดอย่างไม่แยแส : “องค์หญิง คุณแพ้แล้ว”

เซี่ยฉู่ฉู่ก็ยอมแพ้อย่างเต็มใจเช่นกัน : “ฉันแพ้แล้ว”

อู๋เป่ยเก็บสนามพลัง เซี่ยฉู่ฉู่พูด : “คุณชายจาง เชิญตามฉันมา!”

อู๋เป่ยเดินตามเซี่ยฉู่ฉู่ มาถึงตำหนักใหญ่แห่งหนึ่ง มีชายวัยกลางคนคนหนึ่งนั่งอยู่ในตำหนักใหญ่

ชายวัยกลางคนมองเห็นอู๋เป่ย พูด : “นายมาแล้ว”

อู๋เป่ยประหลาดใจเล็กน้อย : “ท่านคือ”

ชายวัยกลางคน : “ฉันคือเซี่ยวหวัง ในคืนนั้น นายไปดูดซับพลังงานจักรพรรดิที่บ่อหวงชี่ไปไม่น้อย”

อู๋เป่ยคิดไม่ถึงเลยว่า เรื่องที่เขาทำในคืนนั้น จะถูกคนอื่นพบเห็นแล้ว แต่ทำไมถึงไม่ออกมาขัดขวางล่ะ

เขารีบพูด : “ในวันนั้นผมเกิดความสงสัย เลยอยากไปดูว่าพลังงานจักรพรรดิคืออะไร เซี่ยหวังโปรดยกโทษให้ด้วย”

ชายวัยกลางคนถามด้วยรอยยิ้ม : “แล้วนายเข้าใจหรือยัง”

อู๋เป่ย : “พลังงานจักรพรรดินี้ไม่บริสุทธิ์ มันมีพลังวิญญาณของปีศาจอยู่ข้างใน ถ้าหากดูดซับและปรับแต่งทั้งหมดในคราวเดียว แน่นอนว่ามีชีวิตอยู่ได้ไม่เกินห้าร้อยปี”

สีหน้าของชายวัยกลางคนเคร่งขรึมทันที : “ในวันนั้นคุณชายบอกว่า สามารถหาวิธีแยกวิญญาณชั่วร้ายได้ใช่ไหม ไม่รู้ว่ามีความคืบหน้ามั้ย”

อู๋เป่ย : “อืม ผมสามารถแยกพลังวิญญาณของปีศาจออกมาจากพลังงานจักรพรรดิได้ กระทั่ง พลังปีศาจที่สะสมอยู่ในร่างของเซี่ยหวัง ผมก็สามารถดึงออกมาได้”

เซี่ยหวังตัวสั่นสะท้าน : “จริงเหรอ”

อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้ม : “เรื่องแบบนี้ ผมจะล้อเล่นได้ยังไง เพียงแต่ ผมมีคำขอร้องอย่างหนึ่ง ก็คือต้องการฝึกฝนอยู่ที่จวนเซี่ยหวัง”