บทที่ 1536 สวรรค์นอกโลก ยาอายุวัฒนะเริ่มต้น

กินของเสร็จ อู๋เป่ยพักผ่อนอย่างเงียบๆ จากนั้นค่อยไปขุดสถานที่ที่สอง หินวิญญาณของที่แห่งนี้ลึกมากกว่าเดิม เขาขุดไปจนถึงตอนเย็น ค่อยขุดเจอตำแหน่งที่ตั้งของหินวิญญาณ ถึงตอนกลางคืน เขาขุดหินวิญญาณออกมาจากข้างในร้อยกว่าก้อน หนึ่งในนี้มีหินวิญญาณเกรดสูงอยู่ด้วย

ในสวรรค์นอกโลก หินวิญญาณแบ่งออกเป็นหินวิญญาณธรรมดา หินวิญญาณเกรดสูง และหินวิญญาณเกรดสูงสุด หินวิญญาณเกรดสูงนั้นหายาก อัตราส่วนการผลิตของหินวิญญาณธรรมดาอยู่ที่ประมาณยี่สิบต่อหนึ่ง หินวิญญาณเกรดสูงสุดนั้นหายากกว่า ทุกๆหินวิญญาณหนึ่งหมื่นก้อน ถึงจะสามารถผลิตหินวิญญาณเกรดสูงสุดออมมาหนึ่งก้อน

หินวิญญาณนี้ อันที่จริงถือกำเนิดมาจากธรรมชาติ ดังนั้นพลังแห่งระเบียบแห่งสวรรค์และโลกจึงถูกซ่อนอยู่ในตัวมันเอง ด้วยเหตุนี้ไม่ใช่ใครก็สามารถขัดเกลาและดูดซับพลังของมันได้ ตัวอย่างเช่น จูอวี่เหยียนในตอนนี้สามารถทำได้แค่มองดู เพราะว่าปัจจุบันเธอยังไม่สามารถดูดซับพลังวิญญาณในหินวิญญาณได้

ขุดไปเรื่อยๆ อู๋เป่ยก็ขุดพื้นที่ขนาดใหญ่ออกมา เขาไม่ขึ้นไปอีกแล้ว ฝึกฝนกับจูอวี่เหยียนอยู่ข้างในหลุมแห่งนี้

อู๋เป่ยดูดซับและขัดเกลาหินวิญญาณต่อไป หินวิญญาณนับพันก้อนอยู่ในมือ ทะลวงสู่ขั้นตี้เซียนไม่ใช่เรื่องยากอะไร ถึงหลังเที่ยงคืน พลังลึกลับปรากฏขึ้นรอบตัวเขา ในที่สุดเขาก็ครอบครองจิตวิญญาณอีกครั้ง อย่างไม่ต้องสงสัย จิตวิญญาณของเขาในตอนนี้ แข็งแกร่งกว่าก่อนหน้านี้อย่างมาก เพราะจิตวิญญาณนี้ได้ซึมซับระเบียบของสวรรค์อย่างสมบูรณ์แล้ว ทั้งสองแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

ทันทีที่ครอบครองจิตวิญญาณสำเร็จ การฝึกฝนต่อจากนี้ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ถึงวันที่สอง อู๋เป่ยทะลวงได้อย่างง่ายดาย ฟื้นฟูพลังยุทธ์ของขั้นเปลี่ยนแปลงทางจิตวิญญาณ

ผู้ฝึกฝนของขั้นเปลี่ยนแปลงทางจิตวิญญาณ มีวิธีการมากขึ้น เขาไม่ต้องใช้อาวุธอีกต่อไป สามารถใช้มือขุดได้โดยตรง สักพักหนึ่งก็ขุดหลุมที่สามออกมาแล้ว ในครั้งนี้ ขุดเจอหินวิญญาณหลายร้อยก้อน

เนื่องจากความเร็วที่เพิ่มขึ้น อู๋เป่ยใช้เวลาแค่หนึ่งวัน ก็ขุดหินวิญญาณที่เหลือออกมาทั้งหมด ประมาณสามหมื่นห้าพันกว่าก้อน หนึ่งในนี้ มีหินวิญญาณเกรดสูงหนึ่งพันเจ็ดร้อยกว่าก้อน หินวิญญาณเกรดสูงสุดมีแค่หนึ่งก้อน

เก็บหินวิญญาณเสร็จ ทั้งสองคนเดินทางต่อไป เดินทางไปยังพื้นที่แห่งนั้น

หลังจากขั้นเปลี่ยนแปลงทางจิตวิญญาณ อู๋เป่ยสามารถหลบหลีกน้ำแข็งได้ เขาพาจูอวี่เหยียนบินไปบนท้องฟ้าและหนีจากพื้นดี สักพักหนึ่งก็มาถึงหุบเขาแห่งหนึ่ง พื้นที่ในหุบเขาบิดเบี้ยว สามารถมองเห็นได้ว่า มีผู้ฝึกฝนไม่น้อยอยู่นอกหุบเขา บางคนออกมา และบางคนเข้าไป

