บทที่ 1580 คัมภีร์โบราณ

ผู้รับผิดชอบเห็นเหม่ยหลานและพูดด้วยรอยยิ้ม: "องค์หญิง เหม่ยหลาน"

เหม่ยหลาน: "ให้เหอหลิงหยุนลองดูสิ"

อู๋เป่ยเดินไปและมองไปที่จุดเริ่มต้นของม้วนคัมภีร์ซึ่งเป็นภาพวาดเทคนิคการฝึกฝีมือวิชาหมัดครั้งแรก

เมื่อเห็นเทคนิคการฝึกฝีมือวิชาหมัดนี้ พลังที่แท้จริงในร่างกายของอู๋เป่ยก็เริ่มทำงาน และดูเหมือนเขาจะต้องการฝึกฝนกับหุ่นอีกรอบ

เขาไม่จำเป็นต้องควบคุมร่างกายด้วยซ้ำ เขาแค่ใช้ตาดู และร่างกายของเขาจะฝึกตามกระบวนท่าแรก กระบวนท่าที่สอง และกระบวนท่าที่สามได้เองอย่างเป็นธรรมชาติ

เขาฝึกตั้งแต่กระบวนท่าแรกจนถึงกระบวนท่าที่ยี่สิบสี่ในลมรวดเดียว ทุกอย่างเป็นไปอย่างราบรื่นและเป็นธรรมชาติ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับการฝึกคัมภีร์จักรพรรดิไท่อีของเขาไปสู่โลกแห่งผู้เที่ยงแท้ เช่นเดียวกับร่างกายของเขาเองและการฝึกฝนต่างๆ ในอดีต หรือจะให้กล่าวจริง ๆ นั่นก็คือ พื้นฐานของเขาดีจนเกินไป และเทคนิคการฝึกฝีมือวิชาหมัดก่อนหน้านี้ก็ง่ายเกินไปสำหรับเขา

ในขณะนี้ ไม่มีใครอยู่ข้างหลังเขาแล้ว เพราะคนที่ทำได้ดีที่สุดเพิ่งเรียนรู้เทคนิคการฝึกฝีมือวิชาหมัดกระบวนท่าที่สิบสามเท่านั้น ซึ่งห่างจากกระบวนท่าที่ยี่สิบสี่ของเขาถึงสองเท่า

อู๋เป่ยไม่สนใจคนอื่น เขามุ่งความสนใจไปที่เทคนิคการฝึกฝีมือวิชาหมัดบนคัมภีร์ ยี่สิบห้า สามสิบ สี่สิบ หกสิบ!

เมื่อเขามาถึงตำแหน่งที่หกสิบ ทุกคนก็ตกตะลึง พวกเขาต้องรู้ว่ามีการเคลื่อนไหวเพียงร้อยแปดครั้งเท่านั้น และเขาได้ฝึกฝนไปแล้วหนึ่งในสาม!

ผู้ที่เฝ้าดูกลุ่มนั้นหยุดการเคลื่อนไหว ตามอยู่ด้านหลังอู๋เป่ยด้วยความประหลาดใจ เฝ้าดูเขาฝึกซ้อม

หลังจากกระบวนท่าที่หกสิบ อู๋เป่ยก็ไม่สามารถฝึกฝนด้วยตัวเองโดยใช้ร่างกายเพียงลำพังได้อีกต่อไป เจ็ดสิบกระบวนท่า เก้าสิบกระบวนท่า หนึ่งร้อยกระบวนท่า

หลังจากผ่านไปหนึ่งร้อยยี่สิบกระบวนท่า กระบวนท่าวิชาหมัดก็ยากขึ้น และการฝึกฝนของเขาก็ช้าลง แต่เขาก็ยังคงก้าวต่อไปข้างหน้า

ห้าชั่วโมงต่อมา อู๋เป่ยได้ฝึกฝนกระบวนท่าที่ 177 แล้ว เขายังมีกระบวนท่าอีกสามกระบวนท่าก่อนที่เขาจะสามารถฝึกฝนทักษะวิชาหมัดทั้งหมดบนคัมภีร์ได้

ดวงตาที่สวยงามของเหม่ยหลานเป็นประกายขณะที่เธอจ้องมองไปที่อู๋เป่ยอย่างใกล้ชิด เธอต้องการเห็นปาฏิหาริย์ ปาฏิหาริย์ในการฝึกฝนกระบวนท่าวิชาหมัดทั้ง 180 ท่า!

