บทที่ 1567 ต้าเต้าจวิน

อู๋เป่ยหัวเราะเยาะ: "คิดว่าฉันจะเชื่อหรือไง?"

หลานชิวถอนหายใจเบา ๆ : “ถ้าไม่เชื่อ ก็ไปที่ที่นึงกับฉันสิ"

อู๋เป่ย: "โอ้ ที่ไหนล่ะ?"

หลานชิว: "ที่ที่ครึ่งเทพอย่างพวกเราทำงานกัน ไว้ไปถึงที่นั่นเมื่อไหร่ คุณก็จะเข้าใจเองว่าสิ่งที่เราทำนั้นเป็นประโยชน์หรือเป็นอันตรายต่อมวลมนุษย์"

อู๋เป่ยจ้องไปที่เธอแล้วพูดว่า "ทางที่ดีเธออย่ามาเล่นลิ้นเลยดีกว่า"

พวกเขาทั้งสองมาถึงลิฟต์ ลิฟต์ลงไปหลายร้อยเมตรก่อนที่จะหยุดลง ประตูลิฟต์เปิดออก เผยให้เห็นพื้นที่ใต้ดินขนาดใหญ่ที่อยู่ตรงหน้า รอบ ๆ ทั้งหมดถูกล้อมรอบด้วยโลหะผสม

หลานชิว: "ที่นี่นี่แหละ"

ทันใดนั้น ดวงตานับหลายสิบดวงในห้องโถงก็หันมามองที่อู๋เป่ย ใบหน้าของพวกเขาไร้ความรู้สึก ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความอาฆาตพยาบาท

ในขณะเดียวกันรอบรอบตัวเขาก็เกิดพลังรุนแรงมหาศาลกดเขาไว้อย่างแรงจนทำให้เขาไม่สามารถเคลื่อนไหวได้

หลานชิวยิ้ม: "พวกคนที่มาเข้าร่วมลองฝึกก่อนหน้านี้แข็งแกร่งมาก หากคุณไม่ใช้แผนล่อสักหน่อยล่ะก็คงจับได้ยาก"

ชายผมบลอนด์ตัวสูงคนหนึ่งเดินเข้ามา เขาพูดด้วยรอยยิ้ม: "หลานชิว ยีนของคนคนนี้ต้องวิจัยให้ดี ๆ"

หลานชิว: "นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว ฉันรู้สึกว่าเขาแข็งแกร่งกว่าคนก่อน ๆ ซะอีก"

อู๋เป่ย: "พวกคุณคิดทำแบบนี้ แล้วจะควบคุมฉันได้จริง ๆ เหรอ?"

หลานชิวพูดว่า: "แล้วไม่ใช่รึไง พลังของคุณถูกสนามพลังกดไว้ ต่อให้เป็นเต้าจวินก็ทำอะไรไม่ได้ ถ้าคุณมีพลังอย่างเต้าจวิน ก็คงไม่จำเป็นจะต้องมาเข้าร่วมลองฝึกแบบนี้หรอกใช่ไหมล่ะ?"

อู๋เป่ยเหลือบมองแล้วพูดว่า "นี่คือห้องทดลองของเธอเหรอ?"

หลานชิว: "ใช่แล้ว เราสกัดยีนของมนุษย์ที่แข็งแกร่งเพื่อทำการวิจัย จากนั้นก็นำมันมาใช้ในการหล่อเลี้ยงยีนของนักรบที่แข็งแกร่ง"

เธอชี้ไปที่คนหลายสิบคนพวกนั้นแล้วพูดว่า "เห็นแล้วหรือยังล่ะ? นี่คือ 'หน่วยจูเซียน' ที่พวกเราก่อตั้งขึ้นมาใหม่ ความสามารถในการต่อสู้ของคนเหล่านี้ล้วนอยู่ในระดับเซียนเที่ยงแท้ เมื่อเจอกับเซียนผู้เที่ยงแท้ พวกเขาก็จะสามารถฆ่าได้อย่างง่ายดาย"

อู๋เป่ย: "เธอควบคุมพวกเขาเหรอ?"

