บทที่ 152 พบเจอเหลิ่งหรูเยียนอีกครั้ง

อู๋เป่ยได้ฝึกวิชากำหนดลมหายใจทุกวัน ทำให้ทุกอย่างเป็นไปอย่างสมบูรณ์ ปรารถนาแห่งเทพจึงเกิดขึ้นเป็นผลพลอยได้ด้วย

ชั้นปรารถนาแห่งเทพนี้มันสูงกว่าชั้นการรับรู้เทพ เพราะการรับรู้เทพมีแค่ทิศทางเดียว มันป้อนข้อมูลให้อู๋เป่ยเท่านั้น แต่ชั้นปรารถนาแห่งเทพมันให้สองทิศทางคือให้ทั้งข้อมูล และในขณะเดียวกันก็ส่งข้อมูลต่างๆ ไปยังรอบข้างด้วย

ปรารถนาแห่งเทพถูกสร้างขึ้นมาทำให้อู๋เป่ยสามารถควบคุมร่างกายได้มากขึ้น และประสาทรับรู้ทั้งห้าก็มีความแม่นยำมากขึ้นด้วย ความสามารถของตาวิเศษกับการฟังของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

โดยเฉพาะเวลาที่เข้าออกหมัด แค่คิดเท่านั้นร่างกายก็ไปตามทันที เรียกว่าความคิดไปหมัดก็ถึง

นักกีฬาส่วนใหญ่ต้องใช้ความทรงจำของร่างกายเพื่อตอบสนองตามสัญชาตญาณ เพิ่มการตอบสนองทันที แต่ปรมาจารย์ชั้นพรสวรรค์นั้นเป็นการตอบสนองชั้นสูง พวกเขาแค่ใช้ปรารถนาแห่งเทพควบคุมร่างกาย เริ่มต้นก็สามารถทำให้เกิดความคิดไปหมัดก็ถึง

แต่ถ้าทำการฝึกวิชาต่อไป ก็จะเข้าสู่ชั้นที่สอง เป็นชั้นที่ความคิดอยู่หน้าการกระทำ เกิดการรับรู้ก่อนที่จะมีลมหรือสัตว์ส่งเสียงร้อง ปรารถนาแห่งเทพจะทำการตรวจสอบก่อน ทำให้รู้ก่อนภัยจะมาใกล้ตัว

สิ่งนี้เป็นเพียงชั้นเริ่มต้นของปรารถนาแห่งเทพเท่านั้น ยิ่งถ้าเขาฝึกมากขึ้นปรารถนาแห่งเทพยังส่งผลต่อสภาพจิตใจของศัตรูอีกด้วย ทำให้ฝ่ายตรงข้ามสลบ หรือพูดอีกแบบคือ สามารถส่งไอสังหารที่แรงกล้าออกมา ข่มขู่ฝ่ายตรงข้ามได้

ตอนนี้อู๋เป่ยเพิ่งฝึกชั้นปรารถนาแห่งเทพสำเร็จ ยังมีเส้นทางอีกยาวไกลกว่าจะใช้คล่องมือ

เขามีความสุขมาก เพราะจากชั้นการรับรู้เทพจนถึงขั้นปรารถนาแห่งเทพเขาใช้เวลาสั้นๆ เท่านั้น และเขาเชื่อว่าอีกไม่นานตัวเองก็จะมีปราชญ์แห่งเทพ

หลังจากเลื่อนชั้นเขาก็ตั้งหน้าตั้งตาฝึกปรารถนาแห่งเทพและฝึกร่างกายต่อ หลังจากที่มีปรารถนาแห่งเทพทำให้วิชาเพาะกายของเขามีประสิทธิภาพมากขึ้น เขารับรู้ได้ว่าร่างกายกำลังเปลี่ยนไปทางที่ดีขึ้น

ตอนเช้า เขายังคงทำการรักษาเฉินหลิงซวงต่อ จากนั้นพักหายใจสักพัก แล้วก็ทำการรักษาต่อในช่วงบ่าย

ผ่านการรักษาสองครั้งทำให้สภาพร่างกายส่วนใหญ่ของเฉินหลิงซวงได้รับการฟื้นตัว แต่ว่าขาของเธอยังคงเดินนานไม่ได้ เพราะกล้ามเนื้อยังมีกำลังน้อยมาก อู๋เป่ยจึงทำการนวดและฝังเข็มให้เธอเพื่อเพิ่มการฟื้นตัว

