ตอนที่ 1572
บทที่ 1576 เกาะลับ
October 21, 2026
“เทพและปีศาจพิทักษ์ร่าง เป็นอมตะ!” เขาตะโกนหนึ่งที ปลดปล่อยพลังที่น่าสะพรึงกลัวออกมา
“ภัยพิบัติเริ่มต้น!”
อู๋เป่ยง้างมือหนึ่งที ดาบสิบกว่าเล่มตกลงมาอีกครั้ง ทันใดนั้นสร้างค่ายกลสังหารที่หนึ่งออกมา ในทันที วิญญาณชั่วร้ายทั้งหมดระหว่างสวรรค์และโลกมารวมตัวกัน เงาของเทพและปีศาจทั้งเจ็ดถูกทำลายล้างทันที จากนั้นแสงดาบนับพันล้านก็ผ่าครึ่งเทพนี้ออกเป็นชิ้น ๆ นับไม่ถ้วน ตายทันที!
อู๋เป่ยเก็บเกมหมากรุก บ่นพึมพำ : “เงาเทพและปีศาจอะไร ก็แค่นั้นเอง”
เขาเพิ่งเก็บแสงดาบ ก็มองเห็นผู้หญิงคนหนึ่ง ขี่โลมาตัวหนึ่งปรากฏตัวอยู่ไม่ไกล ผู้หญิงคนนี้ อู๋เป่ยพอจำได้อยู่บ้าง ตอนที่เขาเผชิญกับทัณฑ์สายฟ้าอยู่ที่นี่ เธอเคยเฝ้าดูภัยพิบัติกับเต่าเฒ่าตัวหนึ่ง
“คุณชาย” ผู้หญิงทักทายเขาด้วยรอยยิ้ม
อู๋เป่ย : “คุณผู้หญิง พวกเราเจอกันอีกแล้วนะ”
ผู้หญิงพูดด้วยรอยยิ้ม : “คุณชาย คุณและฉันมีวาสนาต่อกันจริงๆ”
หลังจากนั้นเธอกวาดมองสายตาสวยหนึ่งที พูด : “พลังแห่งความรอบรู้ของคุณชายในเมื่อกี้ทำให้คนเปิดหูเปิดตาจริงๆ”
อู๋เป่ยหัวเราะทันที : “คุณเห็นเหรอ”
ผู้หญิงพยักหน้า : “ไม่เสียแรงที่คุณชายเป็นชายผู้ถูกเลือก เหม่ยหลานนับถือ”
อู๋เป่ย : “คุณชื่อเหม่ยหลานเหรอ”
ผู้หญิง : “อืม คุณชายชื่ออะไร”
อู๋เป่ย : “หลี่ซวินเป่ย”
ผู้หญิง : “คุณชายหลี่ บ้านของฉันอยู่แถวนี้ เชิญคุณชายไปนั่งที่จวนหนึ่งรอบ”
อู๋เป่ยครุ่นคิดสักพักหนึ่ง พูด : “ได้”
ทั้งสองคนบินได้สักพักหนึ่ง ผู้หญิงโบกมือหยกหนึ่งที มีหลุมปรากฏขึ้นตรงหน้าหนึ่งหลุม ด้านหลังหลุมมีถ้ำสวรรค์ เป็นเกาะที่ซ่อนอยู่หนึ่งเกาะ
เกาะแห่งนี้ค่อนข้างใหญ่ อย่างน้อยๆใหญ่กว่าหลิงฉวนสิบเท่า เกาะแห่งนี้มีทิวทัศน์อันเป็นเอกลักษณ์และเต็มไปด้วยพลังวิญญาณ
เขาตะลึงเล็กน้อย ถาม : “คุณผู้หญิง ที่นี่คือที่ไหนเหรอ”
เหม่ยหลานพูดด้วยรอยยิ้ม : “ที่นี่คือเกาะลับ ยุคอาณาจักรโลกเซียน เกาะความโกลาหลในโลก ผู้คนจำนวนมากย้ายมาอยู่ที่นี่ ค่อยๆกลายเป็นฉากในปัจจุบัน เพื่อหลีกเลี่ยงภัยพิบัติจากสงคราม พวกเราจึงซ่อนเกาะลับเอาไว้ ด้วยเหตุนี้คนนอกจึงรู้น้อยอย่างมาก”