หลานชิว: "แน่นอน นักรบที่แข็งแกร่งแบบนี้ ย่อมต้องถูกควบคุมไว้อยู่แล้ว ฉันติดตั้งชิปในสมองของพวกเขา เพราะงั้นเขาถึงเชื่อฟังคำสั่งอย่างมากเลยล่ะ"

จากนั้นเธอก็มองไปที่อู๋เป่ยพลางถามด้วยรอยยิ้ม: "เป็นยังไง? ทำใจได้แล้วหรือยังล่ะ?"

อู๋เป่ย: "สนามพลังนี้แข็งแกร่งมากจริง ๆ แต่มันก็อ่อนแอเกินไปที่จะกดฉันไว้ได้"

พูดจบ เขาก็ปล่อยดินแดนดาบเทียนจีออกมาทันที สนามพลังภายนอกแตกสลายทุกคนในที่นี้ต่างก็นิ่งค้าง

อู๋เป่ยยืดแขนขาของเขาแล้วพูดว่า "สนามพลังนี้น่าสนใจดีนะ แต่ก็น่าเสียดายที่มีจุดอ่อนมากไปหน่อย ทำให้แตกหักได้ง่าย"

พูดจบ เขาก็โบกมือ แสงดาบพุ่งออกไป หัวของครึ่งเทพคนหนึ่งหล่นไปที่พื้น ศีรษะของกึ่งเทพล้มลงกับพื้น จากนั้นป้ายหยกบนตัวของเขาก็พุ่งมาที่มือของอู๋เป่ย

ที่ใต้ดิน มีครึ่งเทพรวมตัวกันกว่าร้อยคน พวกเขาถูกมีเทวดามากกว่าร้อยตัวรวมตัวกันอยู่ในพื้นที่ใต้ดิน พวกเขาทั้งหมดถูกสนามพลังดาบควบคุมไว้ ในหัวของพวกเขาต่างก็ถูกควบคุม

ในไม่ช้าหลานชิวก็เป็นเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ที่นี่ เธอมองไปที่อู๋เป่ยด้วยความหวาดกลัวพลางพูดว่า "ปล่อยฉันไปเถอะนะ พวกเราเองก็อับจนหนทางแล้วเช่นกัน... "

ทันทีที่อู๋เป่ยชี้นิ้วไปที่กลางคิ้วของเธอ หัวของครึ่งเทพหญิงสาวก็ระเบิด เธอตายอยู่ตรงนั้นทันที

หลังจากฆ่าครึ่งเทพทั้งหมดแล้ว อู๋เป่ยก็พึมพำ: "พวกครึ่งเทพมีแต่พวกสารเลว หากได้เจออีกเมื่อไหร่ล่ะก็ฉันฆ่าไม่เหลือแน่!"

หลังจากพูดจบ เขาก็ปล่อยรัศมีของจักรพรรดิมนุษย์ เอื้อมมือไปคว้าชิปที่อยู่ในตัวของนักรบยีนทั้ง 36 คน จากนั้นพวกเขาก็ค่อยๆฟื้นคืนสติ

“จักรพรรดิ์มนุษย์!” แม้ว่าคนเหล่านี้จะแข็งแกร่งมาก แต่หลังจากรู้สึกถึงรัศมีของอู๋เป่ย พวกเขาก็พากันคุกเข่าลงทีละคน ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความความเคารพนับถือ

อู๋เป่ย: "ตอนนี้ พวกคุณเป็นอิสระแล้ว ไม่จำเป็นต้องถูกควบคุมครึ่งเทพอีกต่อไป"

หนึ่งในนั้นพูดว่า: "ท่านจักรพรรดิ์มนุษย์ บนโลกใบนี้มีครึ่งเทพและครึ่งปีศาจอาศัยอยู่มากมาย พวกเราจะต้องไปกำจัดพวกมันทิ้งซะ!"