ในตอนบ่ายหลังจากที่ทำการรักษาเสร็จแล้ว อู๋เป่ยก็ได้รับสายจากสวี่จี้เฟย

" น้อง นายอยู่อวิ๋นจิงไหม"

อู๋เป่ย " พี่สาม ผมมาถึงเมื่อวาน"

สวี่จี้เฟย " คนของแก๊งหลงเสอส่งคนมาถามฉันเกี่ยวกับนาย เมื่อวานนายได้ลงมือกับคนชื่อหลินหู่หวังเหรอ"

อู๋เป่ย " ไม่ผิด เขาส่งคนมาฆ่าผม ผมเลยทำอะไรเขาบางอย่าง"

สวี่จี้เฟย "น้อง นายมีเวลาว่างเมื่อไหร่ เรามาหารือกันหน่อย"

หลังจากวางสาย อู๋เป่ยก็ทำการฝังเข็มให้กับเฉินหลิงซวงต่ออีกครึ่งชั่วโมง จากนั้นถึงจะเดินทางไปหาสวี่จี้เฟย

จื่ออวี่วิลล่า สวี่จี้เฟยใช้คนย่างเนื้อแกะไว้ให้ เนื้อแกะนี้ถูกส่งมาทางอากาศจากทางตะวันตกเฉียงเหนือ มีเนื้อที่ดีและสด ส่วนเหล้านั้นเป็นเหล้าเหมาไถที่ดีที่สุด จัวจังเป็นคนมอบให้

สองคนนั่งบนเก้าอี้ไม้ ดื่มไปด้วยพูดคุยไปด้วย แก๊งหลงเสอเหมือนจะไม่ได้อยู่ในสายตาของสวี่จี้เฟย เขาถามคร่าวๆ แล้วจึงตอบ " แก๊งหลงเสอมันหาเรื่องใส่ตัวชัดๆ ถึงได้กล้าลงมือกับน้องของฉัน ต่อให้นายปล่อยพวกมัน ฉันก็ไม่ยอมปล่อย"

นัยน์ตาของสวี่จี้เฟยมีแสงเยือกเย็นฟาดผ่าน ระหว่างคิ้วเกิดยกขึ้นสูง เป็นสีหน้าเวลาที่เขาต้องการสังหารคน

อู๋เป่ย" พี่สาม แก๊งหลงเสอเขาพูดว่าอะไรบ้าง"

สวี่จี้เฟย " แก๊งหลงเสอนี้มีพี่ใหญ่อยู่ที่อวิ๋นจิงชื่อเซี่ยงติ่ง วันนี้เขามาหาฉันแล้วก็ถามถึงเบื้องหลังของนาย ฉันบอกเขาว่านายเป็นน้องของฉัน เซี่ยงติ่งก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ ลุกขึ้นแล้วก็ลาออกไป ดูท่าทางแล้วเขาไม่ได้ตายใจ ยังคิดจะหาเรื่องนายอยู่"

อู๋เป่ย " แก๊งหลงเสอไม่ได้มีอะไรน่ากลัว แต่หลินหู่หวังคนนี้มีพี่ชายชื่อหลินเทียนหวัง เป็นหัวหน้าของกองกำลังเทพปีศาจ"

สวี่จี้เฟยทำหน้านิ่วคิ้วขมวด" ชื่อนี้ฉันเคยได้ยินมาบ้าง เขาเป็นยอดฝีมือชั้นเทพ"

อู๋เป่ย " ยอดฝีมือชั้นเทพก็ไม่มีอะไร เอาเบื้องหลังมาวัด แต่คนที่น่ากลัวคือหลินเทียนหวัง"

สวี่จี้เฟยยิ้มพูด" ที่นายพูดมันก็ใช่ น้อง นายดื่มเหล้าอยู่ที่นี่ละกัน เดี๋ยวพี่ชายไปจัดการเรื่องนี้ให้"

อู๋เป่ยขมวดคิ้ว " พี่สาม พี่จะไปหาแก๊งหลงเสอเหรอ"

สวี่จี้เฟยยิ้มตอบ "ระหว่างแก๊งหลงเสอกับจัวคังก็มีความขัดแย้งกันอยู่แล้ว ฉันจะใช้โอกาสนี้ไล่พวกมันออกจากอวิ๋นจิง เพื่อตัดภัยที่จะตามมาภายหลัง"