จูอวี่เหยียน : “เพื่อนหลี่ ที่นี่คือหุบเขาพื้นที่ว่าง พื้นที่ภายในมีลักษณะคล้ายโลกวงกลม โดยทั่วไปแล้วผู้ฝึกฝนที่มาที่นี่ พวกเขาต่างต้องการเอาสิ่งของที่ซ่อนอยู่ในร่างกายของตนออกมา”

อู๋เป่ย : “อืม ผมก็แค่ต้องการเอาเตาปรุงยาและสมุนไพรบางส่วนออกมา แบบนี้ก็สามารถปรุงยาอายุวัฒนะได้แล้ว”

จูอวี่เหยียนพูดด้วยรอยยิ้ม : “สามารถพบเจอเพื่อนหลี่ได้ เป็นความโชคดีของอวี่เหยียนจริงๆ ท้ายที่สุดแล้ว สวรรค์นอกโลก จะมีคนพบเจอปรมาจารย์ปรุงยาได้แค่กี่คน”

อู๋เป่ย : “อวี่เหยียน คุณรอผมอยู่ข้างนอก ผมไปแปปเดียวเดี๋ยวก็กลับไป”

จูอวี่เหยียนกลับพูด : “เพื่อนหลี่ หลังจากเข้าไป เอาของออกมาทันที หลังจากนั้นรีบออกมา ข้างในนี้ มีผู้ฝึกฝนไม่น้อยออกล่าเหยื่อ ฆ่าและปล้นผู้ฝึกฝนโดยเฉพาะ แย่งสมบัติในถ้ำสวรรค์ของพวกเขาไป”

อู๋เป่ยขมวดคิ้ว : “เต็มไปด้วยการต่อสู้ทุกที่จริงๆ!”

ส่ายหน้า เขาเดินก้าวใหญ่เข้าไป ทันทีที่เข้าไปในหุบเขา เขาก็รู้สึกได้ทันทีว่ากฎแห่งสวรรค์หายไปแล้ว ฟื้นฟูกลับไปเป็นสภาวะของโลกวงกลมอีกครั้ง สภาวะแบบนี้ ตรงกันข้าม มันทำให้เขารู้สึกอึดอัดอย่างมาก เหมือนกับคนๆหนึ่งตกอยู่ในสภาพแวดล้อมใหม่อีกครั้ง จู่ๆ เข้าไปในพื้นที่เล็กๆ ที่มีอากาศสกปรกและมีกลิ่นเหม็น อึดอัดอย่างมาก

เพียงแต่ พลังยุทธ์ของเขาก็กลับมาเช่นกัน เปิดถ้ำสวรรค์ เขารีบเอาแส้ร้อยสมุนไพร เตาศักดิ์สิทธิ์มังกร และยังมีสมุนไพรบางส่วนออกมาทันที พร้อมกับเอาของที่เขาจำเป็นต้องใช้ออกมาด้วย ใส่เข้าไปในแหวนจัดเก็บและแหวนเก็บสมบัติทั้งหมด ดูเหมือนว่าอาวุธวิเศษสองชิ้นนี้เต็มหมดแล้ว

เขาทำตามที่จูอวี่เหยียนพูด เอาของเสร็จแล้วออกมาทันที แต่เขาเดินได้ไม่กี่ก้าว มีผู้ฝึกฝนสองคนพุ่งมาจากด้านข้างและขวางทางเดินของเขา หนึ่งในนี้พูดด้วยเสียงหัวเราะแปลกๆ : “เพื่อน นายเอาของอะไรออกมาเหรอ ให้พวกเราดูหน่อย”

อู๋เป่ยหัวเราะขึ้นมา : “ได้สิ ให้คุณดู” พูดจบ ตบไปที่หน้าของเขาหนึ่งที

“พุฟ!”

หัวของคนผู้นี้ถูกตบจนแบนไปเลย บินออกไปหลายร้อยเมตร ตายทันที

อีกคนหนึ่งอึ้งไปเลย ตกใจจนตะโกนออกมา หันหน้าแล้ววิ่งหนีไปเลย

อู๋เป่ยก็ไม่สนใจเขาเช่นกัน ออกจากภูเขาอย่างรวดเร็ว

ทันทีที่ออกจากภูเขา พลังยุทธ์ของเขากลับมาเป็นขั้นเปลี่ยนแปลงจิตวิญญาณอีกครั้ง ถ้ำสวรรค์ก็ปิดแล้วเหมือนกัน

จูอวี่เหยียนรีบถาม : “เอาได้หรือยัง”

อู๋เป่ยพยักหน้า : “พวกเราไปกันเถอะ”

ทั้งสองคนเตรียมจะจากไป ก็มองเห็นแสงหลายดวงตกลงมาที่พื้น มีคนสามคนยืนอยู่ท่ามกลางแสงสว่าง หนึ่งในนี้มีผู้ฝึกฝนหนุ่มคนหนึ่งพูดอย่างเย็นชา : “คนที่อยู่ในหุบเขา ส่งทุกอย่างที่เอาออกมาให้หมด มิฉะนั้น ตายสถานเดียว!”