อู๋เป่ย : “บนเกาะแห่งนี้มีคนเท่าไหร่”
เหม่ยหลาน : “มีหมื่นล้านคน ผู้คนบนเกาะนี้อาศัยและทำงานอย่างสงบสุขและพึงพอใจ โดยไม่ต้องเสียภาษีหรือทำสงคราม”
อู๋เป่ย : “ที่แห่งนี้ไม่เลว”
เหม่ยหลาน : “ฉันเป็นลูกสาวของราชาหวู่เซียง ถูกจักรพรรดิมังกรแต่งตั้งให้เป็นองค์หญิง”
อู๋เป่ย : “อ้อ ตำแหน่งทางการบนเกาะ จักรพรรดิมังกรเป็นคนแต่งตั้งเหรอ”
เหม่ยหลาน : “ใช่แล้ว การดำรงอยู่ในตงไห่ เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องติดต่อกับวังมังกรตงไห่ นานมาแล้ว เกาะลับประกาศยอมจำนนต่อวังมังกรตงไห่ มีราชาสามองค์บนเกาะ ได้รับการแต่งตั้งจากจักรพรรดิมังกรทั้งหมด!
อู๋เป่ย : “ที่แท้คุณเป็นองค์หญิง”
เหม่ยหลาน : “คุณชายเรียกฉันว่าเหม่ยหลานก็พอแล้ว”
เธอบอกอู๋เป่ย พ่อของเธอเป็นเจ้าสำนักของสำนักหวู่เซียง เกาะลับมีสำนักที่ใหญ่ที่สุดสามสำนัก สำนักหวู่เซียงเป็นหนึ่งในนั้น
เหม่ยหลานไม่ได้พาอู๋เป่ยไปที่จวนราชา แต่พามาบ้านที่อาศัยอยู่ได้ตามปกติ ลานภายในบ้านตั้งอยู่ในเมืองที่ให้ความเงียบสงบท่ามกลางความเร่งรีบและวุ่นวาย
มาถึงลานบ้าน มีแมวหลากหลายชนิดในลานบ้านสิบกว่าตัว ส่งเสียงร้องแมวๆ
อู๋เป่ย : “แมวที่คุณเลี้ยงเหรอ”
เหม่ยหลานพยักหน้า : “ใช่แล้ว ฉันชอบแมว”
ในเวลานี้ แมวสีส้มตัวใหญ่ตัวหนึ่งกระโดดเข้ามาในอ้อมแขนของเหม่ยหลาน ดวงตาสีเขียวขนาดใหญ่ของมันจ้องมองไปที่อู๋เป่ยหนึ่งที หลังจากนั้นเอียงศีรษะ กระโดดเข้ามาในอ้อมแขนของอู๋เป่ย
บนตัวของแมวตัวนี้มีกลิ่นหอมจางๆ อู๋เป่ยรู้สึกว่าขนของมันเรียบเนียน และค่อนข้างสวยงาม พูดด้วยรอยยิ้ม : “นี่คือแมวอะไร”
เหม่ยหลาน : “แมวพื้นเมืองของเกาะ ฉันตั้งชื่อให้มันว่าส้มลูกใหญ่”
อู๋เป่ยไม่ค่อยเล่นกับแมว แต่ไม่ได้บ่งบอกว่าเขาไม่ชอบ อุ้มส้มลูกใหญ่เอาไว้ ทั้งสองคนมาถึงห้องรับแขก
คนใช้คนหนึ่งมาเสริฟ์น้ำชา อู๋เป่ยเหลือบมองหนึ่งที พบว่ามีอักษรวิจิตรและภาพวาดมากมายจากโลกแห่งเซียนแขวนอยู่ในบ้าน
เขาพูด : “ดูเหมือนว่ามรดกของโลกแห่งเซียน ส่วนใหญ่ถูกเก็บไว้ในเกาะลับหมดแล้ว”