แต่ทว่าอู๋เป่ยกลับหยุดกะทันหัน เขามองไปยังกระบวนท่าที่ 180 และบ่นว่า "ทำไมกระบวนท่าสุดท้ายนี้จึงดูซ้ำซากจัง"

เหม่ยหลานรีบร้อนถาม: "มีอะไรงั้นหรือ?"

อู๋เป่ย: "ก่อนกระบวนท่าที่ 177 ท่านั้นไร้ข้อบกพร่องและเชื่อมโยงกันได้อย่างสมบูรณ์แบบ แต่หลังจากกระบวนท่าที่ 178 เป็นต้นไป มันดูเหมือนจะไม่ค่อยเข้าที่ เหมือนกับหัวกบที่เชื่อมต่อกับลำตัวของมังกร"

“นั่นเป็นเพราะสามกระบวนท่าสุดท้ายถูกเพิ่มเข้ามาโดยปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่” ทันใดนั้นก็มีเสียงแก่งอมดูมีความรู้ดังมาจากฝูงชน

ชายชราผู้มีหนวดเคราและผมสีขาวเดินออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม เมื่อเห็นชายชราคนนี้ อู๋เป่ยก็ตกตะลึง เพราะชายผู้นี้มีระดับการบำเพ็ญที่สูงมาก และจริงๆ แล้วเป็นปรมาจารย์ลัทธิเต๋า!

เขารีบทำความเคารพ: "ได้พบเต้าจวินแล้ว"

ชายชราหัวเราะ "ฮ่าฮ่า": "ครั้งหนึ่งบิดาเคยเป็นท่านแม่ทัพของโลกเซียน ซือคงอวี่"

ทุกคนตกตะลึง ท่านแม่ทัพของโลกเซียน?

เหม่ยหลานโค้งคำนับอย่างรวดเร็ว: "พบผู้อาวุโสซือคง!"

ชายชราพยักหน้าและพูดว่า: "ไม่ต้องสุภาพมากนัก สามกระบวนท่าถัดไป ไม่ต้องไปดูมันหรอก เรามาทดสอบกระบวนท่าที่สามกันเถอะ"

อู๋เป่ยพยักหน้า จากนั้นก็ทำการทดสอบครั้งที่สาม และตามหลังเขาไป คนเหล่านี้ถึงกับล้มเลิกการทดสอบของตนเองเพื่อดูการทดสอบครั้งต่อไปของอู๋เป่ย

ซือคงอวี่ก็ติดตามไปด้วย และดูเหมือนเขาจะสนใจอู๋เป่ยมาก

การทดสอบครั้งที่สามจัดขึ้นในห้องโถงอื่น มีป้ายเซียนอยู่ในห้องโถงซึ่งมีความสูงหนึ่งร้อยเมตรและกว้างหกสิบหรือเจ็ดสิบเมตร มีคำและรูปแบบมากมายที่ไม่ทราบความหมายสลักอยู่บนป้ายเซียน ซึ่งมันเรียกว่าป้ายเซียนนิรนาม

เพื่อให้อู๋เป่ยมีสมาธิกับการทดสอบ ศิษย์ทุกคนที่เดิมอยู่ในห้องโถงก็ถูกจัดการล่วงหน้า

อู๋เป่ยยืนอยู่หน้าป้ายเซียน เขามองแล้วถามว่า: "เต้าจวิน เรื่องที่มาของป้ายเซียนนิรนามนี้ ท่าอาวุโสรู้หรือไม่?"

ชายชรากล่าวว่า: "ว่ากันว่าก่อนการกำเนิดของความเป็นเซียนชั้นเลิศ ป้ายเซียนทั้งห้าได้ลงมาจากท้องฟ้า การฝึกฝนความเป็นเซียนในรุ่นต่อ ๆ ไป มันล้วนมีต้นกำเนิดมาจากป้ายเซียนทั้งห้านี้"

อู๋เป่ยไม่เชื่อตำนานดังกล่าวมากนัก ดังนั้นเขาจึงมองไปที่ป้ายเซียนและพยายามทำความเข้าใจเนื้อหาในนั้น

การเขียนบนนั้นประหลาดมาก มันไม่ใช่การเขียนภาษาเซียน ถ้าต้องการที่จะเข้าใจมัน ไม่มีทางที่จะเริ่มอะไรได้เลย